თავხედი ქმარი(2 თავი)

-გამარჯობა...-დაბნეულმა ამოვილაპარაკე და მოსალოდნელ შტორმს დაველოდე. -გაგიმარჯოს-ო,ბოჟე რა ხმა აქვს!რა დროს ხმაა,კატო?სიცოცხლის ბოლო წუთები დაგრჩა და რა ხმა?!არა მაინც და მაინც ქორწილის დღეს რატო უნდა ვკვდებოდე,თან ქმრის ხელით?მაგარი ბედი მაქვს

გამომძიებელო სესილია კაკაბაძევ ! (3)

-რა მოხდა? -მესამე მსხვერპლი იპოვეს ,ქუჩის ბოლოს ნაგვის ბუნკერში. -მერე? -ახლა ექსპერტიზაზეა, სულ მთლად დაჩეხილი იყოო. -გამართლდა ჩვენი ფიქრები,სხეული სულ ააწყეს? -სხეულების ნაწილები შვიდ სხვადასხვა ნაგვის ბუნკერში იყო. კი ააწყეს -ფუ ამის დედაც.

სიმართლის დრო 2 თავი

გაივლის დრო და ყველა ოცნებას წაიღებს ქარი და ჩუმი დუმილი გადაწონის ბედნიერებას, მაგრამ ბედნიერებამდე მისასვლელი გზა, ჯერ ბრძოლით და წვალებით უნდა გაიარო. ერეკლე გვიან დაღლილი ბრუნდებოდა სახლში, რომ მისი სახელი მოესმა ღამის სიმყუდროვეში.

მოგონებები:ძალით დავიწყებული ან დაუვიწყარი(3)

-აუ გაასწორა-ვაჩე -კიი ძაან-თქვა მობეზრებულად თეკომ -აუ. შენ რა კარგად თამაშობ, ელ-ძალიან არ მესიამოვნა. მისი შემოკლებული სახელი ელ -საერთოდ, ელენე კარგად თამაშობს, ვერაფერს იტყვი -მომესმა ზურგს უკან ხმა, ვიგრძენი როგორ გავიყინე ადგილზე.

არჩევანი (თავი 7)

უკვე თვეა რაც მუშაობა დავიწყე. რომ გითხრათ უამრავი საქმე მაქვს და ძალიან ვიღლებითქო, მოვიტყუები. ზარებს ვპასუხობდი, შეხვედრებს ვნიშნავდი, რესტორნებსა და სასტუმროებში ნომრებს ვჯავშნიდი, ბატ.თორნიკეს მითითებებს ვასრულებდი, საბუთებს ვახარისხებდი,

მ წ ვ ა ნ ე ა

დავიბადე ბოდიალისთვის. განუყრელი რამაა ჩემთვის და არავინ და არაფერი მშველის როგორც ქალაქში ბოდიალი . მთელი ოცდასამი წლის განმავლობაში ვერ გავუგე გემო სახლში მარტო ჯდომას , ნუ აქვს მიზეზები მაგასაც , იმიტომ რომ ყანჩაველები ბევრნი ვართ და სახლში

გთხოვ არ წახვიდე, უშენოდ ვერ ვიცოცხლებ (თავი3)

მშვენიერი მზიანი დილა გათენდა, მაგრამ რატომღაც უხასიათოდ გავიღვიძე. ალბათ გუშინდელი ამბის გამო. შევეცადე ეს ჩემ ძმასთან არ შემემჩნია, თორემ ვიცოდი უამრავ კითხვას დამაყრიდა. -როგორ მოხდა რომ ჩემი დაძახების გარეშე გაიღვიძე? -რავი აპა. სასწაული მოხდა.

მგონი შემიყვარდი (საცდელი თავის 2ნაწილი)

სახლში შევედი და ბევრი ბარგი დამხვდა. -დედააა დედააა სად ხარ?? უცებ მაღლიდან დედა ჩამოვიდა. -აქ ვარ რაიყო??შეშინებული სახე ქონდა. -უკვე მიდიხარ???ნაღვლიანად ვკითხე.

პეპელა 14

_ ვერ გაიგე შე ახვა*რო, რო ნინაკას სიახლოვეს, ათი მეტრის რადიუსზეც არ უნდა მოხვიდე? _ და ისე, რომ არაფრის თქმა აცალა, ხელი ასწია და ლუკას დაარტყა. ლუკა ინერციით შებარბაცდა და ძირს დაცემას კედელმა გადაარჩინა. _ შენ არ გკითხავ, როდის ვნახო და როდის

მხოლოდ ერთი (10)

- და შენ ვინ ხარ? სიბნელიდან ნელი აუჩქარებელი ნნაბიჯების ხმა ისმოდა, თავიდან გაურკვეველი ჩრდილი ისახებოდა რადგან სარდაფში მხოლოდ ერთი ნათურა იყო რომელიც ბჟუტავდა, ნელ-ნელა წამოვდექი და ალექსს გადავეფარე.