სიმშვიდიდან სიგიჟემდე,ძვირფასო!(თავი IX)

-მაპატიე,დათუნა,აქამდე რომ მივიყვანე შენი ცხოვრება,არ ვიცი სად დავუშვით შეცდომა,არ ვიცი,უბრალოდ როგორც შენი ბავშვობის მეგობარი ვალდებული ვიყავი რომ აქ მოვსულიყავი და ეს ფუჭი ქორწილი გადამეფიქრებინა შენთვის,შენ არ იმსახურებ უსიყვარულო ცხოვრებასა და

ჩემი ბრაზიანი ბიჭი (4)

მე და ლუკა ბართან მივედით. თვალებს არ ვუჯერებდი, ბარის კუთხეში ლაშა იჯდა ვიღაც გამომწვევად ჩაცმულ გოგონასთან ერთად... ლუკას შევხედე, ისიც ლაშას უყურებდა, მერე მე შემომხედა, გამიღიმა და კოქტეილი მოსვა.

ვერსად წახვალ (10)

_დაიძინე მართუს -არ მომხვევია, არც შეუბლზე უკოცნია, არც თვალებზე, არ ვიცი რა დაემართა, მაგრამ მასში სევდა ვნახე, საშინლად ნაღვლიანი იყო. რა მოხდა არ საღამოს ვერ მივხვდი.

უშენოდ ჰაერიც მეზედმეტება(4)

სიმღერაც იმდენად რომანტიკული იყო ლამის თავი დავკარგე ცეკვის დროს.. ვგრძნობდი როგორ მეფინებოდა გიორგის სუნთქვა კისერზე..მიაი ძლიერი მკლავები შემოჭდომილი მქონდა წელზე.

ჩანახატი (19 თავი)

მეცხტამეტე თავი აშკარად ამჩნევდნენ გოგოები ლიკას ცვლილებას, რაც უფრო მეტად ცდილობდნენ მისი ტკივილის მიზეზის გაგებას, უფრო და უფრო შორდებოდა მათ.

ოცნება თუ მირაჟი(5)

სიმღერაც იმდენად რომანტიკული იყო ლამის თავი დავკარგე ცეკვის დროს.. ვგრძნობდი როგორ მეფინებოდა გიორგის სუნთქვა კისერზე..მიაი ძლიერი მკლავები შემოჭდომილი მქონდა წელზე.ი

ფულზე გაცვლილი ბედნიერება (9)

-მარიამ სულ ცხელი ხარ რა გჭირს? შეშინებული თვალებით გადმომხედა და შუბლზე ცხელი ტუჩები მომადო.... საშინლად ამეწვა შეხების წერტილი და თვალები ნელა დავხუჭე... -კარგად ვარ ბექა...

ქურდი იაგუნდისფერი თვალებით (4)

-გაბრიელ,გეყოს! ხომ გითხარი,გნებდენი-მეთქი,მოიგე! უეცრად უკნიდან ვიღაც მომეხვია. გაბრიელის სუნი ვიგრძენი. მოტრიალებას ვაპირებდი,მაგრამ უფლება არ მომცა. ყელში მაკოცა და ყურთან ჩამჩურჩულა:

პატრიოტი [7]

-გაჩვენებ მერე ჩემნაირი იდიოტები ვის კბენენ-წარბები აწია მან -ოჰოო-ჩავიცინე და კლასში შემოსულ ეკას და ანას გავხედე ანა შედარებით დაწყნარებულიყო

ჩრდილების პატარძალი [1–2]

– გინდა დაგიმტკიცო, რომ რ ვცდები? – გოგონას ტუჩებზე გადაიტანა მზერა, შემდეგ კი თვალებში შეხედა, თან ეშმაკურად ჩაიღიმა. – ჰო? ახლა და აქვე? – დიახ. – არა, გმადლობთ. – კარისკენ აიღო გეზი, სანამ გავიდოდა კი უთხრა: – რა გულუხვი ხარ, დანიელ!