მითხარი მოგენატრებიო

ხო მომენატრე, ჰა ვამბობ კარგო,ხო მომენატნენ შენი თვალები,ხო მინდა შენთან მოვიდე, გნახო,ხო მინდა ვიყო ერთხელ თავხედი.მე უკვე ისე ხშირად მტკივდება გულის მიდამო, ყელი, ხელები,იმდენად მინდა შენი შეხება

მთვარე, ღრუბელი და სინათლე

შავი ღრუბელი მთვარისკენ მიდის და მგონი მალე ის მას დამალავს. აქ ხიდი არის გრძნობათა მითის, ღრუბელი შავი, მთვარეს დაფარავს. ის მუდამ ებრძვის მთვარის სინათლეს და ხშირად ცდილობს ის მის გაქრობას. ახლა მე გეტყვით თქვენ ერთ სიმართლეს: "ვერ მოვესწრები მე

დანაღმული ( მეოთხე ნაწილი )

- სხვა არაფერი უთქვამს? რა მოხდა, ვერაფერი გავიგე, _ გაისმა ტინას ბრაზმორეული სიტყვები ,იატაკზე სკამის გახოხების მკვეთრ ხმასთან ერთად.ალბათ სამზარეულოს მაგიდასთან ჩამოჯდა.- ტინა, შენც ხომ ისმენდი?

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი IV თავი (ნაწილი II)

- მე შენ უკვე მოგეცი ჩემგან წასვლის შანსი, მაგრამ შენ ის არ გამოიყენე... ეხლა უკვე მე აღარ მოგცემ ჩემგან წასვლის უფლებას.. - ხელი ცივად უშვა ქალს, შემდეგ ბოლომდე ჩაადგა გაზის პედალს ფეხი და მანქანა მთავარ გზაზე გადაიყვანა.

დემონის პატარა ანგელოზი [15]

თვალებახვეული, ავტომობილის უკანა სავარძელში მჯდომი ლილე, ყველანაირად ცდილობდა მოეშორებინა გამტაცებლების უხეში ხელები, რომლებიც ერთ ადგილას აკავებდნენ. ყვირილი არ შეეძლო, რადგან პირზე ხელი უჭერდა ძლიერად. მისი მძიმე სუნთქვის გარდა ავტომობილში არაფერი

უნებლიე შეცდომა (5 თავი)

-არა ბატონო გოგი, ნუ ვიტყვით ისეთ რამეს რასაც ვინანებთ, მე თქვენი თანაშემწე ვარ და თქვენთვის ყველაფერს ვაკეთებ, მაგრამ როცა ამ შენობიდან გავდივარ თქვენი საქმე არაა რას ვაკეთებ. ახლა ჩემი სამუშაო საათები დასრულებულია, ამიტომ ხვალამდე_თავი დაუკრა

გიჟური დღეები (თავი 11)

-ერთი ნაცნობი შემხვდა და...-კეფა მოვიფხანე დაბნეულმა. - ახლა არ მქონდა მასთან ხვევნა-კოცნის თავი. - არავის აღარაფერი უკითხავს. ერთი კი ამათვალიერეს ეჭვიტ, მაგრამ ეგ არაფერი.

ნეტა ახლა სად ხარ

გეძებ ყველგან ხილულად თუ უხილავად ვიცი სად ხარ...ვერ მოვდივარ... მეშინია შენი კოცნა და ალერსი მეშინია თვალებზე რომ შემოგხედავ იქ ხომ ჩემი ტკივილია...ცრემლებად რომ დაგდენია როგორ გითხრა, რომ მიყვარხარ და უშენოდ აღარ შემიძლია... ახლა ერთი ჩამახუტა,

..და ახლა...

ციდან ფოთოლი ცვიოდა ლურჯი, ისეთი ლურჯი, როგორც იმედი, იქ აღარ დამხვდა ჩემი საუნჯე, წამოსაღებად როცა მივედი

ახლა არც ფიროსმანს მოვპარავ იდეას

ახლა არც ფიროსმანს მოვპარავ იდეას, სად ვნახო თბილისში ამდენი ვარდები? ეს ლექსი იმდენად არ გაიყიდება... ნისია? არ მომცეს... და არც განვადებით, ვიცი, არ გიხდება ახლა სიმარტოვე, არც ბილწი პოეტის მორიგი სტროფები_