გაჭედილები (დასრულებულია)

**** ყველა ისტორია განსხვავებულად იწერება.ყველა ისტორიის ფინალში აღმოაჩენ რაღაც ისეთს,რაც არასდროს გაგიგია.ყველა ისტორიის შინაარსი ინდივიდუალურია,ამიტომ არასდროს იცი ვის როდის,რანაირად და რა მოუვა.აქ კი ყველაფერი ისე განვითარდა,როგორც მწერალს ან

ფულზე გაყიდული

ერთ საღამოს როდესაც ჩემს ოთახში ვიყავი და მეცადინეობას ვასრულებდი, მამაჩემის ხმა გავიგე რომელიც სასტუმრო ოთახში ჩასვლას მთხოვდა, სულაც არ მინდოდა მისი მოსმენა, მაგრამ სხვა გზა არ მქონდა და მის ნებას დავყევი. ოთახში რომ შევედი მამაჩემის გვერდით

ღამის ზმანება (2 ნაწილი)

-ამმ... - დავიბენი და ხმა ვეღარ ამოვიღე. შემდეგ ჩაიცინა და მზერა ისევ ასფალტს გაუსწორა. -პრინცესები ცუდ ბიჭებთან საქმეს არ იჭერენ ხომ? -რა? - ვკითხე გაკვირვებულმა. -რა გაგიკვირდა - მხრები აიჩეჩა და ტაქსი გააჩერა. -საიდან მოიტანე რომ პრინცესა ვარ...

ამ თვალით უწვდენელ ჰორიზონტამდე...{50}

სანდრო აივანზე აძვრა და ოთახში ჩუმად შეიპარა.გაუმართალ,ელის ღრმა ძილით ეძინა.სამუშაო მაგიდიდან ფურცელი და კალამი ამოიღო:"არ ინერვიულოთ,დღეს კატოსთან დავრჩები,ხვალ საუზმის შემდეგ დავბრუნდები."ორად გაკეცა,ტუმბოზე დადო.მერე ელის

მარტოობის სევდა

დრო გადის კადრები კი რჩება.. ყველაფერი წვიმიან საღამოს დაიწყო.. გარეთ საშინლად ციოდა.. გაყინულ თითებს ცხელი ჩაიც აღარ შველოდა.. ვიდექი ფანჯარასთან და ვუყურებდი გრძელ შარფში და თბილ პიჯაკში გახვეული ხალხი როგორ მიაბიჯებდა წვიმიან

ადამიანი სახელად ''არავინ''

სუნთქვა მიჭირს,ფილტვები კვამლით მევსება, ვცდილობ ჩავისუნთქო ჰაერი, წარმოვიდგენ როგორ იჭრება სუფთა ჰაერი ჩემს ფილტვებში მაგრამ მაინც ვიხრჩობი ვერ ვსუნთქავ არ გეგონთ რომ ასთმა მაქვს უბრალოდ ამ სამყაროში სუნთქვა მიჭირს, მიჭირს ეს ბინძური ჰაერი სუფთა

იცხოვრე თითოეული წამით..

ყველაფერი ძლიერი ავარიით დაიწყო.. ქუჩაში მოსიარულე გოგონას სწრაფად მომავალი ავტომობილი შეეჯახა.. მძღოლმა მომხდარი სასწრაფოდ გაიაზრა და გოგონა საავადმყოფოში გადაიყვანა.. უამრავი რთული ოპერაციის შემდეგ ის გადარჩა თუმცა აღმოჩნდა რომ სიარულს ვეღარ

გიჟი გოგონას ისტორია...5

ბოლოს გამოფხიზლდა და მივიდა გოგონებთან -ვაიმე, ნატაა-კიოდა ნიცა-ნატა გოგო ოეე.. -ა, ხო, რა? -გოგო საოცარი იყავი.... -დემეტრე ჩამოვიდა -რა დაჰიპნოზებულივით ხარ ,გოგო რა გჭირს?

გზა ბედნიერებისკენ

ბნელდება, მაგრამ შენ მაინც აგრძელებ გზას... თვალებს აქეთ-იქით აცეცებ, თითქოს რაღაცას ეძებ... დაიქუხა, ადამიანებმა ფეხს აუჩქარეს, ნამდვილად არ სურთ წვიმაში მოყოლა. შენ კი ისედაც სველი ხარ, ცრემლებით გალუმპული, ცოდვებით დასვრილი ქურთუკი გაცვია და

ჩემი ხარ!!! (10) დასასრული

-რას და მაინტერესებს როგორი ხმა გაქვს. რადა მოყევი რატო წახვედი აქედან რატო მიმატოვე???? -არვიცი დემეტრე როგორ გითხრა. -პირდაპჯრ მითხარი. -აი გახსოვს თამაში რო გქონდა. -კიი