ჩემი დაიკო გაიზარდა

გაიზარდა ჩემი პატარა დაკო უკვე აღარ მიჯერებს ალბათ ყველგან მასეა ყველა და მასეა იზრდება და გვფრინდება და იწყებენ თავიანთი ცხოვრების აწყობას

და შენ მხეცივით აგტკივდება, რომ სხვისი მქვია.

როცა საათის ხმა მომესმის, მაფხიზლებს გლოვა, დროის უდაბნო სიჩუმეში ყვავივით მღერის. ვიღაც იძახის - ეგ თუ არა სხვა მაინც მოვა და ვინც მელოდა უსათუოდ მე აღარ მელის.

პირველს და დაუვიწყარს

შენზე ფიქრებმა არია კვალი და სილამაზემ დამადო ვალი შენ ხარ ყველაზე ლამაზი ქალი შენ უბრალოდ ხარ ამ ცეცხლის ალი

ოცნებების სასაფლაო

გზაზე ოცნებების სასაფლაო... იქვე მიმოყრილი მოლბერტები, ვნებაშეყინული ქუჩები და ცოცხლად გარდაცვლილი პოეტები. გზაზე ოცნებების სასაფლაო... ხატვას შეწირული ფერები და ჩიტი ძველებურად აღარ გალობს... ჩიტებს ყვავ-ყორნები შერევია.

დაიკოს

ჩემი პატარა, ჩემი სიცოცხლე როგორ მიყვარხარ ნეტავ იცოდე მშვენიერო და თან თვალწარმტაცო როგორ მიყვარხარ ჩემო ლამაზო

შეხვედრა გალაკტიონთან

ლექსში დაწერილი ისტორია... ღამე დაემსგავსა მემუარებს, ისევ შემომიჩნდა ისტერია_ წუხელ გალაკტიონს შევუარე,

ღამე მდუმარეა ...

მხოლოდ ერთი ვიცი დარწმუნებით (ისე როგორც ადრე), გულზე დედის ლოცვა კვლავ მედება წმინდა მირონივით. უწინ სიცოცხლით და უფლის რწმენით სავსე, ახლა დავფარფატებ ჯერაც უცხო - (შენი) ირონიით.

დაგეძალები

მინდა გიწოდო ღმერთი რადგან შენშია ერთი ამორძალების წესი უაზრო დღეა წელში დაგეძალები ბნელში ვითარ ქალწული ხნეშით სანთელს დაგინთებ ცეცხლში

...მიყვარხარ...

ამ საღამოს მე შენთან ვარ გეფიცები მე მიყვარხარ შემომხედე ნუ გარბიხარ ამიხსენი გულში რაც გაქვს

შემიყვარდი!

შენ რომ გიყვარდი, ყურადღებას მე არ გაქცევდი. შენ რომ გიყვარდი, მე უბრალოდ შორს გავიქეცი.