შემიყვარე თუ გაბედავ (2)

ოოჰ,იმ დღემ საშინლად ჩაიარა. თითქმის არავის არ გავხსენებივარ,ჩემი ბებოს გარდა(ეტყობა დედაჩემი სტუმრებით არის დაკავებული). ბებომ თავისი მომზადებული წამალი დამალევინა,რომლის წყალობითაც თანდათან გამოვკეთდი. ჩვენი სახლი საკმაოდ დიდია,ულამაზესი ბაღითა

ჩემი ოცნების გოგო ხარ!!! (5)

-ეეე ნუ დამცინი რა -არ დაგცინი სულელ კაი მიდი მოემზადე და 10-ში ქვემოთ ჩამო კაი -კაი -ოღონდ მელაპაარაკე რა -ოოოო -მიდი რა (ისე საწყლად ვუთხარი საკუთარი თავი მე შემეცოდა და იმას არ შევეცოდებოდი?) -ხო კაი კაი -ჩემი გოგო

ეშმაკს აცვია პრადა [1]

კარგი მაისური, შარვალი, კაბა, ფეხსაცმელი, აქსესუარი.. ეს ყველაფერი საჭიროა ბედნიერებისთვის!! ზოგი ფიქრობს რომ უგულო ვარ.. ზოგიც კი სულელს მეძახის.. მაგრამ ეს ჩემი ცხოვრებაა! ესაა ჩემთვის ბედნიერება.. სიყვარული არ კი არსებობს!! სისულელეა, ერთმანეთს

ანგელოზი !!!

ტკივილი... საშინელი ტკივილი... სწორედ ამ ტკივილმა გამომაღვიძა. იმდენად დაუძლურებული ვარ თავის მობრუნებასაც ვერ ვახერხებ. ბოლოს უკანასკნელი ძალები მოვიკრიბე და ოთახს მოვავლე თვალი. საავადმყოფოში ვარ, ნელ-ნელა მახსენდება ყველაფერი. ძმაკაცები აგარაკზე

ვისკი და თანამედროვე კონკია. (თავი IV)

დილით მცხუნვარე მზის სხივებმა გამოაღვიძა,თვალი გააღო თუ არა წამსვე დაინახა ყუთებით სავსე,დაულაგებელი ოთახი და ბალიში თავზე დაიფარა,თითქოსდა ამ ყველაფრისგან თავის დაღწევა ასე სურსო,საშინელი ხმები ამოუშვა პირიდან,ზმუილის მაგვარი.

სხვისი ცოდვებისთვის... (ნაწილი 6) უშენოდ ცხოვრება აუტანელია...

ჰამაკიდან გადმოგდებულ ხელზე ვიგრძენი მისი თითები... თქვენ ვერც კი წარმოიდგენთ რად დამიჯდა, ამ დროს ემოციების შეკავება... მისი სიმხურვალე მთელ სხეულში მეღვრებოდა... გონება ლამის დავკარგე მისი ტუჩები, რომ ვიგრძენი თითებზე... მკოცნიდა ნაზად და ზუსტად

შეუსრულებელი პირობა [სრულად]

-კარგად, მაშო, ბედნიერ ცხოვრებას გისურვებ, - ისევ ძალით გაუღიმა. აღარ ჰქონდა მის ღიმილს ხიბლი. - ანასტასია მომიკითხე. - თითქოს ძალით ამოიგლიჯა ყელიდანო ისე უთხრა და სწრაფად გატრიალდა, რათა არ შეემჩნია ცრემლმომდგარი თაფლისფერები. გატრიალდა და წავიდა,

იბრძოლე და გადარჩები

რეალური ოსტორია გოგონაზე რომელსაც ნაადრევად მოუწია ცხოვრების სიძნელეებთან შეჯახება.დღეს ჩემი ცხოვრების ყველაზე მძიმედ მოსაგონარი დღიდან 8 წელი გავიდა. 8 წლის წინ ამ დღეს მე მომიტაცეს. -8 წლის წინ- მე 16 წლის მაკა ვარ,ერთერთი პროვინციული

გულზე არ გვაქვს ავტონომია!

ადამიანს ყველაფერზე შეუძლია ჰქონდეს გავლენა,მაგრამ არა.. სამწუხაროა,მაგრამ გულზე ვერასდროს გვქონია ავტონომია,ვერც გვაქვს და ვერც ვერასდროს გვექნება!

გარიგებით ქორწილი (14)

იმ დღის მერე ორი თვე გავიდა.წყვილი ბედნიერია,მათ გარშემო ყველა კარგად არის.. ერთ დღეს დანიელს გარეთ ქეთა შეხვდა,მოულოდნელად გადაუდგა წინ.-დანიელ!-ქეთამ მხარზე ხელი დაადო.ბიჭი გაჩერდა,იცნო ვისი ხმაც იყო და მექანიკურად შეტრიალდა მისკენ.-ქეთა!?...აქ