არჩევანი :დასასრული:

გავიდა რო და მე ვენეციში ვიმყფები ისე შეიცვალა ყველაფერი რომ ვერცკი წარმომედგინა რომ ასე იქნებოდა ველაფერი...აქ იმიტომ ჩამოვედი რომ ჩემს გოგოს ჰაერი უნდა გამოეცვალა და გადავწყვიტეთ აქ ჩამოსვლა ხომმ ტყუები მყავს და ძალიან ბედნიერივარ

უნებლიე შეცდომა (16 თავი)

-დაჩი, ლილია რომ იყოს? წარმოიდგინე რომ ლილია გაიქცა, არ მიაკითხავდი?-ხოხვით მივიდოდი_თავი ჩაღუნა დაჩიმ -კარგი, წავიდეთ.მდუმარეთ იარეს გელათამდე, ისეთი ძლიერი წვიმების შემდეგ ყველაფერი

იღბლიანი შეცდომა (თავი მეჩვიდმეტე)

ყველაზე ტკბილ სიზმარშიც არ მინახავს ის საოცრება, რაც სანდრომ მომიწყო. გადაჭარბებული არ იქნება, თუ ვიტყვი, რომ ეს დღე ზღაპრად აქცია. საოცრად ლამაზი და ამაღელვებელი იყო ყველაფერი ჩემ ირგვლივ,

შემომიშვი

-ეს..ეს რაარის?გაოგნებულმა დახედა ნახატს, შემდეგ კი თვალი მოავლო კაფეს.. მიმტანის გარდა იქ არავინ არ იყო.-ეს ვინ დახატა.. მიმტანს ხმაწართმეულმა კითხა. -არ ვიცი გოგონა.

შენ, მე გამაგიჟე (დ ა ს ა ს რ უ ლ ი )

როგორც კი ჩავიკეცე პირველი მათე მომვარდა, ხელში ამიყვანა და ჩამეხუტა.-დაწყნარდი ჩემო პატარავ.-მიმეორებდა ამ სიტყვებს, ბოლოს დავმშვიდდი და ფეხზე ავდექი, ანდრეა ერთ ადგილზე იყო გაშეშებული.

გიჟური დღეები (თავი 16)

-არა ბებიაჩემი! -ამოისუნთქა. -სულების არსებობის შენც გჯერა ? - შეთქმულივით ამოვილაპარაკე. -ძლიერად დაარტყი ხო თავი ? - დამწუხრებულმა მკითხა. -იმდენად ძლიერად, რომ აგერ მხოლოდ შავი ფერია სამყარო/

ნუ მეთამაშები.! (თავი 11)

კიბეები სწრაფად ჩავირბინე,სადარბაზოდან გასულმა ეზო მოვათვალიერე და ჩემს წინ გაპრიალებულ მერსედესსში ჩავჯექი. გაღიმებული დამხვდა ბექა, მაკოცა. -ბექა-ფერგადასულმა ძლივს ამოვღერღე. -რაო ჩემო პატარა. -მანქანა დაძრა და ეზოდან გავიდა.

შენ, მე გამაგიჟე (თავი 7)

უკვე სამი თვეა რაც მე და ანდრეა ერთად ვართ, უკვე ყველამ გაიგო ჩვენს შესახებ და იზიარებენ ჩვენს სიხარულს, ელენეს ძალიან დავუახლოვდი, ისე რომ როდესაც გოგოებთან ლაპარაკს ვიწყებ მასაც ვაწევრიანებ ხოლმე

იმ საღამოს წვიმდა (თავი 7)

სამზარეულოში,მაგიდასთან ვიჯექი და ტელეფონს დავცქეროდი.არც ერთი გამოტოვებული ზარი.ასეთი რა თქვა კატომ,არავის რომ არ გავახსენდი?!მარჩიელობას თავი ვანებე და საჭმელს მივუბრუნდი.-რას მომშტერებიხარ?

ხატია

მაღვიძარის დარეკვამდე გამეღვიძა, ყოველთვის ასე ხდება მასზე ადრე მეღვიძება, თვალებს არც კი ვახელ ისე ველოდები როდის მაცნობებს ადგომის დროს. ამ დილითაც ვერ ვუღალატე ჩვეულებას, იქამდე არ ავდგები სანამ