შემთხვევითობა დიდი სიყვარულის საფუძვლად(VI)

პირველი გაკვეთილი ძვლივს გავჩერდი კლასში...სულ შორენას ნათქვამზე ვფიქრობდი..თან , რომ ამატებდა და მთელი გაკვეთილი ცინიკური ღიმილით გადმომხედავდა ხოლმე.. არ შემეძლო სკოლაში გაჩერება..ვიცოდი , რომ ვერ გავძლებდი ასე და ვარჩიე სკოლიდან ადრე

ამ თვალით უწვდენელ ჰორიზონტამდე...{1}

ბალიშში თავჩარგულ ელის მშვიდად ეძინა.თუმცა მობილურის ზარმა ძილი დაურღვია.როგორ ვერ იტანდა როცა აღვიძებდნენ.საბნიდან ხელი გამოაცურა და საწოლის გვერდითა ტუმბოზე მობილურს გადაწვდა.ჯერ კიდევ თვალებდახუჭულმა უპასუხა. -ალოო…

ბედნიერება გაზიარებით (16)

გვანცამ მობილური მოიმარჯვა და ახალაძესთან დარეკა. _პაატა... _რა ხმა გაქვს, რა გჭირს? - შეშფოთდა ბიჭი. _სად ხარ? _სახლში ვარ.. მოვიდე? _მოდი ჰო, რა.. დღეს ვერ შევძლებ ლექციების ჩატარებას. თავი უნდა გავინთავისუფლო.

ბარიერი. -2-

უკვე ჩემს თავზე მეშლება ნერვები ამდენ დროს რომ ვუთმობ, იმ თავხედზე ფიქრს. უბრალოდ არ ვარ მიჩვეული მამაკაცისგან ასეთ საქციელებს, პირიქით რა გზას არ მიმართავენ ხომლე ჩემს მოსახიბლად.

ყოფილ ქმართან,რომ სექსი გაქვს... სხვა რამის ნიშანია...(მეორე ნაწილი)

ერთადერთი რასაც ვერასდროს ვუყარვყოფდი ის იყო ,რომ მასთან ყოფნა მომწონდა. უფრო სწორად ერთმანეთთან ყოფნა მოგვწონდა. ამიტომაც იყო ,რომ გაყრის მერეც ხშირად ''დავძვრებოდით'' ერთმანეთთან ,როგორც ნენსი ამბობდა ხოლმე. ჰო...ზუსტად ასე დაგვცინოდა

ლეგენდა

ყოველ ადამიანში არსებობს ბოროტი ძალა,რომელიც მის დამონებას ცდილობს.ხშირია შემთხვევა ,როცა ადმაინს უჭირს სწორი გადაწყვეტილების მიღება.შურისძიებამ,იმედგაცრუებამ,შიშმა,სიყვარულმა და სხვა გრძნობების გამო ჩვენ არცთუ ისე იშვიათად დიდ შეცდომებს ვუშვებთ.

ჩემი ნიკუშა (1)

ცრემლები მოვიწმინდე და ტირილნარევი ხმით ვუპასუხე. მერე არაფერი მახსოვს, მხოლოდ ის მახსოვს რომ ვტიროდი, გულგახეთქილი ნიკა კი მამშვიდებდა. მე ძალა მოვიკრიბე და ვუთხარი ის რაც მახრჩობდა: დაახვიე იმ შენს X6-იან იგრუშკასთან და შენი ზარი აღარ ნახოს ჩემმა

ვნებებზე მოთამაშე[2]

ფეხები თითქოს მას აღარ ეკუთვნოდა,გეგონებოდა გაქურდესო,თუმცა განა ასე არ იყო! ითამაშეს მის ვნებებზე და შემდეგ დაწუნებული საქონელივით უკან გამოუშვეს!

ვამპირის სინდრომი (3)

მას შემდეგ, რაც ალქსიმ ატლანტას შესახებ მოგვიყვა,იმედი მოგვეცა,მაგრამ ატლანტამდე მისასვლელი გზა ძალიან რთული იქნებოდა ამას ყველა ვაანალიზებდით

დაუვიწყარი (15)

*თორნიკე თვალები ახალდახუჭული მქონდა, როცა ჩემი ოთახის კარი გაიღო.. -თორნიკე ადექი ! ლუკას ხმა ზარბაზნის გრუხუნივით ჩამესმა..