დედა დაგვიჩოქეს ისევ

დედა დაგვიჩოქეს ისევ, მისი ტირილია გესმის? სამშობლო წაგვართვეს ბიჭებს,

უიმედობა.....

მე დავიღალე ამ ცხოვრების ორომტრიალში, და გადამქანცა ფიქრების ზღვამ და უიმედობამ, მარტო აღმოვჩნდი ჩემს შეცდომებთან ეულად კენტად, ახლა კი წავალ და განმსაჯოს მაღალმა ღმერთმა..

უჩემობა

როგორ დაგივიწყო, როგორ არ მახსოვდე, როგორ ამოგშალო ახლა გონებიდან.

გადაიფიქრე, ნუ მომკლავ დედი!

ბედნიერება შენი ბაგისა, გაქრა და სევდამ დაიდო ბინა, მე შენი ცრემლი ჩემო დედიკო მომაკვდავსაც კი არ შემიძლია.

მოუარე დედას!

თუ ხარ კარგი შვილი? მოუარე დედას! არ ატკინო გული და გახარე დედა! შეუსრულე სიტყვა და დაუჯერე დედას! დედა ერთი ამ ქვეყნად მარტო.

▪︎▪︎▪︎

მინდა შევეხო შენს სხეულს, მოვხატო მრავალი ფერებით, მინდა გიგრძნო, ჩემად ჩაგთვალო

♡ .

და როცა მარტი, შენ ტუჩებზე ბედავდა ქროლვას, მე ვით აპრილი, მოვიდოდი უმალ გიხსნიდი. მეაპრილები, მემარტები, გაზაფხულები... გაზაფხულები მოიყვანე შენი ტუჩებით...

ესეც გაივლის!გავა დინება!..

მხოლოდ შენ იცი...

მხოლოდ შენ იცი მხოლოდ შენ გესმის ის რასაც ყურში თავსაც არ ეტყვი... გებრძვის და იბრძვის იბრძვი და ებრძვი.. ოღონდ ვის ან რას თავად არ გესმის.. ნეტავ თუ ხვდები გახდი უხეში ცოტა გიკლია გახდე უკმეხიც.. მე მეურჩები მას ეურჩები..

ეს ჩემი გზაა ...

ეს უცხო ხმაა.... მოვყვები და სად ვარ არ ვიცი, დასასრულია... სასრულია და ცაც სრულიად გამიშავთეთრდა... გაიცრიცა , ემსგავსა ფიცარს რაზეც სულ ყველა დიამეტრი დაკაწრულია. ეს ჩემი გზაა, ჩემი ხმაა, ჩემი სულია,