- შეიცვლები? _ მოიცა რა ! 20

- ვიცი- თვალი ჩავუკარი რაღაცნაირად მომღიმარს და ღვედი გავიკეთე. - საღამოს სადღაც მინდა შენი წაყვანა - დაიწყო გეგამ. - არ გამოვა, საღამოს ირაკლი გვეპატიჟება რესტორანში- ეხლა გამახსენდა ირაკლის დილანდელი გაფრთხილება. - ცოტახანს გავჩერდეთ და მერე

ზღაპრული რეალობა (6)

თავი აწი და თავის საყვარელ თაფლისფერ თვალებს გადააწყდა,რომლებშიც თითოს სხვანაირი სხივი დაინახა.იმდენად მჭიდროდ ყავდა მამაკაცს მკერდზე მიხუტებული,მათი სახეები ერთმანეთს ეხებოდა.გაოცებული უყურებდა მასზე ერთი თავით მაღალ მამაკაცს,რომელიც აქტიურად

ღარიბი გოგოს მდიდრული ისტორია(დასასრული)

რესტორანში მალევე მივედით.. აქ კი ნანახმა ყველაფერს გადააჭარბა... ყველაფერი ისე იყო მოწყობილი, როგორც "ნამდვილ"ი ქორწილში... ნეფე-დედოფლის მაგიდა ცალკე და ცალკე სტუმრების...-ალექსანდრე მაოცებ...აღტაცება ვერ დავმალე და პირდაღებულმა ორი სიტყვა ძლივს

აი..რა მაკლდა ჰავაიზე [8]

2 წუთიც არ იყო ქერას მოსვლიდან გასული მწველი მზერის პატრონი ჰორიზონტზე რომ გამოჩნდა.. არცისე სახარბიელო მზერით და აშკარად გაბრაზებული.-რა...რა.. რატომ? გაკვირვებულმა შეხედა ვაჩეს და კალთიდან წამოუხტა.. თან "ცელქობისას" გადათხაპნილ წითელ პომადას

გეგი ბოლქვაძის ანგელოზი (ნაწილი პირველი)

-პირველი ივნისი იყო, 2010 წელი... როგორ წარმოვიდგენდით გეგი ბოლქვაძეს თუ შეუყვარდებოდა, ეს იყო არაამქვეყნიური ტო...-წყნარად და ჯერჯერობით აუღელვებლად ლაპარაკობს ბუბა არეშიძე-ესე არუნდა დამთავრებულიყო, დამიჯერეთ არაა სწორი, ყველაფერი გადაახვიეთ და

მსხვერპლად შეწირული სიყვარული 3

დემეტრეს და ლენას სიყვარულს საფრთხე ემუქრება. და არამარტო გარეშე პირებიდან არამედ თავადაც საფრთხე არიან თავიანთი ურთიერთობა.უცბად გავიქეცი და საძინებელში შევედი. დემეს არ უნდა გაეგო რომ მათი საუბარი მოვისმინე, თავი ბალიშში ჩავრგე და გავყუჩდი. ორ

ატეხილი გრძნობები (დასასრული)

ერთი გადახედა უცნობ ქალს ზიზღნარევი მზერით, ეტყობოდა არც ისეთი ასაკიანი იყო, უბრალოდ ნაადრევად დაეღარა თავისი ცხოვრების წესს. მისთვის არ სცხელოდა ფეფოს, თუმცა იმედოვნებდა საკმარისი ზიზღი და სიძულვილი ამოიკითხა ქალმა მის მზერაში. როგორმე თავი უნდა

გოგონა ვარდისფერი შარფით 4

ისევ ბოდიში დაგვიანებისთვის ეს თავი შესაძლოა დასასრული იყოს ... დავდიოდით დროში დავცურავდით... წვიმის წვეთებს ვეცეკვებოდით... ერთად ვსველდებოდით... ბევრს ვიღიმებოდით და ერთმანეთის ყურებით ვერ ვძღებოდით.... გიფიქრიათ ამაზე ?... ჩვენ ყველანი

უსახელო გრძნობა (3)

ორი თვე გავიდა,ყვლეაფერი კარგად მიდიოდა, ეს ორი თვე მათტვის ბევრს ნიშნავდა. უკვე სასწავლო წლის მიწურეული იყო და ერთ-ერთმა კლასელმა თავის სოფელში მიიწვია კლასელები. ორი კვირით სრული იდილია ქონდათ. თან ამ ორ კვირაში ეს ორი ბედოვლათი თავის გრძნობებში

"გპირდები" - (14)

დილას ტელეფონის ზარმა გამაღვიძა. არც დამიხედავს ვინ იყო ისევე ავიღე: - მარი - რა თქმა უნდა სანდრო. არაფრის თქმას არ ვაპირებდი და არც მითქვამს. - მარი, მისმინე, ვიცი რომ გესმის. ძალიან გთხოვ მაპატიე, მართლა გულით ვნანობ და გთხოვ მაპატიე, არ მინდოდა,