ვერ შეგელევი მეოთხე თავი (+18)

ტაისია, ჩემო საყვარელო, ჩემო ერთადერთო, გთხოვ მაპატიე, საშუალება მომეცი აგიხსნა ყველაფერი, ძალიან მომენატრე.- საოცარი სისწრაფით მიაყოლა სიტყვები ერთმანეთს, ბოლოს გაჩუმდა და ჩემს პაუხს დაელოდა. - გიორგი მომი....- სიტყვის თქმა ვერ მოვასწარი ისე

შემომიშვი

-სახლიდან მივდივარ!ვყვიროდი გაბრაზებული და ტან ბარგს ვალაგებდი.ოთახში "ვითომ" დედაჩემი შემოვარდა და სახეში მთელი ძალით გამარტყა. -როგორ ბედავ და ხმას უწევ შე უნამუსო ჰა?გაგზარდეთ,გაჭამეთ და ასე გვიხდი მადლობას?მიდიხარ?! ჰაჰაჰ არ გამაცინო.! პეხს

იდი, ეგო, სუპერეგო. (2)

20 წლის შემდეგ..... 1 თავი. *** -სახელი? -იზაბელა. -გვარი? -მარიამიძე. -დაბადების წელი? -1996 წელი.

შენ მე ბორკილებს ვერ დამადებ ?! დასასრული

შენ მე ბორკილებს ვერ დამადებ ?! დასასრული -აბა გისმენ!- აქსანა ალექსანდრეს წინ ჩამოჯდა, სერიოზული გამომეტყველება მიიღო და სმენა დაძაბა... - როგორც მე გავიგე, ეს თქვენი დამკვეთი ჩემი უფროსის, ბატონი ლაშას ცოლის ძმაა, ანუ ამყველაფერში ლაშაც არის

მე ასეც მიყვარხარ (თავი 10)

-მამა!!! -დავიღრიალე და თავი ვეღარ შევიკავე. 26 წლის ბიჭმა პატარა გოგოსავით ვიტირე!.. სულს ვეღარ ვითქვამდი, ცრემლები მაწვებოდა და მაწვებოდა. დედას ლოგინთან მივვარდი და მუხლებზე დავდექი. მისი ხელი ავიღე.. რომელიც სულ ცივი იყო..

არასდროს ითამაშოთ ამის პატრონმა რა ქნას (თავი მეათე )

მართას და სანდრო ამბავი ხალხში სალაპარაკო თემა გახდა ყველა მისაბაზი წყვილი , ყველა ნატრობდა მართასნაირ რძალს და სანდროსნაირ სიძეს . აი მათი პირადი ცხოვრება კი დიდ ქარიშხალს ჰგავდა რომელსაც ვერაფერი ვერ დააწყნარებდა დაიწყო სწავლა ორივე ერთ

ხის სკამი (2)

- მე... მე მომწონს შენი თმის ფერი... უცნაურია, რომ ამოხვედი მუქი ყავისფერი იყო, მერე დავინახე რომ მუქი ყავისფერი კი არა მუქი ქერა იყო, მერე სინათლე დაეცა და მორიჟაო ნაწილი გამოჩნდა. - ისევ გამეცინა. - კიდევ მუქი მწვანე თვალები, დინჯად რომ მიუყვებიან

ლექტორი (8)

- შენ ხარ ჩემი ცოლი და დგახარ ყველაზე მაღლა, ვინც ამ სახლში მოდის! გასაგებია? ვინც არ უნდა იყოს, იქნება ეს კატო, იქნება ეს გიორგი თუ ალექსი, იქნებიან ეს შენი დაქალები თუ ჩემი ნათესავები.

უშენობა ვისწავლე(17)

ალექსის მანქანით წავიდნენ...ნატას სიხარულისგან თვალები უბრწყინავდა ემილი მასზე იცინოდა პატარა ბავშვივით ხარო -აბა საიდან დავიწყოთ?-ნატა -მოდი ჯერ ეშმაკის ბორბალი ვცადოთ-ემილი ცდილობდა გაეგო ეშინოდა თუ არა ალექსს სიმაღლის,ერთად დასხდენ

ამქვეყნიურ ჯოჯოხეთს მოგიწყობ +18 (5)

თვალები რომ გავახილე თეთრ ოთახში ვიწექიდა უამრავი აპარატის წრიპინი მესმოდა, მივხვდი რომ პალატის მსგავს ადგილას ვიმყოფებოდი. სიმართლე გითხრათ არაფერი მაწუხებდა საერთოდ არაფერი მტკიოდა, მაწუხებდა საერთოდ არაფერი მტკიოდა, პირიქით თავს ისე ძლიერად და