ბედნიერი ზაფხული (თავი მეოთხე)

ხელები საჯდომზე დამადო , მაგრამ ამ დროს კარების ხმა გავიგეთ მომშორდა გამიღიმა და თავისი ოთახისკენ წავიდა რამოდენიმე წამში ბავშვებიც შემოლაგდნენ ლაზარე და ნინია საეჭვოდ მიყურებდნენ თითქოს რამის თქმა უნდოდათ მაგრამ ვერ ბედავდნენ მეც დავიღალე თან

ბედნიერი ზაფხული (მესამე თავი)

ამ ისტორიაში მე მოგითხრობთ ზაფხულის გიჟურ დღეებზე მეგობრებზე და დიდ თავბრუდამხვევ სიყვარულზე რომლებმაც დიდი წინააღმდეგობების მიუხედავად მაინც შეძლო გაეერთიანებინა და სრულიად შეეცვალა დამიანესა და თაიას ცხოვრებანელ-ნელა იწურებოდა ერთი კვირა თბილისშიც

ბედნიერი ზაფხული(მეორე თავი)

უკვე ძალიან ნასვამები ყვნენ წასვლა, რომ დავაპირეთ მე კი სასმელი არ დამილევია რადგან არ მიყვარს დალევა მომიწია საჭესთან მე დავმჯდარიყავი ლაზარემ მომახსენა, რომ დამიანე ჩვენთან იცხოვრბდა სანამ, მის სახლში რემონტი არ დასრულდებოდა ჩვენც მივედით სახლდი

ბედნიერი ზაფხული (თავი პირველი)

ივნისის ცხელი დღე იყო თითქოს იწვოდა მთელი ქალაქი დილას რაღაცის უფროსწორედ ვიღაცის დაცემის ხმამ გამომაღვიძა თვალები ზანტად გავახილე და ძირს დავიხედე უცებ ისტერიკული სიცილი ამიტყდა როცა იატაკზე გაწოლილი ჩემი ძმა დავინახე : - თაი იცოდე ავდგები და

გერმანული ზაფხული

შანელის სურნელით გაჟღენთილ ქალაქში სეირნობაზე ვოცნებობდი, ვნატრობდი ,,შანზ-ელიზეს\" მინდვრებზე ნებივრობას და სიყვარულისფრად დაღამებული ცის ხედზე წითელი ,ფრანგული ღვინის წრუპვას... ახლა კი ვიჯექი ცხვრის სუნით გაჯერებულ , ჯმუხსახეებიან,

საბედისწერო ზაფხული (6 თავი)

გიომ თავისი ფბ_ს პაროლი მომცაა, შევედიი და წავიკითხე ბობოს და გიოს მესიჯებიი, თვალები გამიფართოვდა როცა დავინახეე რეებსაც წერდა ბობო, ყველაფერი ცუდი რაცკიარსებობს ყველაფერიი მე დამაბრალა, თავისი თავი ისე გამოიყვანა თითქოს მე ვყოფილიყავი დამნაშავე

საბედისწერო ზაფხული (5 თავი)

2 დღე ველოდებოდი როდის მომწერდა მაგრამ არ მწერდა, საერთოდ არაფერს არმწერდაა, მე რათქმაუნდა მიხაროდაა, ვფიქრობდი მეთქიი გადაიფიქრა და აღარ მთხოვს შეხვედრას თქო, მაგრამ რაღაცნაირად მაიმც გული მწყდებოდა რომ არვახსოვდიი, რომ არ ვაინტერესებდი და სურვილიც

საბედისწერო ზაფხული (4 თავი)

საღამოს ფეისბიუქში შევედიი როგორც ყოველთვის, დაა როგორც კი შევედი ეგრევე ბობოს ფოტო ამომიგდო. დავფიქრდიი დაა უცებბ 6 თვის მერე რატომღაც მომინდა მიმეწერა. - როგორ ხარ? (მე)- რავიი ვარრ შენ? (ბობო)- ჰორავი მეც. (მე)

საბედისწერო ზაფხული (3 თავი)

ყველაფერი კარგად იყო ჩემ ცხოვრებაში, თუარ ჩავლით იმას რომ ბობო(გიო) ძაან მენატრებოდა. დედაჩემს ყოველთვის ვატყუებდი, უბრალოდ რამეს რომ მეკითხებოდა არშემეძლო დავმჯარიყავი და ყველაფერი მისთვის მომეყოლა ამიტომ ტყუილების

საბედისწერო ზაფხული (2 თავი)

მთელი 1 კვირა გარეთ არგავდიოდი, თავს საშინლად ვგრძნობდი, მთელი ცხოვრება ნამდვილ, ზღაპრულ სიყვარულზე ვოცნებობდი, მეგონა ეს სიყვარული ვიპოვე მაგრამ ეს ის სიყვარულიარ ყოფილა რომელზეც მე ვოცნებობდი ესხომ სიყვარული საერთოდ არიყო. მინდოდა რამე მეთქვა