მარტა (დასასრული)

თბილისში დაბრუნებულები, ყოველდღიურად ვეღარ ხედავდნენ ერთმანეთს. ორივეს თავისი საქმე ჰქონდა. ორივე ძალიან იყო დაკავებული. ეს ლევანისთვის არასასიამოვნო ფაქტი იყო, მარტასთვის კი აღმოჩენა. აღმოჩენა იმისა, რომ ლევანის გარეშე გატარებული დღეები, აუტანელი

აღიარე, გაები ბაბნიკო ! ! ! (თავი 7)

სანამ საავადმყოფოში წავიდოდი, ცოტა ფეხით გასივეირნე, მიდოდა ყველაფერი გამადეხარშა. თუმცა არაფერი გამომდიოდა, ყოველ ჯერზე როცა ვცდილობდი ჩემი მშობლების რაიმე გასასამართლებელი მიზეზი მეპოვა ამას ვერ ვახერხებდი, ან როგორ შევძლებდი ამას როცა ისინი

ნუთუ ბედნიერება მართლა არსებობს?! (7)

ნუთუ ბედნიერება მართლა არსებობს?! ამდენი ტკივილის მერე შეიძლება ბედნიერება არსებობდეს? ან იქნებ საერთოდ არ არსებობს ეს ბედნიერება და ამდენ ტკივილს შეჩვეულებს გვგონია რომ ბედნიერაბა მოვიდა, ან იქნებ ეს ბედნიერება ტკივილია თუმცა იმაზე მსუბუქი ტკივილი

ბედნიერია გოგონა?! (დასასრული)

ყველაზე საშინელი იცით რა არის? აი ის, რაღაც საიდუმლო რომ გიკავშირდება და ცდილლბ ყველაფერი გააკეთო იმისთვის, რომ გაიგო, მაგრამ შედეგი არაფერს გამოაქვს... მაგრამ არ არის საიდუმლო, რომელიც არ გამჟღავნდება. ცხოვრება გრძელია. წინ - ყველაფერია. ***უკვე

გაყიდული სხეული “8“

კაფეს შესასვლელში ნოხი ეგო,რომელიც მტვრით იყო სავსე და ,როდესაც ფეხი დადგეს,მტვერი ჰაერში აიზიდა,გარშემო ყველაფერი მტვრისფრად ქცეულიყო,მაგიდებზე ალაგებული სკამები,ბართან მიტოვებული ჭიქები,თეფშები,ყველა ნივთი,რაც კი საჭიროა კაფესთვის, გარშემო

ქალ-ვაჟს შორის არსებული სიყვარული ყველაზე სუსტი ყოფილა (სრულად)

-ახლა მაინც აღიარე! -არა-მეთქი. -გაკოცებ. -ვერ მაკოცებ. -ვნახოთ. -ვნხავთ..-მეორე მხარეს გაიწია გოგონა.. -არა.ვიცი,რომ შენც იგივეს გრძნობ...

მშვენიერი ლედის ვნებიანი ღამეები -10-

მანქანა სასტუმროს წინ ჩერდება,"რედისონ ბლუ ივერია"-ციმციმებს უზარმაზარი აბრა.ზურა ხელზე ხელს მკიდებს და თვალებში მაშტერდება,ვიბნევი...გავაღბ კარებს და გავიქცევი,ვფიქრობ გულში თუმცა საწინააღდმდეგოს ვაკეთებ ზურასთან ერთად სასტუმროში შევდივარ.ნომერს

ჩემი მეფე, ჩემი ჩარკვიანი..! 3

გავაცილეთ ბატონი ალექსანდრე და დავრჩით სახლში ისევ მარტო... როგორი უხერხული სიტუაციაა. ფუჰ ვაჟბატონს კი არაფერი ეტყობა უხერხულობის არხეინად ჩაჰკირკიტებს მობილურს. მის გრძელ და დახვეწილ თითებს სენსორზე ისე დაასრიალებს მეც კი მბურძგლავს... რა

მხსნელი (თავი 7) დასასრული

ტესტის პასუხის ნახვის შემდეგ ცრემლებს ვერ ვაჩრებდი ეს ცრემლები ბედნიერების იყო ჩემს სხეულში ახალი სიცოცხლე იზრდებოდა ჩემი და თედოს არაამქვეყნიური სიყვარულის ნაყოფი რომელიც უკვე სიცოცხლეზე მეტად მიყვარდა,პატარა მეყოლებოდა რომელიც მალე დედას

შენ ჩემი სასწაული ხარ! 4

სახლში არავინ იყო. რა გასაკვირია 18 წლიდან თავისთვის ცხოვრობს და თვითონ იკვლევს გზას ცხოვრებაში მაგრამ რა თქმა უნდა დედა ძალიან უყვარს.მამა არც ახსოვს ძალიან პატარა იყო რომ გულით გარდაიცვალა.უამრავი მტერი ჰყავდა და ტყვიამ გული დააზიანა ამან კი