სიყვარულის ეიფორიაში

შენი ჩახუტება მათბობს... შენი გულისცემა იგრძნობა მთელ ოთახში.. ვიცი როგორ აგიჩქარდა პულსი.. ერთმანეთით გაზაფხული გვიხარია.. შენი თითების სითბო ახშობს აპრილის სიცივეს.. წვიმს.. როგორც ყოველთვის შენზე ადრე ვიღვიძებ.. და.. ყოველ დილით ცხელი ყავა

სიკვდილის ნოტი

შენ რომ მოკვდები შენგან დარჩება მხოლოდ სული და სამშვინელი სული ასტრალში აირეკლება, მოგონებები განვლილ დღისანი.სამშვინელია ის ერთადერთი, უკვდავი სული. სიკვდილის შემდეგ მას ელოდება, სასჯელი ზეცის.შეიძლება მოხვდე ზევით, შეიძლება მოხვდე ქვევით,

მესაფლავე

მესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება, იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? ეჰ, არ მჯერა მე ეგ რაღაც... მომაბეზრე კიდეც თავი; და შეწყვიტე, თუ ღმერთი გწამს, ეგ დაცინვა გულსაკლავი. ვარდის თვეა, მაისია, ნორჩ ბალახებს სიო

მენატრები.

ცაზე ნეტა ვარსკვლავები რაფერია? მოლოდინში ბევრი წუთი გაილია, ისე მტკივა უშენობა ყოველ წამში მონატრება უკვე ჩემი სხვა ფერია. შენი ნახვის დროს და საათს ველოდები, მონატრება უკვე ჩემზე ძლიერია. ნახვის შემდეგ განშორებას ვეღარ ვიტან, უშენობა იცი ჩემთვის

ქუჩაში ერთხელ

იცი როდესაც მე დაგინახე ქუჩაში ერთხელ, იქვე გზისპირას თვალებს ცრემლი მოადგა წამით სულის სიღრმეში რტოლვით და მალვით

სისულელე არის ახლა გეძახდე და...

მშვიდი საღამოა ახლა შემოდგომის. გარეთ ნიავი კი ფოთლებს ეფერება, აზრსაც ვეღარ ვხედავ შენით ცუდად ყოფნის, ისევ ვეწევი და ისევ მეწერება. სისულელე არის ახლა გეძახდე და სრული აფსურდია ახლა აქ მოხვიდე,

შენ არ გჭირდება სამკაული, მოსართავები,

შენ არ გჭირდება სამკაული, მოსართავები, შენეულ ზეცას სიკეკლუცე შვენის მდედრივით, სულის სინათლე მოუცია შენთვის ღვთაებას, არც სილამაზე დაუკლია სხეულებრივი. ეგ სილამაზე ცათა სულებს ასაწაულებს, შენ, სინატიფის ღმერთეულო დღესასწაულო, შენივე არსის

დედას

მინდა ხანდახან მოგმართო თქვენობით, რადგან ვაგრძელებ შენზე შეჩვევას, ღამის ფიქრებით,ზოგჯერ თვეობით შენი თვალების ვცდილობ შემჩნევას.

ნიკა კვესელავა

იცი ახლა რას ვნატრობ? რას განვიცდი? რამინდა? ამ ფურცელზე გრძნობები დავანთხიო კალმიდან, შევერიო ჭაღარად წლებს უმიზნო წამებზე, შენი წმინდა თვალებით ვიპაექრო ღამეზე. სისხლის წვეთად დავიქცე გადაჭრილი ვენიდან სუნთქვა ქარს გავატანო ჩაძირული გემიდან,

მარტოობა

სხვების ცხოვრებას გადაჰყურებ და გული გტკივა, რომ მარტო დარჩი,რომ არავინ აღარ გყავს გვერდში, ყველამ მონახ თავისი გზა,ცხოვრობენ მშვიდად, შენ კი სიყვარულს ყველგან ეძებ,გული კი ხელში გიჭირავს და დადიხარ კენტად,თან უსიცოცხლოდ,