გრძნობები, კონტროლის გარეშე...

გვანცა მასწავლებელია, რომელიც სხვებს ასწავლის ცხოვრების მნიშვნელობას, გივი პროგრამიტსია, რომელიც სამუშაოს ლიგიკით აშენებს, ორი სხვადასხვა სამყარო, ერთი მეგობრობა, რომელიც მათთვის უსაფრთხო სივრცე იყო და გრძნობები, რომელიც კონტროლს არ ექვემდებარება...

ელენა (3)

დილით გაღვიძება ყოველთვის მძულდა, მაგრამ იმ დილით საკუთარ თავთან შეხვედრა უფრო მეტად არ მინდოდა. სარკის წინ ვიდექი და ჩემს ანარეკლს ვუყურებდი. თვალების ქვეშ სიშავე შემპარვოდა, თმა უწესრიგოდ მქონდა ჩამოშლილი, ტუჩებზე კი ღიმილის ნასახიც აღარ ჩანდა.

ელენა(2)

თუმცა ანდროს დანახვა და მისი გამომწვევი ქცევა ძველ ტკივილს ისევ გააღვიძებს — და ამჯერად ელენა გადაწყვეტს, რომ ამ თამაშში მარტო ანდრო არ იქნება ის, ვინც წესებს ადგენს

ელენა (1)

ზოგჯერ ადამიანები ერთმანეთს მაშინ ხვდებიან, როდესაც ორივე დაკარგულია. უბრალოდ, ერთმა ეს უკვე იცის, მეორეს კი ჯერ კიდევ ჰგონია, რომ საკუთარ ცხოვრებას თავად მართავს. იმ ღამეს არც მე მჯეროდა ბედისწერის. არც მისი არსებობის მჯეროდა და არც იმის, რომ ერთმა

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 10)

სიბნელეში დრო თითქოს გაჩერდა, ნიკოლასი ჯერ კიდევ ვერ ხვდებოდა, რომ მის მკლავებში ნანკა კი არა, ნინი იყო. ნინი კი ჯერ კიდევ შოკში იყო, მოულოდნელობამ იმდენად დააბნია, რომ რამდენიმე წამით ვერც კი გააცნობიერა, რა ხდებოდა. ნიკოლასის სიახლოვე, მისი

ხუთი წამი (თავი 11)

- ხომ იცი რომ შენი ბრალი არ არის? — ხმაზე შეაჩერდა წინ ჩამომდგარს, - პირიქით უნდა იყოს, ამასაც უნდა მაბრალებდე წესით, — შეიწმინდა მაჯით ცრემლები ქებაძემ - გეყოფა! კარგად იქნება ხომ იცი? არაფერი დაემართება - თავი დაარტყა უტა, მაგას რომ

"სად დამეკარგე შე მავნე?!"

შენს სხეულში კი ჩემი სისხლიც არ დარჩა. “სად დამეკარგე შე მავნე?!” მესიჯი ჯერ კიდევ გაუხსნელია.

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 9)

ნიკოლასმა კიდევ რამდენიმე წამი უხმოდ უყურა მათ, შემდეგ უხერხულად ჩაახველა, ნინიმ მაშინვე მისკენ გაიხედა. ნიკოლასმა ისეთი სახით ჩაუარა მათ გვერდით, თითქოს დერეფანში არავინ იყო..არც გიორგისთვის უთქვამს რამე, ნინიმ კაცის მკვლელის თვალებით გააყოლა

"სიყვარული თვით რაფლეზია" (+18)

ხლა ვიყავი მარია დარჩია და არა მერიემი. გითხრათ სიმართლე, მერიემი ძალიან მომწონდა თავისი სიძლიერითა და თავისუფლებით - მოკლედ, მერიემი ძალიან მომწონდა თავისი თითოეული თვისებით, აი, მარია დარჩიაზე კი რა გითხრათ... არაფერი მომწონდა მისი, გარდა

"ერთი დაპირება" (ნაწილი IV)

რა უფრო ძნელია?აღიარება თუ თავის მოტყუება?ალბათ ორივე... აღიარება იმიტომ, რომ როგორც კი საკუთარ თავს სიმართლეს ეტყვი, მერე ვეღარ გაექცევი...ვეღარ ახსნი, რატომ გიჩქარდება გული, როცა დერეფნის ბოლოს ხედავ...რატომ ამჩნევ მის ნაბიჯებს...რატომ ეძებ