დაბრუნება

- შენებზე არ ფიქრობ? -მგონი პატარა აღარ ვარ, ეს ჩემი პირადი ცხოვრებაა. ჩემები მაშინ იქნებან კმაყოფილები, როცა მე ბედნიერი ვიქნები და შენ ამაზე ნუ წუხარ, ეს მოგვარებადია ! - დავამშვიდე - თარა იქნებ კიდევ დაფიქრდე... - ცდილობდა ჩემს გადაბირებას -

მამასთან დაბრუნება

ბავშობაში მამას იას ვეძახდი, მაგრამ სინამდვილეში ის სრულებითაც არ ჰგავდა ყვავილს. გრძელი ულვაში, შავი თმა და კეხიანი ცხვირი ჰქონდა. როგორც ამბობდნენ კეთილი გული და ვაჟკაცური თვისებებით გამოირჩეოდა, მაგრამ ღვინის სმა უყვარდა და ხშირად ეჩხუბობდა

დაბრუნება(25 დასასრული)

-მეეც-ტელეფონი გავუთიშე და სახლში შევედი.ყვავილები მართლაც მომეწონა სულ ვარდები იყო წითელი სისხლის ფერი ვარდები.ყვეაფერი თავის ადგილას მოათავსეს მოსამსახურეებმა. ნატაც მალე მოვიდა ისეთი ლამაზი იყო რომ ვერ ავღწერ.ძალიან უხდებოდა კრემისფერი მუხლს ცოტა

დაბრუნება(24)

სამზარეულოში შევიხედე არც იქ იყო საბა ყვლეა ოთახი მოვიარე ვერანდა,მაგრამ არ იყო. მისაღებში დატოვებულ წერილს წავაწყდი-"ლიზ მე წავედი ქორწილისთვის რაღაცეებს მოვაგვარებ.გკოცნიი" ფურცელი მოვიფრიალე და დივანში ჩავესვენე.ტელევიზორში მურთფილმი გადიოდა და

დაბრუნება(24)

-დღეს ნახავ ნუცას? -კი ვნახავ-გავუღიმე-და ჩემები სად არიან?-ვკითხე ჩემს წინ მჯდარ საბას. -ესეიგი ლაშა ბორჯომში წავიდა დედიდასთან,გიგამ მარიამი წაიყვანა ბათუმში ზიურპრიზი გაუკეთა,გიორგი და ანა მე გავაგდე და იცი რატო?-ეშმაკურად იღიმოდა მეც "ვითომ" ვე

დაბრუნება(23)

ყვლეაზე ბედნიერი ადამიანი ვიყავი რომ მყავდა ასეთი მეგობრები ახლა უკვე საქმრო.რაც მთავარია ნამდვილი მეგობრები არიან!მათ გარეშე არ ვიცი რა მოხდებოდა ან რა მეშველებოდა.ყველა თავისებურია ძალიან ერთგულები.ვცეკვავდით.ბოლოს ყველაზე წყნარი სიმღერა ჩაირთო.

დაბრუნება(12)

ჩქარი ნაბიჯით დავტოვე იქურობა და მანქანაში ჩავჯექი.როგორ ვატარებდი არ ვიცი მაგრამ სახლამდე მშვიდობიანად მივედი.ეგრევე ოთახში ავედი ლოგინზე დავემხე და ტელეფონმა დამირეკა.საბას სახელი რომ ამოვიკითხე ერთიანად დამეტყო გაბრაზება სიხარული და სიყვარული

დაბრუნება(21)

ეხლა ღობეზე ძრომიალის თავი ნამდვიად, არ მქონდა და კარიდან შევედი.ყველას ეძინა არც გამიკვირდა ეხლა ოთხის ნახევარი იყო.ჩემს ოთახში ავედი და ლოგინზე დავემხე.ტირილი არ მინდოდა მე არ ვიტირებდი თან ვის გამო საბას გამო?! არა! არა! ვარწმუნებდი ჩემს თავს

დაბრუნება(20)

კარის გასაღებათ წავედი. -გამარჯბა,მობრძანდით-ზღურბლზე მდგარ ყიფიანებს მივესალმე.შემოვიდნენ. -ლიზა ჩემო კარგო ეს შენ-მაკამ გამომიწოდა ლუტეციის პარკი. -მადლობა,რატომ შეწუხდით-გავუღიმე.

დაბრუნება(19)

გოგოებმა ტანსაცმელების არჩევა დავიწყეთ.უამარავი რაღაც მოვიზომე მაგრამ არაფერი არ მომწონდა,ზოგი მოკლე იყო ზოგის ფერი არ მომწონდა მოკლედ ჩემი მოსაწონივერაფერი ვნახეთ.მაგრამ გოგოებმა კარგი რაღაცეები იყიდეს.მარიამმა საორსულო კაბა იყიდა,ანამ