ძველი ლამაზი ჩუმი სიზმარი

ძველი ლამაზი ჩუმი სიზმარი რაღაც საიდუმლოს ისევ ინახავს თითქოს არ უნდა ფარდა ახადონ მხოლოდ მან იცის ვინცკი ის ნახა გიჟი მჩქეფარე დიდი ლურჯი ზღვა არამიწიერ სიზმარს მაგონებს იგი მთვარის ქვეშ

ცხოვრების ჩუმი სიყვარული ხარ

ცამ დასჭექა, წამოვიდა წვიმა ხალხს უარი უთხრა ამ მზის სხივმა ოჰ, ეს გრძნობა გამახსენა სიმმა ვით გრძნობების მოტრფიალე ბინდმა როგორ გითხრა რომ მიყვარხარ ერთხელ ახლოს ვერ მიმყავხარ ბრალი მე მაქვს სიყვარულში იმ ზიზღნარევ სიხარულში სადაც მძულს მე თავი

ჩუმი ხმა

სიჩუმეა, მარტო ვზივარ, ველი ღამეს, ღამე მიყვარს, რადგან შენს თავს მაგონებს, ის შენსავით იდუმალი მეტყვის რამეს, რითაც ყველას ცას და ვარსკვლავს ამონებს.

ჩემი ოთახის ჩუმი ჰარმონია

სულში უშენობით ზეცა ჩამოინგრა და წამმა შეკრიბა იმ დღის ანარეკლი, როცა ჩვენი ტრფობის კედლები დაინგრა, რომ ვერ შევაჩერეთ ჰელიოსის ეტლი, ოთახის კუთხეში მიგდებულს უჩუმრად ისევ თავს მახსენებს ძველი აგონია, ვიკრავ შემოსაცმელს აგდებით, ქუჩურად; ფიქრი

ჩუმი

სიბნელის ყოველთვის ეშინოდა. აბლაბუდებიან ღამის სანათს მუდამ გაკაშკაშებულს ტოვებდა. ღრმად სწამდა,რომ ურჩხული,რომელსაც ბოლო წლებში მოფერებით “ცხოვრებას” ეძახდა,სინათლეს გაურბოდა და სწორედ ამიტომ იმალებოდა ძველი,მტვრიანი საწოლის ქვეშ.

ჩუმი სიყვარული (სრულად)

ლექსო: რა ხასიათი გაქვს გოგონი, ასეთი ხასიათით ვერ გათხოვდები ნინა: შენ მაგაზე არ იდარდო, თაყვანისმცემლების რაოდენობას არ ვუჩივი ლექსო: შეყვარებული არ გყავს ხო? ნინა: მერე შენ რა? ლექსო: არაფერი, გამიკვირდებოდა რომ გყოლოდა ნინა: თავი დამანებე

ჩუმი ტკივილი

თითქოს ყველას ვუყვარვარ და ფიქრობთ ყველა იმას რომ მიფრთხილდებით, მაგრამ ცდებით თქვენ იმხელა ტკივილს მაყენებთ რომ ამის ატანა შეუძლებელი გახდა.... აღარ ვიკითხავ რატო? აღარ ვიკიტხავ რისთვის თუ წასვლა გინდათ ისედაც წახვალთ რაღა აზრი აქვს მოთქმას და