ნაცრისფერი დღე (2)

რომელსაც უცნობ გოგოსთან ერთად ჰქონდა გადაღებული ფოტო სადაც ერთმანეთს კოცნიდნენ ..გვანცას ძალიან ატკივდა გული იმისაგან რომ ასე გაყიდეს , უღალატეს , გული ატკინეს..მას ეგონა რომ მისი საყვარელი ადამიანი საქმეზე იყო წასული ლონდონში მაგრამ თურმე გოგონას

ნაცრისფერი დღე (1)

-ძალიან დიდი ბოდიში ..როგორ დამავიწყდა ჩემი კატა (სიცილით თქვა ლიზამ) -არაუშავს ძალიან საყვარელია ... -მადლობა დიდი გიო

ნაცრისფერი გოგონა

ის ყოველ დღე გაივლიდა ნაცნობ ადგილს, ფეხით, სრულიად მარტო. მნიშვნელობა არ ჰქონდა ეს იყო გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა თუ ზამთარი, ტრადიციას არასდროს არღვევდა. ქუჩის შესახვევში პატარა, მყუდრო კაფესთან გაჩერდებოდა, ცოტა ხნით დაფიქრდებოდა, შემდეგ კი

ნაცრისფერი....

.ნაცრისფერ ეს არის ფერი შავსა და თეთრს შორის, მოქცეული ბოროტსა და კეთილს შორის. ეს არის ჭეშმარიტად დაბალანსებული ფერი. აღებული აქვს როგორც შავი, ისე თეთრი ფერის თვისებები. მან შეიძლება გამოხატოს ელეგანტურობა, სისუფთავე, პატივისცემა, სტაბილურობა,

გლობალიზაციის ნაცრისფერი გემო

როდესაც ქუჩაში გავდივარ და ჩემს გარშემო სიცარიელეს ვგრძნობ, სული მეხუთება... არა სიცხისგან, არამედ "ფერმკრთალი" (სულმკვდარი) ადამიანების ხუთმეტრიანი დისტანციით, რომელსაც ზოგი "ხამი" მისი უხამსი თვალებით წამში აქრობს, ზოგი სამათხოვროდ გამოგდებული

ნაცრისფერი ემოცია

ფერი დაეკარგა თითქოს ემოციას, ვეღარ ვუმკლავდები ამდენ შეცოდებას, თითქოს დავიკარგე ძალა აღარ შემწევს თავი დავაღწიო მწარე რეალობას.

ნაცრისფერი ქალაქი

ალბათ არ ვინანებ, როდესაც დავტოვებ ყველაფერს. ჩავალაგებ ბარგს და უბრალოდ გავქრები ნაცრისფერი ქალაქიდან, რომელშიც მტვერი დაედო ადამიანობას. მოშავო სილუეტები მოჩვენებებივით დაძრწიან ჩაბნელებულ ქუჩებში. განუწყვეტლივ ისმის ხმაური, უცნობების ტირილშერეული

ნაცრისფერი სამყარო

ნაცრისფერ სამყაროში ვცხოვრობ რომელიც თითქოს სულ ცდილობს რაღაც ფერადი შექმნას მაგრამ არ გამოსდის, იმ სამყაროში სადაც ყველა ცხოვრებისგან დაიღალა, სიმართლე გითხრათ მეც დავიღალე და მომბეზრდა იმ ადამიანების ყურება რომლებიც მხოლოდ იმიტომ გიყურებენ (

ნაცრისფერი ტიტრები

ცხოვრებას ვკითხულობ ნაცრისფერ ტიტრებში, მიჭირს შევეგუო ამ დღის ჰარმონიას და ვიწვევ გონებას უსუსურ ფიქრებში, რადგან შევეჩვიე წამის აგონიას, მახეში გაბმული ჩიტივით ვიღლები, ირგვლივ ოცნებების უტყვი ფაჩუნია, სუნთქვასაყოლილი ძველი აჩრდილები წამებს

ნაცრისფერი (2)

საჭიროდ არ მიმაჩნია დაწვრილებით მოგითხროთ თუ რას ინახვავდნენ ასე გულმოდგინედ ნინას დღიურის ფურცლები და მოგიყვებით მხოლოდ იმას ,რის ნებასაც დამთავრდა ნინა მართლაც რომ არსებულიყო ამქვეყნად.მთელი განვლილი ცხოვრება სწავლას შესწირა და შედეგიც