საჩუქარი მეტროდან

როგორ დაგამახსოვრდათ თქვენი ცხოვრების ყველაზე უიღბლო დღე? ძვირადღირებული მობილური უნიტაზში ჩაგივარდათ? ჯეკპოტის მოსაგებად ერთ რიცხვში შეცდით? იქნებ პენტჰაუზში თქვენს ბინას მეხი დაეცა, ან ახალშეძენილი ფეხსაცმელი ძაღლმა ვახშმად მიირთვა? ვინ იცის.

სიზმრად რას ხედავ?

"სიზმრად რას ხედავ ხოლმე, ძვირფასო? დაილექა შენი ქაოსი, თუ ისევ ჯოჯოხეთში ხარ? დაგიბრუნდა ღიმილები, თუ ეს უბრალოდ მისი იმიტაციაა?

Chocolate

შემოაღწიე ისეთი ძალით, ისეთი ქარით მოხვედი ჩემში... წარსულს მიმაგდე უკუნით ღამით, ჩემმა ზრახვებმა მომხარეს მხრებში.

თილისმა (10 თავი)

სიზმრები ქვეცნობიერის ავი თამაშებიაო.“ სად წავიკითხე, არ მახსოვდა, მაგრამ მუდამ ვეთანხმებოდი ამ უცნაურ მოსაზრებას. ჩემი სიზმრების იდუმალი, ფერადი სამყარო დიდი ხანი იყო სრულებით აღარ მაოცებდა. ბავშვობაშიც მუდამ უცნაურ სიზმრებს ვხედავდი. დედაჩემი

სუსხიანი

უყოყმანოდ დავჯდები ფანჯარასთან, კუთხეში, იქ, სადაც არავინ მომაქცევს ყურადღებას, იქ, სადაც მეკუთვნის და ცხელი შოკოლადით გავარვარებულ ფინჯანს შემოვხვევ გაყინულ თითებს. კიდევ ერთხელ შევეცდები ჩემი გადაწყვეტილების სისწორეში დავარწმუნო საკუთარი თავი

თილისმა (9 თავი)

შენი არ მეშინია გესმის! _ავძახე გატრუნულ სასახლეს. და სწორედ მაშინ, როცა ეზოს ზურგი ვაქციე და კარისკენ წავედი ბეჭებში მოზრდილი თოვლის გუნდა მომხვდა. სულ წამით გავშეშდი. მერე მთელი ხმით ვიკივლე დამფრთხალმა, კარი მოვიჯახუნე და სირბილით გავქანდი

ნაკაწრები (სრულად)

ადამიანები დედამიწაზე გამუდმებით სამოთხის ძიებაში ვართ. ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ მისი რაღაც ნაწილი მაინც აღმოვაჩინოთ. ხანდახან ამისთვის ბევრს ვთმობთ. ადამიანებსაც კი ვკარგავთ.... მაგრამ, საკმარისია სამოთხის ნამსხვრევი შენში შემოუშვა და

იავნანა (სრულად)

ხანდახან ის უფრო საშიშია, რისკენაც გარბიხარ, ვიდრე ის, რაც მოგდევს.

ვიოლინოს გასაღები (სრულად)

საძულველ სელფის ვიღებ და ფეისბუქის შეტყობინებებში ვაგზავნი. მართალია, სურათზე მხოლოდ ჩემი თვალი და წარბს ქვემოთ ამოსვირინგებული ვიოლინოს გასაღები ჩანს, მაგრამ სელფი მაინც სელფია. რას აღარ გაგაკეთებინებს ხათრი ადამიანს. თან ისეთი ადამიანის ხათრი,

სასიამოვნო საფრთხე (სრულად)

კარგია ჩემები რომ წავიდნენ. ცოტა ხნით თბილისში ვიქნები მარტო, შემდეგ კი სოფელში წავალ რამდენიმე კვირით. მომენატრა იქაური გარემო, ძველი ავეჯი და მათი სურნელი, იქაური მეზობლები. რამდენი წელია არ მინახავს ისინი. ღმერთო, მთელი ერთი წელი თავისუფალი ვარ,