განებივრებული

მე ელენე ჭავჭავაძე ვარ 18წლის,სკოლის დამამთავრებელ კლასში ვსწავლობ.დავიბადე და გავიზარდე ამერიკაში რადგან დედა(ლიზა) ამერიკელია,მამა(ლევანი) ქართველი.მშობლების გადაწყვეტილებით საქართველოში გადმოვედით საცხოვრებლად

უბრალოდ სიყვარული (1)

მე ვარ ლიზა ყიფიანი 17 წლის ვცხოვრობ ქალაქ ქუთაისსში ვარ აბიტურიენტი რაც შეეხება ვიზუალს ვარ მაღალი გამხდარი მუქი წაბლისფერი თმით თაფლისფერი თვალებით,მოკლედ გეტყვით რომ მახინჯი არ ვარ მყავს საუკეთესო დაქალი

ტკბილი ისტორია

-ელე როგორ ხარ? რასშვები კოლეჯში არ მოდიხარ?(მარი) -აუ მარ ჯერ ვწევარ (ელე) -რა კიდე? დროზე ადექი რა (მარი) -კაი კაი ვდგებიი (ელე) -მალე და გელოდები იცოდე არ დააგვიანო(მარი) -კაი მიყვარხარ(ელე)

ორში ერთი 9

კოლეჯში პირდაპირ ბარბარასკენ გავემართე, ახლა შუა დღეა ამიტომ ის გარეთ იქნება, რომელიმე ხესთან ჩამომჯდარი, დასასვენებლად. როგორცვე დამინახა ჩემსკენ წამოვიდა და იმდენად ძლიერ ჩამეხუტა რომ რამის გავიჭყლიტე " ამ პატარა სუსტ გოგოს ამხელა ძალა როგორ აქვს?

დაუნდობელი (სრულად)

დღესაც ჩვეულებრივ გამოცხადდა სამსახურში.კუთვნილი ფორმა მოირგო და წინა ღამით დაბინძურებული ოთახის მოწესრიგებას შეუდგა.იატაკი სავსე იყო სიგარეტის ნამწვებითა და სხვა ნაგვით.საბრძოლო არენა სისხლით დაფარულიყო,თან გულისამრევად ყარდა.ყველაფერი

ბედისწერას ვერსად გაექცევი -4-

დილით რომ გაიღვიძა სახლში არავინ დახვდა, იბანავა, თავი უსკდებოდა, თითქოს გუშინდელი არ ახსოვდა. აბაზანიდან რომ გამოვიდა ოთახში დაგდებული ქუდი დაინახა. გაახსენდა ყველაფერი და სასიამოვნოდ დააყარა. ცდილობდა აღარ ეფიქრა, მაგრამ არაფერი გამოსდიოდა, შიოდა

დაკარგული ანგელოზი [1]

ყველაფერი ლუკა ონიანის დაბადების დღიდან დაიწყო..დილას ზარის ხმამ გააღვიძა სალი ონიანი ერთი კარგად გალანძღა ზარის ავტოტი და ტელეფონს დასწვდა. -მმმ-ზმუილით ჩასძახაა უყრმილს. -მმ და ზმუკი შენ! სად ხარ გოგო-ეგრევე მიხვდა ვინ იქნებოდა..ვინ თუ არა ნინი

Darck side of Blood.

ვიცი უკვე მოგწყინდათ რომანტიული ვამპირები,მაგრამ რაც ხალხს მოსწონს ის მოდიდან არასდროს გამოდის.იმედი მაქვს რომ ჩემი განსხვავებული იქნება და მოიგებს თქვენს გულებს.ძალიან ვეცდები ,რომ კარგი გამომივიდეს ,კარგი კი არა საუკეთესო რაც კი მქონია.ისტორია

ქურდი იაგუნდისფერი თვალებით (7)

„თუ არ გძინავს ეზოში ჩამოდი,გელოდები“ „მოხდა რამე? “ _შეტყობინებას ვითომ გულგრილად ვუპასუხე,არადა ერთი სული მქონდა ,როდისჩავიდოდი დაბლა. „ნახვა მინდა შენი“ წამოვდექი და ფრთხილად გავაღე კარი,რომ არავინ გამეღვიძებინა. გარეთ საშინლად ციოდა. სიხარულმა

ისევ შემიყვარე... თავი (22) ნაწილი (2)

1 საათში უკვე თვითმფრინავში ვისხედით,რამდენიმე საათში კი მოსკოვის აეროპორტში ვიყავით. ჩემი დეიდაშვილები დაგვხვდნენ,ორივეს გადავეხვიე,იმდენად გამიხარდა მათი დანახვა,რომ მგონი ყველაფერი გადამავიწყდა.საშინლად ყინავდა მოსკოვში,ალბათ -20 გრადუსი მაინც