ნუთუ ბედნიერება მართლა არსებობს?! (3)

-უცხო ნომრიდან გამაფრთხილებელი შეტყობინებები მომდის ბექაზე.. უკვე კარებთან იყო რომ ვუთხარი, ორ წამში კი ისევ მაგიდასთან იჯდა -რას ქვია გამაფრთხილებელი შეტყობინებები? -გუშინ მომწეერა გაფრთხილებ ბექასგან ტავი შორს დაიჭირე თორემ მერე გვიანი იქნებაო და

ქილერზე შეყავრებული (თავი 2) "LeJulesVerne"

ტანსაცმელი სულ სველი ჰქონდა, მან ხელი დამავლო და თავის ნომერში შემიყვანა, მას სააბაზანოში ნიჟარა გაუფუჭებია და წყალი იქცეოდა, გოგონას წყლის შეკავებაში დავეხმარე და ნიჟარა შეუკეთე, სანაცვლოდ მეც საშინლად დავსველდი, გოგონამ პირსახოცი მომაწოდა და

ვიცი, ვიცი, რომ მოგენატრები,

თუ ოდესმე იგრძნობ, რომ მოგაკლდა ჩემი სითბო და სიყვარული, რომ შენ მე გჭირდები შენს გვერდით, მინატრე... მინატრე ვარსკვლავებიანი ცის ქვეშ მდგარმა... ცას ამოხედე! ხედავ, როგორ გაბრწყინდა ერთ-ერთი ვარსკვლავი? ეს მე ვარ!

ჩემი დეკემბერი (1)

ახალი წლის წინა დღეები იყო როგრც ყოველთვის ელენესთან ვიყავი,რომელიც თავის რატიზე მიყვებოდა რაღაცეებს მე კი მთელი გულისყურით ვუსმენდი გაგუას. -ხოდა ეგრე მარიამ იცი რა კარგი ბიჭია რატი?-თვალებგაბრწყინებულმა მითხრა და ცხელი ყავა მოსვა.

სექსუალური მე (დასასრული)

მისი კისერი მხურვალეა და შეჩერება არ შემიძლია ან რატომ უნდა გავჩერდე...ძლიეად მკოცნის და ქურთუკის ქვეშ ხელებს მიცურებს,ვთბები და თან ნვიყინები..ეს შეგრძნება ბოლოლმდე მავსებს ადრენალინით და ენდოფირიც თავისით პოულობს გზას..ასეთი რამ ჯერ არ

მინდა მიყვარდეს თავი 4

2 საათი ხდებოდა უკვე ძალიან გვიანი იყო,ახალგაზრდებმა დაშლა რომ დაიწყეს.ნიას სახლამდე მიყვანა ლევანიმ საკუთარ თავზე აიღო.მე და თეკო ჩემი მანქანისკენ გავემართეთ როდესაც უკნიდან ბექას ხმა მომესმა. -ანა,სახლამდე გაგიყვანთ თუ გინდათ.-მოგვმართა მე და

სასახლის მიღმა ყველაფერი სხვაგვარადაა II

-მეგონა მომძებნიდი(სანდრა) -ვერსად გიპოვე(საბა) -ალბათ კარგად ვერ მომძებნე(სანდრა) -არმოგენატრე?(საბა) -შენზე ფიქრისთვის არ მეცალა(სანდრა) -მეც არმნატრებიხარმაინც(საბა) -მეჩქარება(სანდრა) -სადგეჩქარება? (საბა)

მომავლის იმედი (14)

-შეიძლება დღეს ან ხვალ არა.მაგრამ მოვა დრო და თქვენ კვლავ შეხვდებით ერთმანეთს და მაშინ ყველაფერი შეიცვლება!_ლამაზი სიტყვებით გამამხნევა და ოთახიდან გავიდა. დილით ჩემი პატარას ფეხის რტყმამ გამაღვიძა.უფრო სწორედ გამომაფხიზლა.მთელი ღამე არმძინებია

რა იქნებოდა... (4)

დილით მოვემზადე და უნივერსიტეტში წავედი,ისე ყინავდა კიდურებს ვეღარ ვგრძნობდი,გაყინული ხელები დუტის ჯიბეში ჩავყავი და სიცივისგან გაწითლებული ცხვირი თბილ კაშნეს გავუხახუნე.ავტობუსი როგორც ყოველთვის აგვიანებდა,რა გაუხდა ამ მამაჩემსაც 1 მანქანა? თუმცა

ბედნიერება გაზიარებით (48)

_მუხტი გაზარდეთ, - დასჭექა თეთრხალათიანმა. ავალიანისთვის იმდენად მტკივნეული იყო ექიმის სიტყვები, თავშვი წაიშინა ხელები, თითქოს, ეს-ესაა ლურსმანი ჩააჭედეს და მის ბოლომდე ჩაყვანას ცდილობდა ჩაქუჩის სიძლიერე...