ღირსების საფასური (1 )

ნუ მე მეგონა სასიამოვნო მუსიკა იქნებოდა,სიმპატიური ბიჭები,აქ კი მხოლოდ გადაბძუებული მოხუცები ან კალოშებიანი ახალგაზრდა პროვინციელები ყოფილან_ ტუჩები ზიზღის ნიშნად დაბრიცა. _ და გაფიცებ ვინ ნახე აქ კალოშებით ვის გულისხმობ?_ მის შეფასებაზე გულიანად

პირადი მცველი 2

• გოგონამ კალამი და ფურცელი მოიმარჯვა და კითხვების დასმა დაიწყო. -თუ დავამთავრეთ ჩემი პროფესიის განხილვა ,იქნებ საქმეზე გადავსულიყავით.რამდენიმე კითხვა მაქვს და აუცილებელია მიპასუხოთ.ყველაფერი დეტალურად მჭირდება .როდის

მოუხერხებელი გამომძიებელი (დასასრული)

-მეც მშია!-იმის მობილურიდან ხმა.-აი, ჩემი ცოლი, რომ გახდები, მშიერი არ ვიქნები!-მეუბნება ლაშა. -ცოლი? კარგი რახან, შენ გინდა ვიქნები შენი ცოლი.-ვითომდა მის სურვილებს ვემორჩილები. -ვითომ შენ არ გინდოდეს!-იცინის ის.

სიყვარულმა ასაკი არ იცის^^!

*** -გამარჯობა მარიამ -გიორგი? -გაკვირვება აშკარად შემპარვიდა ხმაში.. -ჰო რა იყო? -კითხვის ნიშნიანი თვალები -არ გელოდი )) -ვუთხარი და ნაძალადევად გავუღიმე... -ჰოო შეიძლება ვილაპარაკოთ? -იმედიანი გამომეტყველება... - იცი იცი... -დაბნეულობა! -მე არ

მამიკოს ფულებით განებივრებული გოგონა.. 3

დილით, რომ გაიღვიძა ლოგინზე იწვა.. გაკვირვებული მისჩერებოდა ჭერს და ფიქრობდა სანდროზე.. „მოკეტე მარიამ! მოკეტე!“ - შემოუტია თავის თავს და ადგა.. წყალი გადაივლო და მოკლე ხალათით გავიდა.. 8 საათი იყო, ამიტომ ეგონა არავის ეღვიძებოდა, თან შაბათი იყო,

მაგიაზე შეყვარებული 9

ტყიდან კი გავედით, მაგრამ ქალაქამდე ფეხით ვერ წავიდოდით, ძალიან შორს იყო.მეც გამვლელ მანქანებს დავუწყე ხელის ქნევა. - რას აკეთებ? გაბრაზდა გაბრიელი. - ქალაქამდე ვინმემ უნდა წაგვიყვანოს, სხვა გზა არ არის. გამვლელი მანქანა გაჩერდა. - საით მიდიხართ?

ავტო მრბოლელი (9)

დავემშვიდობედა სახლში წავედი,სახლში მისულს ყველა მისაღებში დამხვდა და სახლი დასალაგებელი იყო სიგარეტის და სასმლის სუნი იდგა,ბავშვებს ესრთმანეთზე ეძინათ, გასაღები იქვე დავდე და ფანჯრები გავაღე, დალაგება დავიწყე,დაახლოებით 1 სათი მოვანდომე ბავშვებს

უსიყვარულოდ [7-8]

-უკაცრავად? შემიყვარდი? მე შენ არც კი გიცნობ კარგად და როგორ შეიძლება შემყვარებოდი ? ძალიან გთხოვ ნება იბოძე და შენი ხელები მომაშორე, (ნიკამ ჩემი ბრძანება შეასრულა) და აღარ გაბედო კდიევ მაკოცო. ნიკა ჩუმად იყო, ფიქრობდა, მაგრამ რას ფიქრობდა ღმერთმა

სიყვარულის ძალა (5 თავი)

-შეიძლება ვილაპარაკოთ? ხმას ვერ ვიღებდი, არ ვიცოდი რა მეთქვა. -გთხოვ,-ისევ თვითონ გააგრძელა.ისეთი წყლიანი თვალები ქონდა, თბილი გამოხედვა, უარი ვერ ვუთხარი, თან მეც მინდოდა გარკვევა რაღაცეების.-კარგი,- ვუთხარი და დამთავრებული არ მქონდა რომ კარები

წვიმაში გარეთ 28 თავი

სავარძელში ვიჯექი და ცხელ ჩაის ფინჯანზე ხელებს ვითბობდი,ჩემდა გასაკვირად არ მიტირია,იმდენი ცრემლი ვღვარე კორინთელების გამო უბრალოდ აღარ შემეძლო.ოთახში ლექსო შემოვიდა და ჩემს პირდაპირ ჩამოჯდა. -ან უნდა ვილაპარაკოთ