ჩუმი დაპირებები (თავი 2)

სამსახურში ნატას დაბრუნება მოულოდნელი იყო. მხოლოდ მისთვის და არა გარშემომყოფებისთვის. ორ კვირაზე მეტი გასულიყო ნიკოს ამბისგან.  ამინდიც არ აპირებდა გამოდარებას. სუსხიანი ნიავი დაჰქროდა მის სახლსა და ოთახში, მაგრამ შერეოდა სიმწვანე ბალახს.

ჩუმი დაპირებები (თავი 1)

რემლებად დაღვრილიყო ცა. თითქოს, დატიროდა პატარა არსების უდროო გარდაცვალებას. ნამდვილი ზამთარი ახლა დამდგარიყო. თვალი მოავლო გაყინულ ეზოს. არ ჩანდნენ ჩიტები, მხოლოდ ბეღურების ჩუმი ჭიკჭიკი ისმოდა შორიდან. ხეებსაც ტოტები თანგრძნობით დაეხარათ. წვიმის

ჩუმი ბრძოლა

ცხოვრებას ღამე ვიწყებ, მაშინ, როცა ყველა იძინებს, მაშინ, როცა მარტო ვრჩები ჩემს ფიქრებთან ერთად და კალმითა და ფურცლით შეიარაღებული ვებრძვი მათ. ჩემს დარდს, წუხილს მელანს ვატან, უცოდველ ფურცელზე ვიყრი ჯავრს.

ჩუმი ნატვრა...

-რაზე ოცნებობ?__ იკითხა გოგოს დაქალმა. -ეეჰ!.. რამდენ რამეზე ვოცნებობ__ ცას ახედა გოგომ. -მაინც რაზე?__ დაინტერესდა… -ოცნება იმისთვისაა, ჩუმად, შენთვის იხალისო, რაღაც ინატრო…

ჩუმი სამყარო

- არავინ არის? ამოვთქვი შიშით და მხოლოდ ახლაღა იგრძნო სხეულმა სიცივე, სველი ტანსაცმელი სხეულს ზედ ცივად ეკვროდა, შიშის კანკალს სიცივის კანკალი ერწყმოდა და სხეულთან ერთად კბილებიც მიკაწკაწებდა, ელვის შუქზე თუ გამოჩნდებოდა ქოხში ნივთები, სიჩუმე იყო

ჩუმი ტანგო (საცდელი)

იმ წელს უცნაურად შეიცვალა ყველაფერი ჩემს ცხოვრებაში. ცვლილებები კარგია-ო მეტყვით და არც შეგედავებით, მაგრამ მახსოვს რა სიცივით გაჯერებულმა შიშმა ამიტანა პირველი რევოლუციისას და როგორ დავიძაბე საკუთარი თავის სარკეში დანახვისას სრული სიცარიელის

ჩუმი ისტორია 1

გული ვეღარ იტევს ამდენ ემოციას. მთელი სხეული დამეცალა ცრემლებისგან. თითქოს ყველა გრძნობა ერთმანეთში აირია და სიცარიელის დიდი ნაპრალი გაჩნდა. რაცარუნდა მარტივად ჟღერდეს ყველაფერი იმაზე რთულადაა გულში ვიდრე ვინმემ შეიძლება წარმოიდგინოს. ხანდახან როგორ

ძველი ლამაზი ჩუმი სიზმარი

ძველი ლამაზი ჩუმი სიზმარი რაღაც საიდუმლოს ისევ ინახავს თითქოს არ უნდა ფარდა ახადონ მხოლოდ მან იცის ვინცკი ის ნახა გიჟი მჩქეფარე დიდი ლურჯი ზღვა არამიწიერ სიზმარს მაგონებს იგი მთვარის ქვეშ

ცხოვრების ჩუმი სიყვარული ხარ

ცამ დასჭექა, წამოვიდა წვიმა ხალხს უარი უთხრა ამ მზის სხივმა ოჰ, ეს გრძნობა გამახსენა სიმმა ვით გრძნობების მოტრფიალე ბინდმა როგორ გითხრა რომ მიყვარხარ ერთხელ ახლოს ვერ მიმყავხარ ბრალი მე მაქვს სიყვარულში იმ ზიზღნარევ სიხარულში სადაც მძულს მე თავი

ჩუმი ხმა

სიჩუმეა, მარტო ვზივარ, ველი ღამეს, ღამე მიყვარს, რადგან შენს თავს მაგონებს, ის შენსავით იდუმალი მეტყვის რამეს, რითაც ყველას ცას და ვარსკვლავს ამონებს.