არჩევანი (თავი 2)

"ღმერთო დამეხმარე გავარკვიო, მივხვდე სად ან რით ჰაჰაჰა" ე ალექსანდრეს სხვა ქალისკენ. ნუთუ ყველაფერი ჩემი მიზეზით მოხდა?" უკვე მერამდენე ღამეს ვათენებ მიზეზის ძებნაში, მაგრამ უშედეგოდ. ალბათ მკითხავთ თუ ხვდებოდი და ეჭვობდი რა გაჩერებდა მის გვერდითო.

9 წუთით ადრე (სრულად)

მე ვარ ნიტა არველაძე, ცნობილი ბიზნესმენის ქალიშვილი, ვარ 19 წლის როგორც ამბობენ პუტკუნა მაგრამ მე ვთვლი რომ მსუქანი, ძალიან ჩვეულებრივი გოგო ვარ მყავს ორი ბავშვობის დაქალი მარი და ნატაშკა. აი ახლაც მე მარი და ნატაშკა ვზივართ და ვლაპარაკობთ, უი

მ.ი.(თავი 9)

-თქვენ დაგემსგავსეთ-თვალი ჩავუკარი, თათასთან გავედი და ყველაფერი მოვუყევი.შემდეგ წერილი მოვამზადე,ჩავიცვი,გიორგის მანქანის გასაღები ,,ვითხოვე" და დანიშნულების ადგილისკენ გავწიე.გზად მაღაზიებში შევიარე და 1საათში ადგილზე ვიყავი... მიყვარს მისაქციელში

მეგობრები?

უცნაურ განწყობაზე მყოფი მივაბიჯებ ქალაქში. უკვე შეთანხმებული ვარ მეგობართაბ, რომ საღამოს ვაკის პარკში უნდა ვნახო. უხმოდ მივსეირნობ. ჯერ აბაშიძიდან ფალიაშვილზე ვჭრი, იქიდან ჭავჭავაძეზე. სმარტის განათებას თვალს ვავლებ, სიგარეტს ვუკიდებ და პარკამდე

ბრალდებულო! თავი 3.

დანიელი ნაძვის ხის მორთვისას ძალიან სექსუალურად გამოიყურებოდა, თუმცა ეს არასაჭირო ფიქრები მალე ამოვიგდე თავიდან. ავტომატურად მივედი ნაძვის ხესთან და მეც რავიწყე მისი გალამაზება. დრო ისე გადიოდა, ვერც ვამჩნევდი. Nick Cave-O'Children ჩაირთო. ბოლო

როცა სინათლე ქრება თვალებიდან 11 თავი

კატო მთელი კვირა ვისვნებთ და მეც მეტი რა მინდა გავჯეჯილდი, ვუსაქმურობ და მარის ნერვებს ვუშლი, მეტი რა საქმე გვაქვს რაა. მარი იმ საღამოზე არ ლაპარაკობს სიტყვაც კი ვერ დავცდევინე,მაგრამ რას ვიზამ მეგობარი ვარ და მოთმინება მმართებს.

need you (5)

დილით ვიღვიძებ და....არც არაფერი! გამიკვირდა,არ ველოდი მე მეგონა თავის სიტყვას შეასრულებდა ვაჟბატონი. კარზე ზარია: -ბაააბიიიი. -რა გინდა? -გააღე რა. -ვიცვამ ნინი არ მცალია. -აუუუ ბაბი გეგაა და დამერხევა, ხომ იცი წინა კვირას რაც ვუქენიი. -ღირსი კი

შეცდომით მოტაცებული (დასასრული)

ცხოვრება ჩვეულებრივ ტემპს დაუბრუნდა. სახლი-სამსახური, მერე ისევ სახლი-სამსახური და ასე შემდეგ. ხშირად ერთობოდა დამიანესთან და თიკოსთან ერთად. ყველგან ერთად დადიოდნენ, კაფეში, კინოში, პარკებში, ქალაქგარეთ.

სიმპათიური სტუმარი ( 9 თავი)

ორი კვირაა გასული რაც დავბრუნდი თბილისში. ჩვეულებრივი დღე ივლისისა. ღამე ისევ საავადმყოფოში გავატარე. რთული გრაფიკი მაქვს. ღამით საავადმყოფოში ვრჩები, ჩემთვის განკუთვნილ კაბინეტში ვიძინებ. ჩემი ხუთოთახიანი ბინის აქტიური სტუმარი არ ვარ.

ველური ორქიდეა (16 თავი)

_საღამო მშვიდობისა! - ამ დროს გიგიც მოვიდა და ღიმილით მოგვესალმა. უკვე ცუდად ვიყავი. ეს ხმა, ღიმილი და მზერა რომლითაც მე მიმზერდა, ძალას მართმევდა. თავს შემოვუძახე, ბეჭებში გავსწორდი და სალამი დავუბრუნე.