მე შენ შეგხვდი შუაღამისას (თავი 2)

დროის მსვლელობის აღქმა მიჭირდა... ვიცოდი, რომ შენობაში უნდა შევსულიყავი, მაგრამ ვერ ვდგებოდი. მხოლოდ ის შემეძლო რომ დროდადრო ხელს ვწევდი და კარზე უძალოდ ვაკაკუნებდი... ძალა გამოცლილი, მხოლოდ ტირილს ვახერხებდი. ვგრძნობდი სიცივეს, მაგრამ მაინც, ცივ

სკოლა ბავშვების წესებით (24)

წყვილს კოცნა მეტისმეტად დიდხანს გაუგრძელდა,მაგრამ ამჯერად არც ერთს არ შეუკავებია თავი. იცოდნენ ახლა მათთვის არავის ეცალა. რატი მთელი არსებით ეხვეოდა და ამჯერად კისერშიც კოცნიდა.

Partners in crime 1

- დააგდე იარაღი! უკვე გამწარებული ყვირის პოლიციელი, მე კი ადგილიდან არ ვიძვრი, მხოლოდ ალექსანდრეს ვუყურებ, რომელსაც ხელბორკილები უკვე დაადეს. ფეხშია დაჭრილი... როდის დავეცი აქამდე? როდის ჩაანაცვლა იდეალური ცხოვრება ამ ქაოსმა....-გაიღვიძე პატარავ..

ცხოვრების ახალი ეტაპი (2)

დილით დემეტრეს ხმამ გამაღვიძა -არ დამვიწყებია გუშინდელი, ჯერ სკოლა და მერე რბოლა -ჰოო ვდგები ისე , სულ მიკვირდა როგორ ახერხებდა დილით ამ დროს ადგომას , მაშინ როდესაც წინა დღით საკმაოდ გვიან ბრუნდებოდა პლიუს ამას ნასვამი.

InkeD #8

უკვე რამოდენიმე კვირა გავიდა ჩვენი ფარული შეხვედრებიდან. უფრო და უფრო ბედნიერი ვხდები, ვგრძნობ რომ ვარსებობ და ვცოცხლობ. თითქოს ჩემს ირგვლივ ყველაფერს ხასხასა ფერები დაედო. 3 დღე იყო დარჩენილი,როდესაც დედამ ფული მომცა რათა საყიდვლებზე წავსულიყავი

ვნება აშლილნი ..6..

მეგიმ კითხვის ნიშნით გახედა ბექას არ მოეწონა მისი იდუმალი გამოხედვა. მან კი ჩუმად უჩურჩულა: -იცოდე ხმა არ ამოიღო და არაფერი შეგეტყოს- ბებოც გამოვიდა სამზარეულოდან ცხელი ხაჭაპურიც ხელში. -ბებო მოდი ერთ წამს ჩამოჯექი -ისევ გაუმეორა ბექამ

ჩემი გულის მეფე (12)

-შენ ბიჭო შიგ ხოარაგაქ?-შემოვარდა ჭიშკარში ბექა. -ამაზე ცალკე ვისაუბრებთ-მკაცრად უთხრა გიორგიმ და უკანა ეზოში გადაინაცვლეს. ჰამაკში ვიწექი და გიორგის ბოლო სიტყვებზე ვფიქრობდი მხოლოდ "მიყვარხარ" ჩამესმოდა ექოდ ყურში და ტუჩის კუთხეში მეღიმებოდა

წყნეთი

ანას და სანდროს ერთმანეთი ბავშვობიდან უყვართ, სანდრო ანაზე 3 წლიათ უფროსია, დიდხანს ფიქრობდა ეთქვა თუ არა მისი გრძნობების შესახებ. ყველაფერი ძალიან მარტივად ჩანდა სანამ...

ერთი ჩვეულებრივი Love Story (სრულად)

ვდგავარ თსუ-ს მეორე კოპრუსის წინ და ველოდები ქეთას. საშინელი სიცივეა, ყინავს. ხელები ქურთუკის ჯიბეში მაქვს ჩაწყობილი და ვცდილობ გავითბო. ,,რა არაპუნქტუალური ხარ ქეთა მაინც’’_შეწუხებული დავყურებ საათს, რომელიც მიჩვენებს,რომ უკვე თხუთმეტი წუთია მას

მორჩილი გაბრიელი (1)

ბუხარი... მეგობრები, ჩაი და ჩემი საყვარელი წიგნი... გარეთ მუხლამდე თოვლი, ხის სახლი... სხვა რა მინდოდა ამის მეტი... მოკლედ სანამ თხრობას დავიწყებ მოგიყვებით ჩემს შესახებ... მე ვარ თამარი (მეგობრებისთვის თაკო) 17 წლის.. მეთორმეტე კლასში ვარ...