ჯანდაბა! (22)

-საბედნიეროდ ეგეთი ბოროტიც არ ხარ-შუბლზე ჩამოყრილი თმა ყურზე გადამიწია.ისე ახლოს იყო,ისე ლამაზი მეჩვენა, პირველად მომინდა მის ტუჩებზე შეხება! დასაფიქრებლად დრო არ დავიტოვე,ხელი თმებში შევუცურე და მის ბაგეებს მივეწებე.ვიგრძენი,როგორ გაეღიმა,ცივი

ის (10)

-ნეით დაბადებისდღეს გილოცავ,-გაბიმ წიგნიდან ამოყო თავი და კისერზე ჩამომეკიდა მეც ჩემი მხრიდან წელზე მოვეხვიე და დავატრიალე -საიდან გაიგე რომ მოვედი?-ის ყოველთვის ხვდება რომ სახლში ვარ -არა ნეით ხომ იცი ეს საიდუმლოა,-ხელები გააქნია -გაბი დღეს ხომ

უცნობი ნაცნობები (ნაწილი 8)

რამოდენიმე დღეა წიგნებიდან თავი არ ამიღია. დილით თვალის გახელვისთანავე ტელეფონს ვიჭერ ხელში მესიჯი კი უკვე მოსულია. რათქმაუნდა უცნობი მწერს. ყველა მესიჯი ერთი შინაარსისაა მაგრამ ყველა ერთმანეთზე მეტადაა სიყვარულითაა გაჟღენთილი.სამი კვირა დამრჩა და

ყველგან გამოგყვები (18)

ნინა სახლში დაბრუნდა, იქ უკვე ყველას ეღვიძა. ჰეილი მაგიდასთან იჯდა და ანას ეჯიჯღინებოდა ფაფა არ მინდაო, ჯორჯი ტელეფონზე ელაპარაკებოდა ვიღაცეებს მაგრამ ნინა როცა დაინახა გათიშა. -უკვე პოლიციაში ვრეკავდით სად იყავი?-მაშინვე მივარდა ჯორჯი ნინას და

Street Spirit (1)

ჩემი ცხოვრება ერთ, პატარა ტრაგი-კომედიად შეიძლება აღვიქვათ....... რატომღაც ყოველთვის ,როცა ბედნიერი ვარ, თავს კარგად ვგრძნობ და მგონია, რომ რაღაც აუცილებლად გამომივა, სწორედ მაშინ , იმ მომენტში გამოჩნდება ხოლმე ისეთი რამ რაც ამ ყველაფერს ერთ

მოულოდნელი შეჯახება თავი 2

არა ლიზიკო ხომგაიგე დედამ რაგვითხრა, ხომიცი დედიკო არუნდა გააბრაზო. -ბავშვს ჭკუას არიგებ და ზრდილობას ასწავლი მაშინ როცა შენთითონ არცერთი არგაქვს. მესმის ხმა და შემობრუნებული ისევ ნაცნობ შავ თვალებს ვაწყდები, რომლებიც ირონიას არმალავენ

მე,შენ და ცუდი ბიჭები (7)

-კი კი გუშინ ცხვარი დავკალი იქნებ ის ნეანდერტანელი ვნახო თქო და როგორც იქნა ამიხდა! -მოდი აქ-თითს მიქნევს. ოჰ კი როგორ არა,ბარემ თოკს ჩამოვიცვამ ყელზე და ისე მივალ ზედმეტად რომ არ გაწვალდეს. -დამანებე თავი თორე ზოოპარკში დავრეკავ ორანგუტანგი რომ

ცხოვრება იმდენად ირონიულია...(თავი 11) +18

დილით თვალები გავახილე და მივხვდი რომ აქ უკვე ვარ ნამყოფი, გადავწიე ხელი მეორე მხარეს მაგრამ ცარიელია, ავდექი ლოგინიდან და იქვე მიგდებული საცვლები ჩავიცვი, თმა ავიწიე და იოანეს საძებნელად გამოვედი -იოანეე -აქ ვარ, რა გაყვირებს სულ ასე წივილკივილით

ცუდ დროს ცუდ ადგილას თავი 2

ტასუნა დიდხანს ფიქრობდა ჩამჯარიყო თუ არა მასთან ერთდ მაგრამ საბოლოოდ გადაწყვიტა შიში დაეძლია . შიში ? დიახ შიში მას ეშინოდა . გასაკვირია როგორ შეიძლება ტასუნას ნაირ გოგოს რამის ეშინოდეს? 2 წლის წინ

დასაწყისი!

ცხოვრებაში ყველა დაცემა ახალის დასაწყისია...იცი რახდება როცა ადამიანში მზე ჩადის? -ვიცი!-დაუფიქრებლად მპასუხობს და თავს დაბლა წევს. მე არ მოველოდი ამპასუხს და დიდი გაკვირვებით შევსცქერი მას, ცოტახანში თავს მაღლა წევს და მწუხარე თვალებს მაპყრობს,