''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი'' (7)

რა სულელი ვარ როგორ დავიჯერე რომ მოვწონდი! რატომ არ მიმართლებს არაფერში! მანაც დამინახა შემომხედა და მაშინვე უკან გავბრუნდი და ბარიდან გამოვედი,სწრაფი ნაბიჯებით სასტუმროსაკენ წავედი. -ანი! მოიცა! უკან მივიხედე და ცოტნე მომყვებოდა.

''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი'' (6)

რომ გამოვფხიზლდი და თვალები გავახილე ისევ მანქანის უკანა სავარძელზე ვიყავი,საჭესთან კი ბიჭი იჯდა,კაპიშონით და ნაცნობი ხმით.კივილი არ ღირდა,მერე კარებს ვეწვალე თუმცა ჩაკეტილი იყო.ბიჭს ვუყვიროდი თუმცა ხმას არ მცემდა, ჩემი ტელეფონი წინ ედო და ვერ

''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი'' (5)

რომ დავინახე ადგილზე გავშრი,გავიყინე არ ვიცი რა დამემართა,თითქოს ხომ არაფერი,არც მომწონს და რომც მომწონდეს მერე რა,ვიღაც ქერა გოგოსთან ერთადაა,იქნებ ვინაა...თუმცა მაინც რაღაც დამემართა,შემდეგ მივედით და დავსხედით. -გაიცანით ეს ქეთაა (ცოტნე)

''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი'' (4)

ცოტნე ჩემს პირდაპირ დაჯდა და ირონიულად გამიღიმა.ბიჭებმა გოგოებს ყვავილები მიართვეს,ერთმა ერთს,მეორემ მეორეს.სიმართლე გითხრათ ცოტნესგან ყვავილებს არც ველოდი,უბრალოდ ზედმეტად უხერხულად ვიგრძენი თავი.როცა წამოდგომა დავაპირე მაშინ ამოიღო ცოტნემ ორი

''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი'' (3)

თი-თხუთმეტ წუთში უკან დაბრუნდა. -რამე ხო არ გითხრა გოგო -სახელი მაქვს მე,და არა ისეთი არაფერი -რა გქვია -ანი -სასიამოვნოა, მე ცოტნე (ჩაღიმება) -ჩემთვისაც,რა უთხარი?

''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი'' (2)

-აჰჰაჰ..და შენ მართლა გგონია რომ შენნაირ ამაყ და თავხედ გოგოს პაემანზე მართლა დავპატიჟებ? აჰაჰჰ.. მერე გაცეცხლებული თვალებით გავხედე,მხარი გავკარი და გვერდი ავუარე,თან ჩემთვის ვბუტბუტებდი:თავხედი!იდიოტი! ასეთი რაღაც ჩემთვის არავის გაუბედავს და ეს

''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი''

როგორც წესი,ჯერ პერსონაჟს ვხსნი ხოლმე, მოკლედ,გოგონა სახელად ანი დარასელია,არის 16 წლის,განებივრებული,საკმაოდ ლამაზი,წაბლისფერი გრძელი თმით,დიდი ტუჩებით და დიდი შავი თვალებით,ვერც ტანს დაუწუნებ,’’შხვართია’’ და სწორედ მისი სილამაზის გამოა ასეთი,ასეთი

ჩვენ და მთვარე

ცივაძე?! ძაან გავარდნილი ტიპი იყო უბნის ბიჭი ასე რომ ვთქვათ ყველაფერი ფეხებზე ეკიდა ისიც თუ რას აკეთებდა რაც იყო იყო და მორჩა! მშობლები ყურადღებას აქცევდნენ? კი აქცევდნენ და ენდობოდნენ ნიკას?! იცოდნენ რომ იმას არ გააკეთებდა რასაც მთელი ცხოვრებდა

ახალი მთვარე/New Moon

''ნაირ-ნაირი სახის ოცნებები გროვდებოდა ხოლმე ჩემს პატარა თავში.ზოგიერთი ხომ პირდაპირ გაოსაოცარი და ცოტა საშინელაბაც იყო. მახსოვს რელიგიურ დღესასწაულზე დედის ხელს ჩაჭიდებულნა მზგნებარე ქადაგება რომ მოვისმინე,იმ წუთშივე სიკვდილი ვინატრე,რათა ღმერთის

თეთრი მთვარე [6]

- ევა! - ბუნდოვნად გაიგო როგორ დაუძახეს, შემდეგ მისკენ მომავალ, იარაღმომარჯვებული მამაკაცი დაინახა. გაახსენდა, რომ ექიმის მოსაცმელში იყო გამოწყობილი. - შენ! - უთხრა მსროლელმა და უარაღი შუბლზე მიადო. - სად არის უფროსის კაბინეტი? - ხმადაბლა კითხა. აი