მძიმე გზა (მესამე ნაწილი) მეთოთხმეტე თავი (26)

სესილიმ ლევანის სახლთან გააჩერა მანქანა.საჭეს დაეყრდნო და თავი ქვემოთ დახარა.არ უნდა იმ სახლში შესვლა.ცოტა ხანს მანქანაში იჯდა.შემდეგ გადმოვიდა და ნელი ნაბიჯებით წავიდა სახლისკენ.მთელი სხეული უკანკალებდა.გასაღები საკეტს მოარგო და ორჯერ

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (9 თავი)

გავბრაზდი და ბიჭს ძლიერად დავარტყი ნერვში,რამაც ცოტა ხანი პარალიზებული გახადა და ახლა მეორე მხრიდან შევუტიე,წამებში ის იატაკზე იყო გაშხლართული,მე მისი ხელი მეჭირა და ხერხემალზე ფეხს ვაჭერდი,ადგომას ცდილობდა,მაგრამ უშედეგოდ,უეცრად ტაშის დაკვრის ხმა

გულის ძახილი 12

ძილის დროს ჩვენი ცნობიერება თითქოს რამდენიმე საათით ითიშება და ადამიანი ორ სამყაროში ცხოვრობს.სიზმარის საშუალებით ვმოგზაურობთ და ეს სულიერი ცხოვრებაა, რომელიც რაღაცით ჰგავს სინამდვილეს.გიორგის მკერდზე ედო თავი და რაღაც აწუხებდა,ცოტა ხანში კვნესა

ოცთეთრიანის რჩეული (სრულად)

უგონოდ გადავეშვი მუსიკის ჰანგებში. პატარაობიდანვე ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ მუსიკა ჩემს სისხლშია. სხეული თავისით მოძრაობდა. თვალები დავხუჭე და ინსტინქტებს მივენდე. სულ მალე უკნიდან ბარძაყზე შეხება ვიგრძენი. ხელი ნელ-ნელა უფრო ზემოთ მიიწევდა.

სიკვდილმისჯილი (მერვე თავი)

პირველ რიგში გინეკოლოგთან მივედით. პატარა დავათვალიერეთ და ყველაფერი კარგად ჰქონდა. მერე ნიკუშას თხოვნით ფოტოც გადავუღეთ. ნიას თხოვნით გოგო იყო თუ ბიჭი ექიმმა არ გვითხრა. უნდოდა საიდუმოდ ყოფილიყო მის დაბადებამდე. მერე საქორწილო კაბების ასარჩევად

როგორ შევუყვარდი მაფიოზს...თავი 14

-იცი სახლში რომ მოდის, მთელი საღამო დგას და ტელეფონზე ლაპარაკობს. შაბათ კვირას მასთან ერთად ატარებს. მისთვის უჩინარი გავხდი. განვიცდი. -აშკარად ყურადღების ნაკლებობა გაქვს. ზედმეტად ხარ მასზე მიჯაჭვული. ვიცი რომ ემოციური ხარ, შენი მესმის მეც

ოქროს თმიანო!

ჰეი ოქროს თმიანო! მომესმა ხმა ქუჩაში მიმავალს,მაგრამ არ მიმიხედავს უკან,ისე განვაგრძე სიარული. -ჰეი გოგონი,დამიცადეთ თქვენი საფულე! ისევ მომესმა ხმა და სიარული შევანელე.ჯიბეები შევამოწმე და რომ მივხვდი ეს ძახილი ჩემი მიმართულებით იყო,უკან მიხედვაც

ფითილი #2

არ ვიცი სიზმარში ვარ თუ ცხადში, კლდესთან ვდგავარ. ეს კლდე არცისე მაღალია, თუმცა ბოლო არ აქვს. ვცდილობ ნაბიჯი გადავდგა, მაგრამ არ შემიძლია, თითქოს რაღაც ძალა ქვემოთ მექაჩება. საიდანღაც ჩემი შვილის ხმა მესმის, თავსაც ვერ ვატრიალებ. ყველაფერი იმდენად

სონატა (თავი 1)

"რაც უფრო ღრმად შეტოპავ ტალახში მით უფრო ჩაიფლობი შიგ" ასეთი უხეში გამონათქვამი არსებობს და სწორედ რომ ეს შეესაბამება ამ პატარა გოგონას ცხოვრებას.ადრიანამ სასტიკი სიყვარულის

იქ სადაც 10

ალექსანდრე მიყურებდა და გაკვირვებული იყო ჩემი მსახიობური ნიჭით.. - გასაგებია, ძალიან დიდი მადლობა, გამოძიება გაგრძელდება. ოფიციალურად ჩამომართვა ხელი ინსპექტირმა და ოთახი დატოვა.