თვალებს ბინდი ეფარება (3)

მაგიდას მივუსხედით , შევუკვეთეთ, სანამ ვახშამს მოგვიტანდნენ სასმელი შევუკვეთეთ... რათქმაუნდა მე და ჩემი შოტლანდიური ვისკი... დედამ , როგორც ყოველთვის წითელი ღვინო... მამამ და ლუკამ ჩემ არჩევანს მიბაძეს... - ყოველთვის ვიცოდი , რომ ჩემი ვაჟი კარგად

ქალი იდუმალი არსება თავი4

მალე სხვებიც გავიცანით.შეყვარებულები ერთმანეთს სიყვარულით უმზერდნენ.დემეტრე ჩემი გამოხედვის ყოველ ნაწილს აკვირდებოდა და მინდოდა ეს ღვინით სავსე ბოკალი ზედ გადამეფშვნა.თუმცა რას ვეჩი ამ ღვინოს ,მშვენიერია.ის ვაჟბატონია ხეპრე!-შეიძლება

სისუსტე (თავი 2)

არაფერი ვუპასუხე, მხოლოდ გავუღიმე. თვითონაც ბორდიურზე ჩამოჯდა. არ მახსოვს რამდენი ხანი ვიყავით ასე. მე მასზე ვფიქრობდი, უფრო სწორად ჩვენზე, იმ ვითარებაზე ვინ ვიყავით ერთმანეთისთვის. ყველაზე ახლობელ ადამიანად მეჩვენებოდა. საოცარია, მაგრამ სულ

მინდა მიყვარდეს თავი 38

მჟავიამ კარი გაარო და იქვე ჩაიკეცა.ემოციებისგან იმდენად გადაიღალა რომ მეტს ვეღარ გაუძლო.უგონოდ დაეცა ძირს.მისდა ბედად მეზობელი გამოვიდა სახლიდან ნაგვის გადასაყრელად და გულწასული გოგოს დანახვაზე მაშინვე კივილი მორთო. სანდრო ეზოში იდგა და ჯერ კიდევ

ლურჯი მთვარე 2 თავი

- დადუნაა? - ლოყაზე ფრთხილად შემეხო. საშინლად შემცივდა, თან საშინლად მესიამოვნა. - ირაკლი... - ამოვილუღლუღე მის ყელთან და გზა გავაგრძელე, არ გაუპროტესტებია, არც მე. მაშინ ეს, ასეც უნდა ყოფილიყო. არეული ვიყავი, ის ასე ახლოს ჩემთან და აბა სხვანაირად

სიყალბის თეორია (7)

- შენ არ იცი, რომ ამდენი მოწევა არ შეიძლება? - მოულოდნელად გვერდით ამოუდგა ნაცნობი მამაკაცი. - შემეშვი რა, - მარჯვენა ხელი აიქნია, ზურგი აქცია და წინ წავიდა. იგრძნო, მამაკაციც გამოჰყვა. - მშვენიერი ქალი ხარ, იდეალური... რატომ იკლავ თავს? - დააწია

უდანაშაულო სიყვარული (თავი 2)

პირველად ეზიარა ამ სიტყვის მნიშვნელობას.. როგორ უჭირს, როგორ უნდა გაიქცეს, მაგრამ უფრო მეტად უნდა მაგრად მოხვიოს ხელები კისერზე და ბედნიერმა დაუკოცნოს ტუჩები. თითის წვერებზე იწევა და ნაზად ეხება მამაკაცის ტუჩებს.. ახლა ეშინია,რომ დაკარგავს დანიელს.

მთვარის ბნელი მხარე - I თავი

ესაა ჩემი ცხოვრება. დათვლილი ნაბიჯები, ჯოხი და არავითარი დამოუკიდებლობა. მე ტვირთი ვარ მშობლებისთვის და გამოუსადეგარი საზოგადოებისათვის. 8 წლის ასაკში ტვინის სიმსივნე დამიდგინეს. მას ვაჯობე, მაგრამ სამაგიერო გადამიხადა ავადმყოფობამ და მხედველობა

ვინ თქვა ბედნიერი დასასრული არსებობსო?

-ხვალ ახალ სკოლაში წახვალ დე უკვე მოვაგვარე-ღიმილით უთხრა დედამ და თმაზე მოეფერა -კარგი-უემოციედ უპასუხა და თავისი ახალი ოთახისკენ წავიდა. საწოლზე დაენარცხა და მწარედ ატირდა.დავიფიცებ პატარაობის შემდეგ პირველად ტიროდა. უნდოდა ტკივილისგან დაცლილიყო,

ვამპირი

- მართალი ხარ მაგდა...იქნებ გვეცადა და გერმანიაში გადაგვეყანა მართალია ძნელი და დამღლელი გზა ელოდება,მაგრამ იქნებ გადავარჩინოთ?იქ უფრო გამოცდილი ექიმები არიან და უახლესი დანადგარები აქვთ. იქნებ რამით დაგვეხმარონ?-თქვა და სევდიანი სახით გახედა