არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (4 თავი)

მეორე დღეს გადაღებები გავაგრძელეთ. ალექსს გოგოები შემოეხვივნენ და ეტიკტიკებოდნენ. ეტყობოდა,რომ ერთი სული ჰქონდა როდის გამოექცეოდათ.მალე მისგან შეტყობინებაც მივიღე.„მიშველე!"-ბატონო ალექს!

ჯოჯოხეთიდან სამოთხემდე თავი 4

თვალები ეშმაკურად უელავს ნიკოლოზს მაგრამ ხმას არც ის და არც მე აღარ ვიღებთ მეტად. მის სახლამდე თვალის დახამხამებაში მივდივართ,უზარმაზარი ჭიშკრის ნაცრისფერი მოჩუქურთმებული კარი იღება და

თითქმის დაქორწინებული IX

-დიტო ხომ არ გავბრუნდეთ? აი რომ გავიქცეთ მოვასწრებთ მანქანაში ჩაჯდომას.-გადავჩურჩულე დიტოს,მას კი გაეღიმა. -რატომ? -შეხედე დედაშენს,მზად არის აქვე გამომჭრას კისერი.-დიტომ დედამისისკენ გააპარა თვა

სიყვარულის დრო " 4 ნაწილი "

-იმედი მქონდა ,რომ მოხვიდოდი_იმდენად ახლოს იდგა იოანე მის სუნთქვას ყელზე გრძნობდა.ადგილიდან ვერ მოახერხა დაძვრა.იდგა ერთ ადგილას მიყინული,თვალები დახუჭული ქონდა და მის სუნთქვას

გულის ძახილი 9

.-რა გჭირს,რა გემართება. -ანდრეა ვაკოცე,გესმის?ვაკოცე. -ვის,ვის აკოცე ასე რომ აგრია ერთმა კოცნამ. -სესილის,სესილის ვაკოცე.ანდრეამ თვალებგაფართოვებულმა შეხედა გიორგის და ხმა ვეღარ გააკონტროლა უყვირა. -ვიიის?სად აკოცე გიორგი. -სად ვაკოცებდი,ანდრეა

თავადაზნაურული ამბები (14)

-მე უფრო ენერგიული მეგონა-ჩემი დახუჭული თვალები რომ დაინახა,ეგრევე აღადავდა. -ეს პირველია და მეპატიება,დავიხვეწები!-ეშმაკურად გავუცინე და ენით ტუჩი გავილოკე. -მიწვევ და ეჭვი მაქვს,მეორეს ვეღარ გაუძლებ! -შენ ასაკს ვუფრთხილდები,გულმა არ გხიოს!

ჭიამაიას ზღაპარი (სრულად)

ამ ისტორიას არც დასაწყისი აქ და არც დასასრულიი ამიტომ იყო და არა იყო რა ... ასეე უცებბ მოვარდაა სიყვარულიი დაა ჭაობში ჩაიკარგა და მისი მსხვერპლიი თან წაიყვანა.. უნდოდაა ყველასთვისს დაენახებინა რომმ ყველაზეე დიდი გრძნობააა ისს.. უნდოდაა ყველასათვის

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (3 თავი)

კარგი,კარგად.-ვუთხარი,წამოვედი,მანქანაში ჩავჯექი და ტბისკენ ავიღე გეზი. იქ დამხვდა იჯდა და თითქოს არაფერი აწუხებსო ისე გაჰყურებდა ხედს. -...ეჰ,როდის გავიდა ამდენი დრო.თითქოს გუშინ იყო...-თავისთვის ლაპარაკობდა. გვერდით მივუჯექი და ქოლგა გადავაფარე,

საშიში თამაში (თავი3)

სწრაფი ნაბიჯებით გამოვედი სპორტდარბაზიდან, თითქმის სირბილით გავედი შენობიდან, გულის ცემა ასე გახშირებული არასდროს მქონია, ფეხით წავედი სახლამდე, ფიქრისთვის მარტოობა მჭირდებოდა, ცივი ჰაერის შეხება რეალობის აღქმაში მეხმარებოდა..

შემიყვარდა ის ვინც არ უნდა შემყვარებოდა 2

გაბრაზებული ავდექი და წამოვედი,უკვე ღამე იყო ,მე და ტასო ქუჩას მივუყვებოდით სახლში რომ მივედით ყველა იქ დაგვხვდა. ყველას მივესალმე და ჩემს ოთახში ავედით მე და ტასო და ფანჯარასთან,დივანზე დავსხედით და ტასომ საუბარი დამიწყო -დღეს რა დაგემართა? -რა