გულის ძახილი 10

-ლუკამ დაინახა ის რაც არ უნდა დაენახა.ლუკამ იცოდა ის რაც არ უნდა სცოდნოდა,ამ ყველაფრის შემდეგ კი საქმის დატოვება კატეგორიულად მოითხოვა და მოინდომა მისთვის მშვიდად ყოფნა.ამიტომ ჩემი ხერხებით მინდოდა შემეშინებინა,მაგრამ ზედმეტი მოუვიდა ბიჭებს და ის

კაფანდრა [19]

ზუსტად თარაშის წასვლის წინა დღეს დანიშნა უფროსმა დამატებითი გადაღების საათები. მთელი დღე აწყობდა გეგმებს, როგორ გაცილების საღამოს მოუწყობდა მერლანს. შესვენებაზე ქალაქში გავიდა, რომანტიკული სუფრისთვის აქსესუარები შეიძინა და ახლა ამ ყველაფერთან ერთად

უკიდეგანო (1)

ვერ ხვდებოდა რისკენ მიისწრაფვოდა, რას ამტკიცებდა ყოველი ნაბიჯით. მხოლოდ სიმარტოვე უნდოდა, დღეს ზედმეტად ბევრი რამ აურია მის რუტინაში. მიდიოდა და ბორგავდა ,, არასოდეს, არასოდეს აღარ გამოველაპარაკები, ასეთ ლამაზ გოგოს.“

ისინი (ისტორიაVII სრულად )

-გინდა მთელი ჩემი მოღვაწეობა საქართველოში გააქრო? -მინდა მიყვარდე ...შენ არა? -არა! -უთხრა და თავად შეეხო მის ტუჩებს. გაუხეშებულ ბაგეებზე მისი რბილი ტუჩების შეხება მალამოსავით იყო. თითქოს დაკარგული ძალა ბოლომდე დაუბრუნდა-ჩემი სყვარულიც გვეყოფა...

შეშლილი ფსიქოლოგი სვანეთში(სრულად)

-შემომხედე-მივუახლოვდი, შემოვაბრუნე და ისე ძლიერად ჩავეხუტე, თითქოს მისი ტკივილის გაქრობა მინდოდა-როლები გავცვალეთ ფსიქოლოგო?-25-რა? -მაშინ რომ მკითხრე დღეებს ხომ არ ითვლიდი რამდენი დღე

ასეც ხდება ხოლმე (ნაწ.2 თავი 5)

იქვე შემჩნეულ ცხენზე დაჯდომა აიტეხა. თორნიკემ მთელი ისტორიები შეთხზა თუ რა საშიში იყო ამ გარემოში ცხენზე დაჯდომა, ნუ მაგის ბოდვას ვინ უსმენდა საერთოდ.მაინც თავისი გაინაღდა და გაექანა ცხენისკენ.

იურისპრუდენციული სიყვარული (1 თავი)

-უკაცრაავად.-ოჰო, ქალბატონო თქვენ ალბათ ის ტაისია ბრძანდებით აქამდე, რომ არასოდეს ყოფილა ჩემს ლექციაზე, ხომ?-ამ, დიახ.- რახან თქვენ იკადრეთ მოსვლა არაფერს ვჩივი.-ბატონო, თორნიკე, რომ მცოდნოდა ასეთი სიმპატიური

გრძნობების მორევში (საცდელი)

ნუთუ ასე ადვილია ცხოვრება ტკივილით? ალბად შესაძლებელია რადგან ვცოცხლობ, მე ვივიანა ყანჩელი ვარ 18 წლის გოგონა რომელმაც არაერთი ტკივილი გამოიარა,არაერთი დამცირება აიტანა, არაერთხელ

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (4 თავი)

მეორე დღეს გადაღებები გავაგრძელეთ. ალექსს გოგოები შემოეხვივნენ და ეტიკტიკებოდნენ. ეტყობოდა,რომ ერთი სული ჰქონდა როდის გამოექცეოდათ.მალე მისგან შეტყობინებაც მივიღე.„მიშველე!"-ბატონო ალექს!

ჯოჯოხეთიდან სამოთხემდე თავი 4

თვალები ეშმაკურად უელავს ნიკოლოზს მაგრამ ხმას არც ის და არც მე აღარ ვიღებთ მეტად. მის სახლამდე თვალის დახამხამებაში მივდივართ,უზარმაზარი ჭიშკრის ნაცრისფერი მოჩუქურთმებული კარი იღება და