მკვლელობის ღამე (2) (+18)

-გამარჯობა ბატონო ვასილ.-ზურგშექცევით მჯდარმა ედუარდმა სახეზე მოფენილი ღიმილი ვერ გააკონტროლა და ოთახში ახალშემოსულს მიესალმა. შეშინებული ვასილი კარებს აეკრა და შუქის ასანთებს დაუწყო ძებნა კედელზე

თავგადასავლებით სავსე ზაფხული (8)

გათენდა იწურებოდა მათი დასვენების დღეები,ნიტა კი ნერვიულობას იწყებდა რადგან თბილისში როდესაც ჩავიდოდა გუკად დედა უნდა გაეცნო,ფიქრები მოსვენებას არ აძლევდა მხოლოდ ერთი საფიქრალი ქონდა მოეწონებოდა თუ არ მისი ვაჟისთვის.

ცის არტყელა (ნაწილი 9)

-ულამაზესია, გულწრფელად წამოვიყვირე და მადლობა მოვუხადე. ახლა ვაკოს ჯერი იყო.სახეზე არაფერი ეტყობოდა,საერთოდ არ ჰქონია რეაქცია-ოხ ჩემი გამძლე ბიჭი-მივეჩვიე-ცოტა დამანჭე სახე,თორე ცოდო ვარ,მრცხვენია ისეთი

ბოლო რეისი -მეორე თავი - გამოღვიძება

-გიორგი_მოესმა ნაცნობი ხმა და თვალები გაახილა.-ლიკა_წარმოთქვა ჩახლეჩილი ხმით ყელაფერს ბუნდოვნად ხედავდა,ვერ გაერკვა სად იყო ან რა ხდებოდა მის თავს.წამოდგომა სცადა მაგრამ თავბრუ ეხვეოდა.-იწექი_თქვა ქალმა

შენს მკლავებში დავლევ სულს (სრულად)

..და მაშინ,როდესაც არ ელი ცხოვრებისგან არაფერს,ერთფეროვნების წიაღში ხარ გამომწყვდეული,უბრალოდ ცხოვრებით დაღლილს და ძალა გამოცლილს ბედისწერა ისე შეგეჯახება,ტორნადოსავით დაატრიალებს ყველაფერს,ამის

შემომიყვარდი (1 თავი)

ვიცი საკმაოდ აქტუალურ თემას შევეხე, თუმცა ყოველთვის მინდოდა ერთი ასეთი ჩემიდან დანახული ისტორია შემომეთავაზებინა, როგორი გამომივა თავად შემიფასეთ... იმედია დიდი პაუზა არ გამომსვლია და გახსოვართ

მივიწყებული გრძნობა (მესამე თავი)

მე, გიორგიმ და ნიკამ,ჩემს სახლამდე ფეხით წასვლა გადავწყვიტეთ.გზაში ბევრი სალაპარაკო გვქონდა.გეგმა ზუსტად გავწერეთ.თუ ყველაფერი ისე წავიდოდა როგორც ველოდით მაშინ მიზანს თუ არ მივაღწევდით,მივუახლოვდებოდით მაინც.

სიკვდილის შემდეგ(2 თავი)

მეორე დღეს სკოლაში წავედი,მაგრამ მთელი გაკვეთილების პროცესში,მაქსის მზერას ვგრძნობდი,ამიტომ დამთავრდა თუ არა გაკვეთილები,მაქსთაქნ მივედი. -ამას ნუ აკეთებ. -რას ვაკეთებ?

ბნელი ლორდი [ნაწილი 5]

-აი ვნანობ მარი,რომ გაკოცე!შეშლილი ხარ!-თითქმის ყვირილის დონით წამოიჭრა ფეხზე. მის ნათქვამ"გაკოცე"-ს კი დიანას საოცარი გაოცება მოჰყვა. -რა თქვი?-ისიც ჩაერთო.

დაუსრულებელი ცხოვრება (თავი მე-8)

ყოველთვის მეგონა, რომ ყველაზე ძლიერი ვიყავი….ყველაზე და ყველაფერზე ძლიერი ვიყავი, მაგრამ ეს უბრალოდ ილუზიების ფარი გამოდგა, რომლის მიღმა ჩემს სუსტ მხარეს ვმალავდი, რომლის მიღმა ჩემს ძველ თავს ვმალავდი, რომელიც ცარიელ, ბნელ ოთახში მარტო იჯდა და