***

ერთი ათასად გარეულა სისხლი სხეულში. ერთი ათასად ირევიან სხვის სულში. ბინძურ თითებს დაუნდობლად აფათურებენ, და მერე სუნიან ნერწყვს შიგ აფურთხებენ.

წასვლები

ყველა შენს წასვლას უვარსკვლავო ზეცის ფერი აქვს, თუმცა შენს ღიმილს ის სიძველე არ შერჩენია, მე რომ მიყვარდა.

ან იქნებ სულაც კარგად ყოფნა არც კი მიცდია ...

მტკიოდა როცა ვუყურებდი ღრუბლების მეჯლისს, მუდამ ვამჩნევდი თეთრი ფერის მარტოსულ გუნდას. დღეს შენ იყავი ჩემთვის კარგო პროზაც და ლექსიც, დღეს შენ იჯექი ჩემს თითებში წერა რომ სურდათ.

ამიტომ ზოგჯერ მომიტევეთ განმარტოება

ზოგჯერ მგონია, რომ უცხო ვარ მე ამ მიწაზე, დავიარები როცა უხმოდ დედამიწაზე, თითქმის არ მესმის ჩემს გარშემო ხალხის ხმაური და არც ჩემს ბგერებს ახსენდებათ აურზაური,

ანნას

შენს მეტს ვერავის მე ვერ ვხედავდი დანგრეულ გულში მუდამ ელავდი შენთვის ზედმეტის თქმას ვერ ვბედავდი შენზე როგორც ზღვა ისე ვღელავდი

მე როცა....

მე როცა მიყვარს რა უნდა ვთქვა არვიცი ცუდი. მე როცა მიყვარს ეს სამყაროც მეცოტავება , მე რომ მიყვარხარ ფიქრებია ნიავად შლილი მე როცა მიყვარს სიტყვებია ზედმეტად თბილი

მარის.

ნუ დამაჯერებ, მიილია ბავშვობის წლები. და ის დღეები, ნატკენ მუხლს რომ კოცნა შველოდა წავა და თითქოს უნებურად გავყავი გზები ჩემი ცხოვრების, რომ არ ხარ და გული გელოდა.

დასაწვავად გამზადებული აღსარება

არა ვარ კარგად... სუნთქვის დროსაც ნერვებს ვახველებ, არა ვარ კარგად... შენ ხომ მაინც მიცნობ და იცი, რომ ყოველ ჯერზე ტყუილებით ვუშვებ მნახველებს, რომ ყოველ ჯერზე უნებურად მიტყდება ფიცი.

დამელოდე, მე უთუოდ მოვალ შენთან,

დამელოდე, მე უთუოდ მოვალ შენთან, გაკოცებ და ჩემსკენ ნაზად მიგიზიდავ, არ იფიქრო, რომ სიშორით დრო გაჩერდა, რომ ცხოვრების განთიადი მიიბინდა.[center]

ანნა

ჩემს სიყვარულში იყავი ანნა ჩემი გულისთვის იყავ სატანა მე მომიწია დარდის ატანა და ჩემი გულის ნაგვად გატანა