ცის და თაფლის ფერი თვალები
როდესაც მასში იკარგები, როდესაც ხედავ უსასრულობას, რომლის დასასრულიც შენ უნდა იპოვო. და მაინც უძლური ხარ, მისცის'ფერი თვალები
პირველდ სკოლაში ვნახე, კლასისკენ მიდიოდა, ძმაკაცებთან ერთად. უბრალოდ ეცვა, თეთრი პერანგი და ჯინსის შარვალი. ფეხზე ბოტასები... ტელეფონს ჩაჰყურებდა. გვერდით არც კი გამოუხედავს, უბრალოდ გვერდი ამიარა. - თათ, რატომ გაშტეერდი? - ჩემი დაქალი, მეგი ხელსცის კაბადოკზე
ცის კაბადოკზე ანგელოზთა ისმის ღაღადი თითქოს სამოთხეში ანგელოზების ზარ-ზეიმია ღმერთს უხარია მონათესავე სულების ნახვა თითქოს უფალსაც ჩასდგომია თვალებში ცრემლი.ცხოვრება მინდა ლურჯ ცის კიდეზე
ცხოვრება მინდა ლურჯ ცის კიდეზე, რომ დავემალო დროის მარწუხებს და ახლა ვდგავარ გზაჯვარედინზე ლოცვით დაღლილი და არ მაწუხებს, ქაოსის ფერებს სიჩუმით ვხატავ,დუმილი ნიღბავს ტრფობის ჭრილობებს,რადგან ოცნებებს სულივითღამე ორი ცის ქვეშ (სრულად)
მახსენდება ის დღე, როცა ბაღში ბიჭმა, რომელსაც ვუყვარდი, სკამი გამომიწია და პირდაპირ ძირს დამანარცხა და როცა მასწავლებელმა უსაყვედურა, თავი გაიმართლა, ასე მინდოდა, სიყვარული ამეხსნაო.ღამე ორი ცის ქვეშ (დასასრული)
რამდენიმე წელი გადის, ჩვენ მხოლოდ ერთი ცა კი არა, უკვე ერთი ჭერი, ერთი საწოლი, ერთი აბაზანა და კბილის პასტაც კი ერთი გვაქვს..ეს ჩვენი იდილიაა,იდილია, რომელსაც ბევრი ვერ ჩაწვდება... ყველაფერი დაიწყო ერთი ცით და ერთი ჭერიც გრძელდება, ერთი საწოლით დაღამე ორი ცის ქვეშ (თავი 4)
-ღმერთი სამობით არის, ამიტომ ჭიქაში ყოველთვის სამ კოვზ შაქარს ვიყრი და სამ ცალ „დონატს“ ვატან...-კოვზს იღებს,სამ ცალს ყრის ყავაში და შემდეგ მაშტერდება.ალბათ ახლა იტყვის,ყოველთვის სამი ქალი მყავს,რადგან ღმერთი სამობით არისო.ღამე ორი ცის ქვეშ (თავი 3)
-ძალიან ლამაზი ხარ,ვიდრე სურათებში...-დაბნეული ჩანს,სიტყვას სიტყვაზე ძლივს აბამს..არაფერს ვეუბნები,მხოლოდ ვუღიმი..შემდეგ მახსენდება,რომ ოფლიანი ვარ,სალხში უნდა წავიდე და გადავივლო,ვემშვიდობები,თუმცა ის უარზეა.. -ზღვა რისთვისაა?-მეკითხება და ზღვისკენღამე ორი ცის ქვეშ (თავი 2)
-მთავარია ფრანგულად კოცნა,ესპანურად ქალთან მოქცევა და იტალიურად სიყვარული შემეძლოს ქართული დახვეწილობებით არა?-ვნებიანად საუბრობს,მე კი ამქვეყნად არ ვარ,ისევ ნირვანაში ვფარფატებ... -შემეშვი,ტატო..ღამე ორი ცის ქვეშ (თავი 1)
ის უცნაური ბიჭია... სოფელ ჯიხაიში ვიყავი,თუმცა რა სოფელი, „ტრიუმფალური თაღი“ ავიღე და პარიზში ვიცხოვრეო...ვფიქრობ,ბევრი საერთო გვაქვს...მეც ხომ ვგიჟდები კეჟერაძისეულ დასვენებაზე. “ღვთაებრივ კომედიას“ ვკითხულობ,თუმცა მაინცდამაინც არტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.


გჯერათ ბიჭის და გოგოს მეგობრობის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.


