მომავალ წელს ღრუბლებში ვიფრენ... (6 ნაწილი)

უკუნეთ სიბნელეს მხოლოდ ლამპიონები ანათებდა და ღამის მწერების ჭრიჭინი აყრუებდა არემარეს, ბურუსი იყო ირგვლივ. უკუნეთ სიბნელეს მხოლოდ ლამპიონები ანათებდა და ღამის მწერების ჭრიჭინი აყრუებდა არემარეს, ბურუსი იყო ირგვლივ. ნელა და უხმაუროდ ატარებდა დანიელი

ისევ შემიყვარე (8)

მშვიდი ცხოვრება ჩემთვის უცხო ხილად იქცა, ალეკო გულში ისე მყავდა გამჯდარი ვერასოდეს ამოვიგლეჯდი,ახლობლად მიმაჩნდა,საოცრად მიყვარდა ოღონდ არ ვიცოდი როგორ,ჩემებურად უცნაურად მიყვარდა. სიცოცხლე აღარ მიხაროდა,ვეუბნებოდი ხოლმე ნეტავ ორად შემეძლოს

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (4)

ეს ელბათ პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც დილით ადრე გამეღვიძა, ნატასკი ტკბილად ეძინა, რა გასაკვირია ოთხზე დავიძინეთ ახლაკი მხოლოდ ექვსი საათი იყო. სამზარეულოში გავედი და ყავა გავიკეთე, თავი საშინლად მტკიოდა. თითქმის ორი

სიყვარულიდან სიკვდილამდე 4

პირველად ექვსი თვის მანძილზე ადრიანა კოშმარს არ ხედავდა მას მშვიდათ ეძინა.მას მხოლოდ მაქსის ვისკისა და ძვირიანი პარფიუმის სუნი ჩაჰყოლოდა ძილში.დილით ადრიანა სკოლაში მოსამზადებლად მოემზადა და მხოლოდ მაშინ შეამჩნია ტელეფონის გაქრობა

ისევ შემიყვარე (7)

-გველებში აღარ მინდა-ისეთი სახით ვუთხარი 2 საათი დამცინოდა სახლამდე მომაცილა,ვხვდებოდი,რომ აკოსთან ურთიერთობა ისევ საწყის ეტაპს ემსგავსებოდა. დრო მიდიოდა,ჩვენ კიდევ ისევ იმ მეტაპზე ვიყავით,მხოლოდ იმ განსხვავებით,რომ ალეკოს გრძნობები დღითიდღე

ცხოვრება გრძელდება 5

დილა გათენდა და რეიგანის ქუჩაზე მზემ გამოანათა, ქალაქი იღვიძებდა ქუჩაში დრო და დრო ხალხი მატულობდა, ზოგს სამსახურისკენ მიეჩქარებოდა, ზოგიც სკოლებსა თუ უნივერსიტეტებში მიიჩქაროდნენ, ამავე ქუჩაზე თვალში საცემი იყო ლამაზი ტკბილეულობის მაღაზია "Le

ვაკანსია სიყვარულით (2)

ყოველი დღე იწელებოდა, ორი დღე ძლივს გადავაგორე და მივხვდი რომ შანსი აღარ მქონდა.საღამოს მოწყენილი ვიჯექი, ჩემთვის, მუსიკას ვუსმენდი და დაქალს ვწერდი. უცებ ტელეფონმა დარეკა, ნომერი უცხო იყო. ახლა დაახლოებით ვხვდებოდი, რაც უნდა მომხდარიყო. ცივი ხმით

ჩემი ! ოღონდ სხვა სამყაროსთვის

ესარის კიდევ ერთი სიყვარულის ისტორია.... ისტორია რომელშიც ბევრის აკუთარ თავს ამოიცნობს. ზუსტად ისე როგორც მე .... ეს ხომ ჩემი ისტორიააა.,,,-აუუ გოგო ლუკას ძმაკაცმა დამამატა ვიაცამ სანდრო ქვიააა და მიტხრა მე ლუკას ძმკაცივაროოო და რაღც დმიწყოო

ლურჯი მოგონებები (ნაწილი მეორე, თავი XII)

მარიამმა თავი ნერვულად დააქნია და ფანჯრისკენ შეტრიალდა. ცრემლები ისევ და ისევ აწვებოდა.რომარა ჯიბეში მისი ტელეფონის ვიბრაცია ალბათ თავისუფლად მისცემდა ცრემლებს ქუთუთოებიდან ჩამოსვლის საშვალებას. ტელეფონი უყოყმანოდ ამოიღო და საწოლზე ჩამოჯდა, უცხო

მთავარია მოინდომო და მიზანს ყოველთვის მიაღწევ (1)

უდარდელად მივუყვები გზას სახლისკენ,რავქნა მართალია უამრავი პრობლემა გვაქვს თუმცა მაინც ვცდილობ მაქსიმალურად შევინარჩუნო ოპტიმიზმი.იმისთვის ,რომ შემიძლია ამ უბრალო ერთი ღიმილით დედაც გავაბედნიერო. შეიძლება საუკეთესო შვილი არ ვარ მაგრამ ვცდილობ ,რომ