ასაკი ყველაფერს ცვლის (9)

იცი როგორ მინდოდა შენთან ლაპარაკი? როგორც არასდროს, იცი როგორ მენატრებოდი? არა არ იცი, მინდოდა მომეყოლა, პირველად რომ გავბედე და სიგარეტი მოვწიე. მაგრამ სად იყავი ამ დროს? შენ შენი გასაჭირი გქონდა. მეკი შენ სულ რაღაც ერთ თვეში დაგკარგე, სულ რაღაც

უკვე ჩემი დაგარქვი ფერია (7)

გზად ანის ტელეფონი აწკრიალდა, ტელეფონი ამოიღო და შეტყობინება გახსნა „გამარჯობა პრინცესა როგორ ხარ?“ ანის ჯერ გაკვირვება გამოესახა სახეზე, მაგრამ შემდეგ, როდესაც მითითებულ ნომერზე ამოიკითხა სახელად „ცხოვრება“ მიხვდა ვინც იყო და გაკვირვება, მისი

სამწუხაროა

და ტკივილებსაც უშენობის ნირი ატყვია სიახლოვესაც ფერი დაჰკრავს რაღაც უხამსი სამწუხაროა, იყო ქვეყნად თან ასე ახლოს და წამებს ერქვას უშენობით ამომხუთავი

1+1=1 (5)

-მაპატიე, გუშინ როგორც გელაპარაკე. - ყელი ჩაწვა ძლივს გადაყლაპულმა ბურთმა. -ვიცი რომ ნერვიულობ, ლეილას გამო. -ეს ნერვიულობის ბრალი არ იყო. ძალიან დიდი მადლობა ყველაფრისთვის, რასაც მამიდაჩემისთვის აკეთებ. ნახატებს რაც შეეხება, არ მინდა რომ ყიდდე.

ემა (თავი 1)

-და რაც მინდა მომცემ?-ირონიულად ჩაიღიმა და ზიზღით ამათვალიერა -გააჩნია თქვენს სურვილებს-თითქოს არაფერიო ისე ავიჩეჩე მხრები -შენ რა გამბედავი ყოფილხარ!ნუთუ არ გეშინია? -რისი უნდა მეშინოდეს?მე ჩემს სამუშაოს ვასრულებ -და შენს მოვალეობებში ჩემი

ტკბილი წვიმა (მერვე თავი)

ნოე სახლში გამთენიისას დაბრუნდა.უძილობისგან თვალები ეწვოდა.მანქანის კარი ჩაკეტა და სადარბაზოში შევიდა.ლიფტიდან გამოვიდა თუ არა უძილობა მაშინვე დაავიწყდა,მისი სახლის კარი ნახევრად ღია იყო.სახლში შევიდა. –კატო.სად ხარ? პასუხი არავინ გასცა.

იაზონის ეპოქა

იაზონი დამჯდარა და უფიქრია ერთხელ, საქართველოს დავიძრები ვივლი ღელე-ღელე, ჩამოვიტან ოქროს საწმისს გავახარებ ბიძას, იქნებ მერეღა მაღირსოს ტახტი მან მეფისა.

პირველად რომ დაგინახე...(10)

-რა გაყვირებს?!!! თავი სად გგონია?!! ლევან ვერ უნდა ასწავლო შენ ცოლს მოქცევა?!!! -მამა გადი ოთახიდან, მაცადე. -ზოოპარკში მგონია!!! თქვენც და თქვენი შვილიც ორივე ცხოველები ხართ!!! არც დანარჩენები ჩამოგრჩები..-არ დამამთავრებინა წინადადება და უცებ

წარსული,აწმყო,მომავალი.(3)

-არა,არ მძინავს.რა ხდება? -განსაკუთრებული არაფერი,უბრალოდ ლაპარაკი მინდოდა… -ან ხუმრობ ან მთვრალი ხარ...ან არ ნომერი შეგეშალა.- და ბევრი სიცილის სმაილი -არც ვხუმრობ და არც ნომერი შემშლია, “უფროსო”. -ახლა მაინც არ არის საჭირო ოფიციალურობა,ალექსი

9.პროფესორი მეტიჩარა

შიშით დავყურებ ჩანგალს და თეთრ თეფშზე არსებულ კომპოზიციას. ნეტავ ერთი ლუკმის ჭამა კიდევ ვშევძლო ზრდილობის გულისთვის. თვალებს ვხუჭავ და საჭმელს ხახაში ვუშვებ. ჰოო აშკარაა, თუ ეს მისი კულინარიული მწვერვალია, მაშინ მთელი ცხოვრება, ორივეს ამ