ჩემპიონი (ნაწილი 9)

მანქანით უკვე რამდენჯერმე სცადეს ტყიდან გამოსვლა, მაგრამ რაც არ უნდა ეცადათ, ისევ იმავე ადგილებში ბრუნდებოდნენ. გზები ერთმანეთს ჰგავდა, თითქოს ლაბირინთში მოხვდნენ, საიდანაც გასასვლელი საერთოდ არ არსებობდა.

ჩემპიონი (ნაწილი 8)

ნახევრად მძინარე ირაკლი ბოლომდე მაინც ვერ გაერკვა რა ხდებოდა. თვალები ძლივს გაახილა, როცა კართან ფორმიანი ადამიანები დაინახა. - მარიამი თუ გაუჩინარდა, მე რა შუაში ვარ?! - გაღიზიანებულმა ჩაილაპარაკა. - მამამისი, კობა ხეცურიანი, ეჭვმიტანილად თქვენ

ჩემპიონი (ნაწილი 7)

მარიამს თავზე ხელები ჰქონდა შემოწყობილი და ოთახში აქეთ-იქით დადიოდა, ნაბიჯები არეული ჰქონდა, სუნთქვა აჩქარებული.. თვალებში შიში, შოკი და სიძულვილი ერთმანეთში ირეოდა. კობა კი თითქოს ვეღარ აკონტროლებდა საკუთარ თავს. ერთი და იგივე ფრაზას იმეორებდა,

ჩემპიონი (ნაწილი 6)

დარბაზი სავსე იყო..ხმაური, ყვირილი, შეძახილები მაგრამ ირაკლის ეს ყველაფერი თითქოს არ ესმოდა.. მარიამი ფეხზე დამდგარი უყურებდა ერთმანეთის წინაშე მდგარ ორ მამაკაცს.. ნინოს დაბნეული თვალებით გადახედა, რომელიც თავის მხრივ მთელი ემოციით უყურებდა

ჩემპიონი (ნაწილი 4-5)

ფეხები უკანკალებდა, ბალანსს ძლივს იჭერდა, ირაკლი წინ მოდიოდა, როგორც ბნელი სილუეტი, მარიამი იხევდა, ის - უახლოვდებოდა..მისი ფეხსაცმლის თხელი ქუსლი ერთხელ იატაკზე ოდნავ გაცურდა, წონასწორობა ძლივს შეინარჩუნა, მკერდი სწრაფად ეწეოდა-ეშვებოდა.

ჩემპიონი (ნაწილი 2-3)

ირაკლი გაშეშდა - რას ამბობ ნინო? - ძლივს ამოილაპარაკა, სუნთქვა დაეძაბა. - არ მესმის.. რას ლაპარაკობ… - გავიგონე! მათი საუბარი გავიგონე! - გააწყვეტინა ნინომ..ირაკლიმ ნელა გადადგა ნაბიჯი უკან, თავი ოდნავ დახარა.

ჩემპიონი (ნაწილი 1)

- საიფ, წინ! წინ იმუშავე! დარბაზში ხმაური იყო - მაყურებლის შრიალი, მსაჯების მოძრაობა, ტატამზე ფეხების ხმის ექო. ირაკლი ტატამის კიდესთან იდგა, მკვეთრად, მაგრამ მშვიდად. თვალებით არ სცილდებოდა თავის მოსწავლეს, საიფი სუნთქვას არასწორად აკონტროლებდა.