რა იქნებოდა... (3)

ალბათ ყველას ჰქონია ცხოვრებაში ისეთი მომენტი როდესა არავინ და არაფერი უნდა,ყველა და ყველაფერი აღიზიანებს,თვითონაც არ იცის რა უნდა,რაღაცას ელოდება,მაგრამ არც კი იცის რას.საათობით შემეძლო ფანჯრის რაფასთან ცხელი ჩაის ფინჯნით დგომა და გარემოს ყურება,არ

our hands 1

საშინელი 14 სექტემბერი გამითენდა, ახალი კლასი ახალი ბავშვებით საშინლად არ მინდოდა, რადგან ჩემ ბავშვებს და კლასს ვერ ვტოვებდი უსაზღვროდ ვიყავი მათზე შეყვარებული, მაგრამ მასწავლებელთან კონფლიქტის გამო დედაჩემმა გადაწყვიტა რომ სხვაგან

შენ ჩემი გახდები?!..... (თავი 3)

ეს პირველი კოცნა იყო,ნინუცას პირველი კოცნა.ვნება მორეული კოცნიდა ალექსი ნინოს წითელ, დაბერილ ტუჩებს,ნინო უძალიანდებოდა,მაგრამ დაღალა მალევე გაძალიანებამ და მანაც დაუკოცნა ტუჩები ნაკაშიძეს....ალექსი,მეტსადამეტს ითხოვდა ნინოს ტუჩებისგან,ხან ზედა ტუჩს

თითქოს "ბედნიერი"! 3

:)ქეთიმ ტუჩები საყვარლად დაბრიცა როცა ირაკლიმ ოთახში ცეზარი შემოიტანა, ირაკლიმ რაიცოდა რომ ქეთი ცეზარს ვერ შეჭამდა -რატო არჭამ? შენ ალბათ შენი პროფესიიდან გამომდინარე უფრო ძვირადღირებულ საჭმელს ხარ შეჩვეული (ირაკლი) -ეს არაფერ შუაშია უბრალოდ დღეს

მთებს იქით სიყვარულია! 7

ერთი პატარა ქვას ვხედავ. ჯობს იქ დავჯდე. თოვლისგან ვფერთხავ და ვჯდები. მთა მიღიმის, მაგრამ რატომ? მას მოღუშული ღრუბელიც ჰყვება ღიმილში. როგორ მინდა ახლა ჩემს მშბლებს ვესაუბრო, მაგრამ ისინიც ალბათ ციდან მიღიმიან.

ანგელოზები ფრენისთვის IV

*მარიამი არც ტელეფონს პასუხობდა და არც საავადმყოფოდან გამოდიოდა. ძალიან უნდოდა ლუკას მარიამის ნახვა და არიცოდა რა გაეკეთებინა ბოლოს კი საავდმყოფოსთან დიანახა მარიამი და დალაპარაკება სცადა თან ყელსაბამი ჯიბეში ჩაიდო. ალბათ იმედი ქონდა რომ მარიამი

ერთმანეთს ვყავართ

რა კარგია ერთმანეთს რომ ვყავართ! შენ უბრალოდ წარმოიდგინე: მე არ ვარ, შენ ზიხარ მარტო და არავინაა ისეთი, რომ დაელაპარაკო. - შენ სად ხარ? - მე არ ვარ.

"ქილერზე შეყვარებული" (თავი 1)

შუა დღე იყო, სავარძელში ვიჯექი და იარაღს ვწმენდდი, რა დროსაც ერნესტომ დამირეკა, მისი ნამდვილი სახელი ყველამ დაივიწყა და ერნესტოს ნაცვლად ტონი შეარქვეს, მე მახსოვს რადგან ბავშვობიდანვე ერთად ვიზრდებოდით, ყურმილი ავიღე და ერნესტოს (ტონის)

ნაკვალევი მეორე ნაწილი (11 თავი)

მე და დიმკა ვახოსთან შეხვედრით კმაყოფილნი წამოვედით. ემოციებით დატვირთული, ისეთი ხალისიანი ვიყავი, მინდოდა ხმამაღლა მეყვირა, ყველას გაეგო, რომ ბედნიერი ვიყავი. რა მიხაროდა? ზუსტად არ ვიცი. უბრალოდ შიგნიდან ვიყავი აღტკინებული.

სანდრო ფილფანის საკუთრება (2 თავი)

დილით ზარის ხმამ გააღვიძა, თუმცა ადგომა არც უფიქრია. თავი საშინლად ტკიოდა. რა გასაკვირია, როგორც ყოველთვის გუშინაც გონისდაკარგვამდე გამოთვრა ფილფანი თავის საძმოსთან ერთად. ბოლოს ის ახსოვს თუ როგორ მიაშურა კლუბის საპირფარეშოს ვიღაც წითურ ნა*ასთან