და ესე დაუკითხავად დაიბადა "ჩვენ" (1)

-არ ინერვიულო ეგენიც ბევრია... პირგამოტენილმა ვუპასუხე და ფორთოხლის წვენი მოვსვი... -რა ქვია?! -ვის? -ვინც შენი დაცვის ქვეშაა რა გჭირს... -მგონი ნიკოლოზ მაისურაძე, რა იყო?! -მეხუმრები? - ენის ბორძიკით ამოილაპარაკა და თითები მაგიდაზე ნეულად

ურჩხული შემიყვარდა (თავი34

...საღამოს გადავწყვიტეთ კლუბში წავსულიყავით. ცხრა საათისთვის მე და სოფო თორნიკემ წაგვიყვანა მე შავი მოკლე ზურგით ამოღებული ტანზე გამოყვანილი კაბა მეცვა სოფოს წიტელი მოკლე წელიდან გაშლილი კაბა კლუბში ერთ ერთ მაგიდასთან ჩვენები ისხდნენ და ჩვენც მათკენ

საიდუმლო [2]

მანქანა გვერდიდან ამოუდგა, საქარე მინა ბოლომდე ჩაიწია და ნაცნობი მარწყვისფერი ტუჩები და იდუმალი ნაცრისფერი თვალები ღამის სიბნელეშიც კი გამოჩნდა, როგორც მბჟუტავი ვარსკვლავები სიბნელისგან ჩამუქებულ ცაზე.

შეცდომა IV თავი

ნატუკა მაპატიე _ცოტა ხნის დუმილის შემდეგ წარმოთქვა ალექსადნრემ _არასდროს!_ კარი გაიჯახუნა ნატუკამ „არასდროს“-გაიმეორა ალექსანდრემ გონებაში. ერთი სიტყვა უთხრა გოგონამ და ამ ერთ სიტყვაში რამდენი რამ იგრძნობოდა:ტკივილი, ზიზღი, შეურაცყოფა, დამცირება.

"ჭაობი" (11- თეთრი ზეწარი )

და მაინც,ამ გრძნობასთან ერთად თანაარსებობის უფლება მისცა სასოწაკვეთილებასა და ტკივილს.შიგნით ყველაფრის ამღვრევა იგრძნო და მიხვდა რომ აქამდე თუ წკრიალა,მორაკრაკე წყარო იყო,ახლა ამღვრეულ,ტალახიან მდინარედ იქცა. ეს მდინარე დადგა,მიწას

ყველაფერს აქვს დასასრული 10 თავი

 ხვალ ალბათ ვერ გნახავ  რატომ? ედს- გავუღიმე  იმიტომ სპედ მამაჩემის მშენებლობაზე მივდივარ საქმეებსაც უნდა მივხედო შენ საკმარისი არ ხარ- ეშმაკურად გაიღიმა-ეს ხუმრობით სპედ უბრალოდ უნდა წავიდე შენთან ერთდ ყოფნას არაფერი მირჩევნია, მე გავბრაზდი და

სიყვარული თუ შურისძიება?(მეჩვიდმეტე თავი)

სახლში მივედი და მაშინვე ჩემს ოთახში შევვარდი. ხმას ვერარ ვიღებდი, ვეღარც ვტიროდი, უბრალოდ მოჩვენებასავით დავდიოდი. ოთახში შევედი, საწოლზე დავწექი და ჭერზე ერთ წერტილს მივაშტერდი. ცოტა ხანში კარზე კაკუნი გაისმა. ხმის გაცემის სურვილი არ მქონდა. კაი

ბამბის ნაყინი! 2

-რა ღირდა? -ფასს რა მნიშვნელობა აქვს? -უნდა დაგიბრუნოთ,-ნენეს ნათქვამზე მამაკაცს ხარხარი აუტყდა -რა უნდა დამიბრუნოთ,ტასოს ვუყიდე,თქვენ რა შუაში ხართ,-დასერიოზულებულმა თქვა და გოგონას დახედა,-შეხვედრამდე, ჩემო ლამაზო,-თვალი ჩაუკრა ტასოს -შეხვედრამდე

თავისუფლები (ეს მხოლოდ დასაწყისია)

ლექსანდრე ავალიშვილმა უჩვეულოდ ცარიელი სკოლის დერეფანი გაიარა და მისი კლასის კარი დაუკაკუნებლად შეაღო.წვიმის წვეთებს მისი შავი თმები მწვანე თვალებზე ჩამოეშალა.მიხვდა ,რომ სწორი არჩევანი არ იყო დილით Facebook-ზე "ჩათავი". -ავალიშვილი ! ოცი წუთით

უიღბლოს დღიურები (16-19 მაისი) +18

დღიურის დღევანდელი ნაწილი შეიცავს უცენზურო სიტყვებს და სცენებს და ძალიან გთხოვთ ვინც ხართ 18 წელს ქვემოთ ნუ წაიკითხავთ დღიურის დღევანდელ ნაწილს, გმადლობთ ყურადღებისღვის!