"მკვლელის დღიურიდან" II ნაწილი

იმავე ქუჩაზე ყველაფერი თითქმის უცვლელი დამხვდა, ძველი შენობები, ჩამქრალი აბრები, კუთხეში პატარა მაღაზია, რომლის წინაც როგორც მაშინ, ახლაც იდგა ის მოხუცი კაცი... მხოლოდ ერთი რამ იყო შეცვლილი, ის სახლი აღარ არსებობდა... მის ადგილას ახალი კორპუსი

"მკვლელის დღიურიდან" I ნაწილი

რვა წლის წინ მან ადამიანი მოკლა,ყოველ შემთხვევაში, ასე ახსოვს...მას შემდეგ წარსულის დიდი ნაწილი წაშლილია, მაგრამ ერთი რამ არასოდეს ქრება — დღიური, რომელშიც მისი საკუთარი ხელწერით ჩაწერილი საიდუმლოებებია...

ჩემი დღიურიდან

არ ვიცი რ მჭირს .... თითქოს რაღაც ან ვიღაც მაკლია...???? ისიც კი არ ვიცი შეყვარებული ვარ თუ არა????

ამონარიდი დღიურიდან

ვწევარ ტელეფონით ხელში ჩემს ფუმფულა საწოლში და გამდის ცრემლები ღაპაღუპით, ზიგჯერ ისე სულელურად განვიცდი რომ ნერვები მეშლება საკუთარ თავზე ,შემიძლია დილით ნანახ ბავშვიან ქალზე ვიტირო მოთქმით მეტროში რომ მათხოვრობდა, ან ერთი კვირის წინ გაგონილ

ჩანაწერი დღიურიდან ( სრულად )

ახლა თეთრ ფურცელს დავყურებ და მინდა რომ დავწერო,ბოლომდე გავშიშვლდე და ყველაფერი დაწვრილებით აღვწერო,მინდა რომ ყველაფერი მოგიყვე. შემიძლია გენდო? იქნები კი ჩემი მეგობარი? ხომ არავის გაუმხელ ვინმეს იმას რასაც შენს ფურცლებზე დავწერ? უამარავ საიდუმლოს

დღიურიდან 2

ცხოვრებაში პირველად მივეცი თავს იმის უფლება რომ ვინმე შემეყვარა,თან იმდენიც მოვახერხე რომ თავიც მოვაბეზრე. არ ვიცნობდი,გესმით?! ადამიანს არც კი ვიცნობდი და შემიყვარდა.ასე უცებ. მიყვარდა და მორჩა.

დღიურიდან...

ალბათ, დღეს იმაზე მარტო ვარ, ვიდრე აქამდე ვყოფილვარ. შუადღის თითქმის ხუთი საათი, ბეთჰოვენის მთვარის სონატა, დღიური და კალამი. დღეს ჩემი თავიც არაა ჩემთან. ასე მარტო ვარ, ნუ გიკვირთ…

მიცვალებულის დღიურიდან

შენ ვერ მიხილავ და ნურც დამეძებ, სადღაც წამიღეს ბნელი მკლავებით. მე წუხელ მოვკვდი, შუაღამეზე, როდესაც კრთოდნენ ცის ვარსკვლავები.