ჩემპიონი (ნაწილი 14)

- ჯანდაბა… ასე ძალიან შორს შევტოპავთ - ჩახლეჩილი ხმით თქვა ირაკლიმ, მარიამი გამომწვევად უყურებდა. - და რისი გეშინია ასე ძალიან? იქვე, მაგიდაზე დადებული ვისკის ჭიქა აიღო, მოძრაობის დროსაც კი თითქოს იწვევდა.. მის კაბაზე ჩამოკიდებული პატარა ოქროსფერი

ჩემპიონი (ნაწილი 13)

თვითმფრინავი ნელა დაეშვა, ფანჯრიდან გადაშლილ ქალაქს მარიამი გაშტერებული უყურებდა.. ღამის საუდის არაბეთი ზემოდან საერთოდ არ ჰგავდა ჩვეულებრივ ქვეყანას - ოქროსფერი შუქებით მოციმციმე უდაბნო უფრო იყო, რომელშიც ვიღაცას თითქოს ბრილიანტები დაებნია..

ჩემპიონი (ნაწილი 12)

კობას ხელები აუკანკალდა, ჯერ ქორწინების მოწმობას უყურებდა… შემდეგ ირაკლის…შემდეგ ისევ მარიამს. თითქოს ტვინი უარს ამბობდა იმის გააზრებაზე, რაც მოისმინა. - არა… არა… არა!! - თავი გააქნია გაცოფებულმა - ეს ტყუილია! ეს შეუძლებელია!! - მარიამი მშვიდად

ჩემპიონი (ნაწილი 11)

ირაკლის მხოლოდ რამდენიმე წამი დასჭირდა ყველაფრის გასააზრებლად. წინ, ცეცხლის ალებში გახვეული შენობისკენ გაშტერებული კობა იდგა, მისი ხმა უკვე აღარ ჰგავდა ადამიანურს, ეს იყო განწირული მამის ღრიალი.. ამ მომენტში ირაკლის წინაშე იდგა მისი ყველაზე დიდი

ჩემპიონი (ნაწილი 10)

მარიამი პირველი მოსწყდა, სუნთქვა არეული ჰქონდა… თვალები დაბნეული, ტუჩები ოდნავ შეხსნილი… სახეზე ისეთი გამომეტყველება ედო, თითქოს თავადაც ვერ გაეგო რა მოხდა ახლახან..ირაკლის კი, როგორც ყოველთვის, წარბიც არ შეუხრია.

ჩემპიონი (ნაწილი 9)

მანქანით უკვე რამდენჯერმე სცადეს ტყიდან გამოსვლა, მაგრამ რაც არ უნდა ეცადათ, ისევ იმავე ადგილებში ბრუნდებოდნენ. გზები ერთმანეთს ჰგავდა, თითქოს ლაბირინთში მოხვდნენ, საიდანაც გასასვლელი საერთოდ არ არსებობდა.

ჩემპიონი (ნაწილი 8)

ნახევრად მძინარე ირაკლი ბოლომდე მაინც ვერ გაერკვა რა ხდებოდა. თვალები ძლივს გაახილა, როცა კართან ფორმიანი ადამიანები დაინახა. - მარიამი თუ გაუჩინარდა, მე რა შუაში ვარ?! - გაღიზიანებულმა ჩაილაპარაკა. - მამამისი, კობა ხეცურიანი, ეჭვმიტანილად თქვენ

ჩემპიონი (ნაწილი 7)

მარიამს თავზე ხელები ჰქონდა შემოწყობილი და ოთახში აქეთ-იქით დადიოდა, ნაბიჯები არეული ჰქონდა, სუნთქვა აჩქარებული.. თვალებში შიში, შოკი და სიძულვილი ერთმანეთში ირეოდა. კობა კი თითქოს ვეღარ აკონტროლებდა საკუთარ თავს. ერთი და იგივე ფრაზას იმეორებდა,

ჩემპიონი (ნაწილი 6)

დარბაზი სავსე იყო..ხმაური, ყვირილი, შეძახილები მაგრამ ირაკლის ეს ყველაფერი თითქოს არ ესმოდა.. მარიამი ფეხზე დამდგარი უყურებდა ერთმანეთის წინაშე მდგარ ორ მამაკაცს.. ნინოს დაბნეული თვალებით გადახედა, რომელიც თავის მხრივ მთელი ემოციით უყურებდა

ჩემპიონი (ნაწილი 4-5)

ფეხები უკანკალებდა, ბალანსს ძლივს იჭერდა, ირაკლი წინ მოდიოდა, როგორც ბნელი სილუეტი, მარიამი იხევდა, ის - უახლოვდებოდა..მისი ფეხსაცმლის თხელი ქუსლი ერთხელ იატაკზე ოდნავ გაცურდა, წონასწორობა ძლივს შეინარჩუნა, მკერდი სწრაფად ეწეოდა-ეშვებოდა.