წარსულის ანგელოზი

ფოტოებს ალბომში ვათავსებ, ნელა ვფურცლავ გვერდებს.. იქიდან კი გოგონა მიღიმის. ღმერთო რა ძნელი ყოფილა! დამაბრუნე, დამაბრუნე წარსულში შენთან.. შენთან მინდა! მინდა გაკოცო, მოგეფერო!. შენი თმების სურნელი კვლავ შევიგრძნო..

სიყვარული

სიმართლე გითხრათ,ვერ ვხვდები ჩემი ასაკის ბავშვს,რატომ უნდა მოსდიოდეს აზრად ასეთი სათაურის მქონე ჩანაწერის გაკეთება,თუმცა შევეცდები სიყვარულის შესახებ ჩემი აზრი გაგიზიაროთ.

ჩემი სიყვარული

გათენდა ერთი ჩვეულებრივი დღე..)) ავდექი დილით 8 საათზე რადგან სკოლაში წავსულიყავი..ეხლა კი ცოტას მოგიყვებით ჩემს შესახებ..) მე ვარ ნინი 14 წლის..დეკემბერში 15 ვხდები..ვცხოვრობ თბილისში,ვარ მეათე კლასში..მყავს დედა და მამა რომლებიც სიიგიჟემდე მიყვარს

სამოდელო სააგენტო 4

მე და ანა მთელი გზა ხმა არ ამოგვიღია, არც ცოტნიკო იღებდა ხმას,მაგრამ მე ვგრძნობდი მის დაჟინებულ მზერას.მივაღწიეთ კაფემდე, ალილუიაააა. -თუ გინდათ თქვენც შემოდით-თქვა ანამ. არა! გთხოვ ცოტნიკო! ოღონდ არა! -დღეს არა, საქმე მაქვს. ნახვამდის

გრძნობა რომელიც დამეუფლა (სრულად)

სასწრაფოდ ჩავალაგე ბარგი, ვემზადებოდი ზაფხულის გასატარებლად ჩემს გოგოებთან ერთად. სულ დამავიწყდა მეთქვა, მე მია ყანჩაველი ვარ 19 წლის. მე ნინი თამი და ელე ბავშვობიდან ერთად ვართ, განუყრელი მეგობრები. თბილისშიც ერთ სახლში ვცხოვრობთ. როცა მოვეწყვეტ

სასახლე დაბურულ ტყეში 4

_კართან მიდი. სამზარეულოს კარს მიადგა და უშველებელ კალათში ჩაწყობილი ყვავილები შეათვალიერა. სიამოვნებისგან გაიბადრა და კალათი შიგნით შეიტანა. სულ ზევით იასამნები იყო. ორ ვაზაში გაანაწილა და თავისი და ანდრიას ოთახისთვის გვერდით გადადო.

მეგობრობა თუ სიყვარული?! (სრულად)

ყველაზე მაგარი სიყვარული მეგობრობით იწყება? მართალია როცა მეგობრობ გინდა რომ იყოთ ძალიან მაგარი მეგობრები და უცბად გიყვარდება გიყვარდება ისე რომ ვერც ხვდები თავიდან მერე კი გრძნობ მეგობრობის გარდა სხვა რამეს

სიყვარული და შურისძიება(თავი1)

-იქნებ როგორმე მოახერხოთ და დამაწყებინოთ მუშაობა -ქალბატონო კიდევ ერთხელ გიმეორებთ რომ ადგილი არ გვაქვს-იქნებ როგორმე მოძებნოთ რაიმე, დამლაგებლად მაინც ვიმუშავებ -ქალბატონო, დამლაგებელიც გვყავს, ვიცი გინდათ სამსახურის დაწყება, მაგრამ ჩვენთან ვერ

მომავალი წარსულიდან (2)

მე გავჩუმდი. არ ვიცოდი რა მეთქვა. საკუთარ თავთანაც არ მინდოდა იმის აღიარება რომ გოგაზე ვფიქრობდი და დაქალებთან ხომ მითუმეტეს, თანაც მე ხომ უკვე ვთქვი რომ სამუდამოდ გავატანე წარსულს და ამოვშალე გონებიდან. მაგრამ ახლა, როცა ისევ ახსენეს, მივხვდი,

თაობებს შორის განსხვავება

საშინლა არ მომწონს ეს სიტუაცია,არ მომწონს რომ რწმენის ჩანერგვა ძალით ხდება და რომ ჩვენ უნდა მივყვეთ ჩვენი მშობლებს ზუსტ კვალს, მიუხედავად იმისა კარგ გზას გვიჩვენებს თუ არა