სხვისი ცოდვებისთვის... (ნაწილი 4) ვინანიებ...

-ცოლად რისთვის მომიყვანე?... ოღონდ არ გინდა ეს ფარსი... "პრესისთვის... ჩვენი ერთად ყოფნა , რომ გამემართლებინა" და მსგავსი სისულელეები... დუმდა... -მიპასუხე!!! იმიტომ რომ საბოლოოდ გაგენადგურებინე? ბოლო მოგეღო? დაგეცინა? თავმოყვარეობა შეგელახა?

გარიგებით ქორწილი (12)

დანიელი დილაუთენია ადგა,ცოლს ისევ ტკბილად ეძინა.ადგა და თათასთან წავიდა,კარზე აკაკუნდებდა,თათამ ძლივს გააღო. -რა ხდება დანიელ?-ნამძინარევუ სახე ჰქონდა.-კარგად ხართ? -მაპატიე რომ გაგაღვიძე.მაგრამ რაღაც სერიოზული საქმე მაქვს. -კარგი,გისმენ.-თათას სხვა

სიყვარულის თუ ვნების მსხვერპლი?

„გართობას?“ „ჰო,რა გაიკვირვე?“ „მე შენ მიყვარხარ“. „კარგი,რა“ „განა შენც არ მითხარი?“ „ეგ მხოლოდ ლოგინში.“

მხსნელი 11

_თავი მიარტყა ძლიერად და ხელი იღძო. ყველაფერი გამოსწორებადია ანა, დაწყნარდი თორემ დამამშვიდებელს გავაკეთებინებ. ყველა კუნთი მტკიოდა. ორი თითი მქონდა მოტეხილი, ტვინის შერყევა და ნაკაწრები კანზე. მნიშჰვნელოვანი არაფერი მაწუხებდა, გარდა იმისა რაც

შენ უსათუოდ მოხვალ

შენ უსათუოდ მოხვალ ,შენ უსათუოდ მოხვალ...შორიდან... იასამნებნებით ხელში მორცხვად სიყვარულს მომიტან, გადაღლილ თვალებს დახრი და მეტყვი ჩუმად რომ გინდა ისევ ძლიერად მიყვარდე და კვლავ დავიწყოთ ახლიდან...

მილანიდან ისევ თბილისში [1]

-წამო რა გარეთ..-უჩურჩულა თოფურიამ მაისურაძეს, რომელიც სიცილისგან ცუდად იყო. წამოდგა და მეგობარს აივანზე გაჰყვა. ორივე ერთ პატარა ჭილის სკამში მოთავსდნენ ერთმანეთზე აკრულები. ანამარიამ სიგარეტი ამოიღო და ერთი ღერი მონატრებულ დაქალს გაუწოდა. ელენე

გოგონა რომელმაც სიყვარული ისწავლა

ის ძალიან ლამაზი იყო, ქერა, ცისფერთვალება, მარწყვივით დიდი და წითელი ტჩები ქონდა, ყველას უღიმოდა. თავისი თავის ფასი იცოდა, ყველასთან რომანს აბამდა, თავს შეაყვარებდა და მერე მიატოვებდა. მზე მისით ამოდიოდა, დღე მისით იწყებოდა და ყველა მისით ხარობდა.

ალბათობის თეორია (7)

"ბეამ იცოდა რაოდენ რთული იყო ეს გადაწყვეტილება გუგასთვის. ყველაფერი შეიძლება მომხდარიყო. შესაძლოა დედამისს არ მოსწონებოდა მისი არჩევანი, ანდა ბეას არ მოსწონებოდა მისი ოჯახი, თუნდაც ორივე ერთად და მოუწევდა ორ უძვირფასესს შორის არჩევნის გაკეთება."

მეგობრობა თუ სიყვარული ?

ამბობენ თუ სიყვარული გეწვევა და თან პირველი მისი დავიწყება რთულიაო მართალია, მე ის ადამიანი ვარ რომელსაც არაფრის სწამდა არასდროს ყვარებია , მაგრამ ამის მიუხედავად ბევრს მოვწონდი, ბევრი სიყვარულს მეფიცებოდა , მაგრამ რათ გინდა ყველას უარით

აუხსნელად მიყვარხარ (თავი 3)

"და მე დიდი ხანია მინდოდა მეთქვა რომ მე შენ ძალიან ძალიან მიყვარხარ ქეთა" ამ ლექსისი ბოლოს მაღლა რომ ავიხედე უამრავი, უამრავი ფრანი ადიაოდა ცაში ჩვენი გემიდან და ეს საოცრად ლამაზი იყო რადგან არნახულად ალამაზებდა შუა ზღვაში ჩამალულ გემს.