მაჩუქეთ ფუნჯები

მაჩუქეთ ფუნჯები უნდა დავხატო ცხოვრება მუქი. მაჩუქეთ ფუნჯები ამ ცხოვრებივით შავთეთრი მუქი. მაჩუქეთ ფუნჯები ამ ცხოვრებას რომ შეესაბამოს, მაჩუქეთ ფუნჯები შავთეთრი ფერები ისევ რომ გაფანტოს.

ცახცახებს სხეული...

ცახცახებს სხეული... კანკალმა იმატა... რა მინდა არ ვიცი ცხოვრება დამძიმდა... ხელს ვკრავ და უეცრად მისგანაც

ძველი სიყვარული

მთელი წლის მანძილზე შენ მე მაგიჟებდი მე ხომ მთელი წელი შენს გვერდით ვიდექი რამე თუ გინდოდა ჩემს თავზე ვიღებდი არასდროს არასდროს არ გადაგიდექი

სიყვარულს

სიყვარულო შენზე მწარე არაფერი არ მინახავს ვერც სიკვდილის მზე და მთვარე შენზე მწარედ მე ვერა მკლავს

გაფრენილ წამებზე ავაწყობ ცხოვრებას

ვიტყვი, შემისწორეთ შიშები მხნეობით, ნატვრისგან განმძარცვეთ გრძნობების დათმობის, ძაძები გამხადეთ ერთი მოძრაობით, მომგვარეთ ფერები ცისა და მნათობის,

ისევ უშენობას ვიკაწრავ ჩუმად...

ისევ უშენობას ვიკაწრავ ჩუმად... ისევ სურვილი მიპყრობს შეხების... არანაირი დრო არ მიშველის... ვიცი უშენოდ დავიღუპები... დრომ შეიძლება მოიტანოს სხვისი გრძნობები, მაგრამ გახსოვდეს მე ერთგული შენი დავრჩები...

და მე ჟრუანტელი მივლის!

და მე ჟრუანტელი მივლის... ალბათ შეგრძნებაა ღელვის, სადღაც სურნელია წვიმის, სადღაც მზემ დაკარგა ფერი...

წვიმიან ღამეს შენზე ფიქრები

ახლა, დღეს ღამე ისევ გაწვიმდა ზეცა რატომღაც ისევ ატირდა წვიმის წვეთების ხშირმა ხმაურმა ლექსის წერის დრო უმალ მაუწყა

ია'სამნის_ფერი

სევდა მოერია გრძნობას. ახლა... ია_სამანია სერი. ახლა გადაიღებს წვიმაც... მაგრამ დაიწყება შტორმი. ჩემი არაფერი შეგრჩა. გარდა ია'სამნის_ფერი. ფიქრით განისლული ზეცა თვლემს და არად აგდებს სევდას. წამით შერხეული კაბა,

ჩემს სიყვარულს

გიორგობა დღეს მე შენზე ვფიქრობ უბრალოდ შენზე მწუხარედ ვიგრძნობ ამ სიყვარულით მე ისევ ვგიჟობ შენ სიყვარულო მე არ დამინდობ?