ყინულის მარადისობა (სრულად)

დიდხანს ვფიქრობდი, როგორ მიმეღწია ყინულის მარადისობამდე. ვფიქრობდი, რომ ისინი მე მელოდნენ. მელოდნენ დაუღლელად, წლების მანძილზე. თუმცა არ მიფიქრია, რომ ეს დღე დადგებოდა და მე აქამდე ოდესმე მივაღწევდი. მივაღწევდი და დარჩენას გავბედავდი....

თილისმა (8თავი)

ისევ ძველებური სასახლის მთავარ დარბაზში ვიდექი, უზარმაზარი სარკის წინ. ისევ ჩემთვის შეუფერებელი ძველებური კაბა მეცვა, და ისევ უამრავი სტუმარი ირეოდა გარშემო. მესმოდა მათი ხმები, მათ მხიარულებას ვგრძნობდი. და ისევე, როგორც ყველა მათგანი, მეც მის

თილისმა (7 თავი)

იმ ადგილიდან სადაც მანქანა იდგა დაახლოებით ათ მეტრში უცნაური რამ ვიპოვნე. გაოგნებულმა მობილური ამოვიღე და ფოტო გადავუღე. უზარმაზარი ნაკვალევი იყო, ფეხი იმ კვალში ჩავდგი და ნერვიულად ჩამეცინა. ეს არსება ჩემზე ალბათ სულ ცოტა ერთი მეტრით მაღალი უნდა

თილისმა (6 თავი)

კიბეები სულმოუთქმელად ჩამოვირბინე და ატალახებულ, თოვლგამღვალ ქუჩას თავდაჯერებულად გავუყევი უახლოესი გაჩერებისკენ. ავტობუსის ლოდინში კვლავ მისი ხატება ამედევნა. ვცდილობდი ის წამი წარმომედგინა, როცა მის სახეს ავტობუსის ფანჯარაში მოვკარი თვალი.

თილისმა (5 თავი)

დაგეგმილზე ადრე დავბრუნდით სახლში. მომხდარმა გოგონების განწყობა შეცვალა. წამოსვლისას ერთხელ კიდევ გავხედე სასახლეს და ხელი დავუქნიე დამშვიდობების ნიშნად.

პირობითი სიყვარული (თავი 11)

ბათუ მისაღებ ოთახში კი არ შემოვიდა, შემოიჭრა, როგორც გრიგალი, რომელიც გზად ყველაფერს ანადგურებს. მისი თვალები, ჩვეულებრივ ცივი და გაწონასწორებული, ახლა გააფთრებით ელავდა. ნინა დივანზე მიიკუნჭა, მაგრამ ბიჭის მზერამ ისე მიაჯაჭვა სკამს, რომ განძრევაც

მათი თამაში (სრულად)

_ოჰ, ჩემი დროა!_ ჩაილაპარაკა მოულოდნელად დოროთეამ ეშმაკური სახით_ მაპატიე, ცოტა ხანს უნდა დაგტოვო! მითხრა და სწრაფად წამოხტა ფეხზე. სწრაფი ნაბიჯით და ყვითელი ჰაეროვანი კაბის შრიალით გაემართა პირდაპირ იმ გოგონასკენ, რომელიც ლუკას არ აშორებდა მიბნედილ

მრუდე ბილიკები (ნაწილი 2 -სრულად)

-სიყვარული არსებობს მინდია, შეხედე ამ მთებს, ამ ღრუბლებს. შეხედე იმ მდელოებს ბავშობაში რომ დავრბოდით , შეხედე გაიხედე, ნახე როგორ მიწეწავს ქარი თმას, როგორ მომყვებით უკან შენ და გიგა,- აი ესაა სიყვარული, რომელიც მე გავთელე და გავანადგურე. მე

....

ჭუჭყიან ფრთებს მოვიხსნი და მერე იყოს რაც არის ... დამთავრდება როგორღაც ჩემი ავი ზღაპარი.

ფრთები ზურგჩანთაში

სიგიჟეს მაბრალებ, ამბობ, რომ ფრთები მაქვს. ზურგჩანთას ხშირად და ფარულად ამოწმებ და ეჭვი მიჩნდება, რომ ჩემი სიგიჟე არის ჯოჯოხეთიც და შენი სამოთხეც..