სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ!

ცხელ ასფალტს ფეხშიშველი მივუყვები და მახსენდება თუ რა საშინელი დღე მქონდა. ჯერ სიკვდილი. მერე საყვარელი ადამიანების ცრემლები და ბოლოს გაცოცხლება. იქნებ საერთოდაც არ ვყოფილვარ მკვდარი? მანქანა შეჩერდა ჩემს ფეხებთან იმდენად მოულოდნელი იყო ჩემთვის

კლაინები (3)

ცოტახანს გაოგნებული იდგა, ცივმა ქარმა სახე დაუფოთლა და ცხვირი ისევ ტუჩის ფერზე აუჟღალა, სასწრაფოდ შემოყო თავი სახლში და დივანზე ჩამოჯდა, ლამაზი ნამდვილად იყო მაგრამ ახლა ყურადღებას საერთოდ არ აქცევდა საკუთარ თავს, ჩვეულებივად ეცვა არც იპრანჭებოდა

მათბობს ცივი ცრემლი... (თ.ჯ)

დღეს ჩემს მონატრებას ჰქვია უშენობა, დღეს ჩემს მონატრებას ასდის ალის ფერი... გულში დარჩენილი გრძნობა მოზღვავდება, ისევ უშენობის მათბობს ცივი ცრემლი... ისევ არეული ფიქრით ანთებული, შენი დავიწყების მიზეზს გავიხსენებ...

უმთავრესი როლი -1-

''ცხოვრებაშიც ასე ხდება! გინდა ეს მძიმე დღეები გამოტოვო და ის შვება იგრძნო, რომელსაც სინამდვილეში ერთი წლის შემდეგ იგრძნობდი... გინდა სწრაფად დაეწეროს ეკრანზე the and და გსურს, რომ ეს დასასრული აუცილებლად ბედნიერი იყოს!''

თეთრი და ყვითელი ეს ჩვენი ფერია

თეთრი და ყვითელი ეს ჩვენი ფერია ეჭვებით უმზერენ გვირილას ვარდები სითეთრე მე შენი რამდენი მსმენია მიყვარდი, მჯეროდა შენც შემიყვარებდი.

ჭავჭავაძის ასულო ჩემიხარ!(1)

დილით გაღვიძება მეზარებოდა რადგან სკოლა მთავრდებოდა და იწყებოდა ჩემი მომავლის გადამწვეტი საფეხური მე-12-ე კლასის გამოცდები და ჩემი მომავლის გადამწვეტი ფაზა. ძალიან მეზარებოდა ადგომა, ჩემი თბილი და ფუმფულა საწოლიდან ამიტომ ვიწექი და ვფიქრობდი ჩემი

მესხები (14)

დიახ, თბილისში ჩავდიოდით ელენეს და ლაშას ქორწილში, მე და ჩემი 11 წლის შვილი ნუკა. საფრანგეთში ყველაფერი კარგად აეწყო, ვსწავლობდი და ვმუშაობდი, 2 თვეში ბინაც ვიშოვე ჩემივე ფულით,დღეს ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ფოტომოდელი ვარ, მუშაობის დაწყების

სიყვარულის ხმა თავი I (Lous Tomlinson Fanfiction)

აღწერა: ცნობილი ბიზნესმენი ლუის ტომლინსონიიძულებულია თავისი პრინციპებისა და ამბიციების გამო უსიყვარულოდ დაქორწინდეს ემილი სმიტზე. გოგონას სხვა არჩევანი არ აქვს,რომ ამ გარიგებას დათანხმდეს,რადგან სურს მამამისის კომპანია გაკოტრებას გადაარჩინოს. წყვილს

დაე დაღამდეს...

ფიქრებჩაშლილი, ხვეულ აზრებად, ტორტმან-ტორტმანით შფოთავს ტალღები, თოვლიან ქარში ვარდი დაზრება, და სინანულით დავიტალღები... აღარ კიაფობს ზღვაში სანთელი, ბნელში დოლაბი ზღვაში ჩამექცა, სულს აღარსაით შერჩა ნათელი, და ანგელოზიც გაქრა, გამექცა...

რეალური ცხოვრება (2)

"ღმერთო მიშველე ". მაინც ჩამაგდეს, ხელების და ფეხების უაზროდ ქნევა დავიწყე ვგრძნობ როგორ ჩავდივარ დაბლა ვეღარ ვსუნთქავ თვალებიც დამეხუჭა გონებას ვკარგავ ყველაფერი სიბნელემ მოიცვა.-თენგოოოო? შენ ხარ?-კი მოდი ჩემთან.-რატომ?