შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეხუთე თავი)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეხუთე თავი)

დღეს, 22:46
ავტორი
144
5
+
უცნაურია, ზოგჯერ ადამიანი ისეთი უცხო გგონია, ისეთი შორეული, დარწმუნებულიც ხარ, რომ ვერასოდეს ნახავ. არადა, სულ რამდენიმე წუთიანი ურთიერთობაც კი საკმარისია, რომ ისევ შენად იგულო, ისევ შენად შეიცნო. ის უჩვეული სიცარიელე, რომელიც საკუთარი ხასიათის
ჩიტები -14-
ისტორია / სოფიკო კობლიშვილი

ჩიტები -14-

დღეს, 20:51
ავტორი
174
5
+
''-ღმერთო, გული გამისკდა.-მკერდზე ხელი მივიდე და ღრმად ამოვისუნთქე. -როდის აქეთ გეშინია ასე ჩემი?-დაცინვით მკითხა და თვალებში მრისხანებამ გაურბინა. -რამე გინდოდა?-თემა სასწრაფოდ შევცვალე. მასთან ჩხუბის თავი ამ შუაღამისას არ მქონდა.''
ნაპირი _12_
ისტორია / თაკო წულაია

ნაპირი _12_

დღეს, 20:34
ავტორი
48
0
+
- მხოლოდ იმას ხედავენ, რომ სამჯერ გავთხოვდი. გამკიცხეს, გამჭორეს, დამცინეს, მაგრამ არც ერთხელ არ უთქვამთ, რომ რამე შემეშალა. ჩემს გვერდით არავინ დამდგარა და არც რჩევა მოუცია ვინმეს ჩემთვის. არა, ჩემს ზურგს უკან იდგნენ და ჩუმად კისკისებდნენ. არც ერთი
შებინდების ქალწული (1)
ისტორია / ალექსანდრა ჯიქია

შებინდების ქალწული (1)

დღეს, 19:23
ავტორი
168
5
+
5 წლის ვიყავი როცა სკოლაში შემიყვანეს.ჩემთვის ეს მეტად მნიშვნელოვანი მოვლენა უნდა ყოფილიყო, მაგრამ როგორ შეიძლება გაგხარებოდა იმ ადგილას მისვლა, რომელიც ბოსელს გავს. დიდი ,ნახევრად დანგრეული შენობა,დანაგვიანებული, ჩამოლეწილი ფანჯრები, უშნოდ
ნაპირი _11_
ისტორია / თაკო წულაია

ნაპირი _11_

გუშინ, 20:59
ავტორი
238
2
+
- მე დამნაშავე ვარ... მე ვიცი, რომ არ შემრჩება, მაგრამ შენ ჩემზე მეტი დააშავე! ჩემთვის ლუკა არავინ იყო, მძულდა, მთელი არსებით მძულდა ლუკა კავსაძე და მოვკალი! შენ? შენ ადამიანი, რომელიც ყველაზე მეტად გიყვარდა თურმე, დაჭრილი მიატოვე შუა ქუჩაში და
ცოტა რამ
ისტორია / ლინდა ზედგინიძე

ცოტა რამ "დიაზეპამის" შესახებ

22-05-2017, 22:09
ავტორი
803
11
+
6.შორენას უჩნდება ვარდების შეჭმის „ინტერესი“, როგორც თვითონ ამბობს. ყვავილთა ჭამა მუცელში პეპლების ფრენის გამძაფრებულ ვარიანტად გამოიყენება. 4.ვიქტორის მეორე სახელი, ონისე (Onise) ბერძნულია და ნიშნავს სარგებლობას, რაღაციდან სარგებლის მიღებას
ჩიტები -13-
ისტორია / სოფიკო კობლიშვილი

ჩიტები -13-

22-05-2017, 20:16
ავტორი
385
7
+
''-არც მე მინდა, თეა და გპირდები, აუცილებლად წაგიყვან... აუცილებლად განახებ იმას, რისი დანახვაც ასე გსურს... ჩვენ ერთად ვიპოვით ასეთ სამყაროს და მერე ვეღარ გვიყვირებენ, ვეღარ შემოგვიჭერენ ხელს ყელში, ვეღარ გვატკენენ, გესმის?-ვჩურჩულებდი მის ყურთან
ნაპირი _10_
ისტორია / თაკო წულაია

ნაპირი _10_

22-05-2017, 20:10
ავტორი
128
3
+
უკვე ძალიან წვიმდა. ძალიან, ძალიან... მძიმედ ეხეთქებოდა გახურებულ სხეულს წვიმის წვეთები. გვანცა ასფალტზე, მუხლებზე დამხობილი იყო და თავი ბიჭის მუცელზე ედო. ჭრილობიდან სისხლი აღარ მოსდიოდა. არც არაფერი სტკიოდა. მშვიდი სახე ჰქონდა, თითქოს კმაყოფილიც
ნაპირი _9_
ისტორია / თაკო წულაია

ნაპირი _9_

21-05-2017, 19:52
ავტორი
272
3
+
- ჩემთან სულ ასე ხდება... - გვანცამ ტონი შეცვალა. - მოვლენ ადამიანები, იყვირებენ, იღრიალებენ, დაამსხვრევენ სიმშვიდეს და მერე წავლენ. წავლენ კმაყოფილები, რომ მათ გაიმარჯვეს. შენც ასეთი ხარ, ლუკა. აღარაფერი აღარ ვიცი შენზე. გამოიცვალე. სხვა ადამიანი
ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეოთხე თავი)
ისტორია / ანა მურაჩაშვილი

ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეოთხე თავი)

21-05-2017, 19:48
ავტორი
871
21
+
ამაზე ნაკლები პირველი სამუშაო დღე არ უნდა გენატრა. მიუხედავად იმისა, რომ ვაჟის გულგრილობით განაწყენებული აღარც ახსენებდა, აღარც საუბრობდა, თითქოს დაივიწყა და თავადაც ისევე მარტივად ამოირეცხა გულიდან, როგორც თორნიკემ. ყოველ შემთხვევაში ამის დღემდე