გთხოვ მუცელში არ დამარტყა! (სრულად)

ისტორია მთლიანად არის რეალურ ფაქტებზე. მხოლოდ სახელებია შეცვლილი, დანარჩენი ყველაფერი რასაც წაიკითხავთ არის ნამდვილი. ყველაფერი როგორც წერია და რაც წერია, მოხდა რეალურად და სამწუხაროდ არ არის ეს შემთხვევა პირველი და უკანასკნელი. ძალიან ბევრი ქალია

ჩემი ხარ მასწავლებელო 4

დილით რომ გავიღვიძე იოანეზე ვიყა ი აკრული დედა რა დანემართააა რამის გული ამოხტა საგულედან ისე სწრაფად მიცემდა. თვალები იოანემაც გააცილა და საყვარლად გამიღიმა.-დილამშვიდობისა პატარა გოგო....დაბოხებული ხმით მითხრა. -დილამშვიდობისა

რატომ გადავეყარეთ ასეთ იდიოტებს 11

ლუკა და ესმა ოთახში სიცილით ავიდნენ, უფროსწორად ესმა იცინოდა ლუკა კი დაბღვერილი სახით მიჰყვებოდა, ესმამ რეზინები მოიმარაგა და ლუკას საკმაოდ მოზრდილ ქერა თმაზე ალაგ-ალაგ კიკინები გაუკეთა. ლიზის კოსმეტიკის ჩანთიდანაც ითხოვა რამდენიმე ნივთი. თვალები

დაუმორჩილებელი ( თავი 22 )

იდგა ერთ ადგილას გაყინული და ერთი სიტყვაც კი ვერ იპოვა ,რომ ეთქვა ,ან რა უნდა თქვას განა თავად შეუძლია მის გარეშე? როგორცვე ხვდება რომ მისგან შორსაა ათას სისულელეს აკეთებს რომ ყურადღება მიიქციოს . ისევ ლევანმა დაარღვია სიჩუმე -მითხარი რამე , თორრმ

არჩევანი (თავი 1)

ყველაფერი მაშინ დაიწყო როცა გაცვლითი პროგრამის ოლიმპიადაზე მიმიწვიეს. ყველა ამბობდა რომ გამარჯვება შემეძლო, მაგრამ მე ამის არ მჯეროდა. უბრალოდ ეს შეუძლებელი იყო იღბალი არასოდეს მქონია. ამიტომ გადავწყვიტე რომ ოლიმპიადაზე არ

CRUEL მეექვსე თავი +18 ( BDSM / WORLD / LGBT )

ახლა კი საბანში გახვეული, ბალიშში თავჩარგული, თვალებდახუჭული წევს და ცრემლებისგან დანამულ ბალიშის სისველეს გრძნობს. ცრემლები ლოყებზე უფრო მეტად ამძაფრებენ მის უცნაურ გრძნობას, რომელიც ვერაფრით აუხსნია. თითქოს მთელს სხეულში გამჯდარი ტკივილი ფიზიკური

თბილისს სიყვარული და შიში მართავს ! (2 თავი)

მანქანა დაძრა. აი რა ეტყობა ეხა ამას რო 20 წლის გოგოა 2 წლის ბავშვის ტვინი აქ. ერთი ამოვიოხრე და ყველაფერი დაწვრილებითმოვუყევი იმის ჩათვლით სად და რატომ მივდიოდით ახლა.და მისი რეაქცია?! დარწმუნებული ვარ გაინტერესებთ -აი მესმის ბიჭი აი მესმის ირონია

სინათლემ სიბნელეში ჩამკარგა (3)

თორნიკე რას გავხარ? მოხდა რამე? ღმერთო არა, თორნიკე მითხარი რომ ყველა ცოცხალია - ცრემლებს თვალებიდან არ ვუშვებდი, ისე მწარედ ამტკივდა გული რომ ძლივს ვიკავებდი თავს გონება არ წამსვლოდა. - დედას ხომ არ დაემართა ნერვიულობისგან რაიმე? - ხმა გამებზარა,

გულწრფელობის საღამო (1,2,3,4 თავები)

სანამ იმ დედა ნატირებ საღამოზე გადავალ, კიდევ რამდენიმე ოვალს შემოვხაზავ ჩემი სამეგობროს გასწვრივ და მათ დეტალურად გაგაცნობთ. ამ დროს გონების ხვეულებში იბადება კითხვა, თუ რაში უნდა გაინტერესებდეთ მათი დეტალიზირება, აი მე კი, დიდი სითამამით

ბედნიერების რეცეპტი (თავი ორმოცდაოთხი)

არც გაოცება, არც სიბრაზე, არც კითხვა, როგორ? არც კითხვა, რატომ? თითქოს ელოდა კიდეც. ამჯერად ტაძარში მდგომნი ისევ უსიტყვოდ აკვირდებოდნენ ერთმანეთს. დახურულ სივრცეში გატარებულ წლებისგან გაცრეცილ, გათეთრებულ სახეზე კაპილარებიც კი ემჩნეოდა გიგას. თუმცა