აფროდიტას ბრალია(თავი მეშვიდე, პირველი ნაწილის დასასრული)

-კარგი, თუმცა როგორ უნდა გენდო, როცა შენს გეგმას წესიერად არ მეუბნები!-ხელები გაშალა გოგომ.-ქორწილის ჩაშლას როგორ აპირებ დიმიტრი? ყველაფერს ბუნდოვნად მიხსნი! ქარაგმებით მელაპარაკები!-ნინე! დაწყნარდი, რომ გითხრა ბოლო წამს გადაიფიქრებ!

გულწრფელობის საღამო (5,6 თავები)

,,გულწრფელობის საღამო“-ს იდეა მდგომარეობდა შემდეგში- არ გვქონდა საიდუმლოებების გზამკვლევი, არ იყო საჭირო ყველაფრის თქმა. ჩვენ გვქონდა რამდენიმე არჩევანი, ან საკუთარი თავის გაცემა, ან სხვის. ჩუმადაც შეიძლებოდა ყოფნა.

ბედნიერების რეცეპტი (ორმოცდახუთი თავი)

ფიქრი არ დასჭირვებია ვაჟს, ავტომობილი მყისვე მოაბრუნა და ისევ მონასტრისკენ მიმავალ გზას დაადგა. სიბნელეში მოძრაობა უჭირდა, თუმცა მაინც ახერხებდა ავტომობილის პარალელურ რეჟიმში მართვასაც და მობილურზე რეკვას. რესპოდენტი ჯიუტად დუმდა. - ჯანდაბა,

ბავშვობის სიყვარული -4-

ახალი წლის დღეებმა და მომდევნო დღესასწაულებმაც უცებ ჩაიარა და იანვრის ბოლოს დაიწყო მეორე სემესტრი. სკოლის მოსწავლეებმა არასდროს იფიქროთ, რომ სტუდენტობის წლები რამით მაინც ჯობია სკოლის წლებს..სკოლა სულ სხვაა - კლასელები, მეგობრები, შატალოები,

ლაბირინთი (სრულად)

ცხოვრება ლაბირინთს ჰგავს. თუ არასწორ მიმართულებას აირჩევ, უკან დასაბრუნებელი გზის პოვნა ძალიან გაგიჭირდება. ლაბირინთში მხოლოდ ერთი მიზანი გაქვს – იპოვო გასასვლელი. თუმცა, ზოგჯერ ისეც ხდება, რომ ადამიანები შეგნებულად არ ეძებენ გასასვლელს და

დაკარგული დრო

როგორც ყოველთვის ახლაც მარტო ვარ,ახლაც მარტოდმარტო მიწევს ცხოვრების სირთულეებთან გამკლავება.რა ვქნა,რა მოვიმოქმედო არ ვიცი.ისევ მომატყუეს,არ დამინდეს,ცხოვრება გამინადგურეს.საავადმყოფოდან გამოვდივარ და გზას ისრვ სახლისკენ მივუყვები.მარტო ყოფნასაც

როცა თვალებში ჩაგხედე (7 თავი)

დემემ მისმარათიც მომწერა და შეხვედრის დროც. ზუსტად 6 საათზე კაფეში უნდა ვყოფილიყავი. მინდოდა ძალიან ლამაზად ვყოფილიყავი, მაგრამ არც ის მინდოდა, რომ დემეს ეფიქრა ჩემსგამოგამოეწყოო, მიუხედავად იმისა რომ ეს მართლაც ასე იყო, ამიტომ გადავწყვიტე

აფროდიტას ბრალია(თავი მეექვსე)

-არა! არა! არა!!-ფრჩხილებს იკვნეტდა ნინე.-დაუჯერებელია! წარმოგიდგენია?! დედაშენიც და დეაჩემიც, ორივე ერთნაირად გაგიჟდა!-დიმიტრის სახლში იყვნენ. ბიჭი დივანზე გართხმულიყო, თავად ნინე კი ფეთიანივით სცემდა ბოლთას და გაურკვეველი სიტყვების კაკანით იყო

უცნობობი ცოლი (4)

უცნაური სიზმარი ესიზმრა დათას . თითქოს ის და სანდრა ერთ საწოლში იწვნენ, პატარა ბავშვი კი თავზე ახტებოდა , თან ერთს დედას ეძახდა , მეორეს- მამას , სამივენი ბედნიერები ჩანდნენ, ბავშვი მუდარით სთხოვდა ,მათ ,დღეს მაინც წასულიყვნენ ზოოპარკში ,მაიმუნების

წერილები წარსულიდან(სრულად)

ისტორია რომლის წერისაც სრულიად გამოვიფიტე.ჩემი ნერვები და ემოციები შეიწირა.არვიცი რა გამოვიდა.ვფიქრობ სიამოვნებას მოგანიჭებთ მისი წაკითხვა.გამიზიარეთ თქვენი ემოციებიყველაფერი ქრება...დრო თანდათან ანადგურებს აქრობს და აუფერულებს ყველაფერს.რაც დღეს