შინაბერასა და მუნჯი ქალის ამბავი

საინტერესოა თქვენი შეფასება აბა, ვისაც ყველაფრის დამნახველი ცისა არ გჯერავთ, მომყევით ამ უზარმაზარ ეზოში სადაც პატარა კოხტა სახლი შუა გულში ისეა ჩადგმული, გეგონება ვიღაცას ზურგით მოეტანოს და ზედ მიწის გულზე დაედგას, სახლის პირველი ნაწილი

აივნებიანი ამბავი (სრულად)

ყოველდღე ასე ვუყურებდით და გვეზიზღებოდა ერთმანეთი. მან იცოდა, რომ მე ვიყურებოდი მისი კორპუსის ყველა ფანჯარაში, როგორც გიჟი, შეშლილი, საკუთარი ცხოვრების არმქონე გოგო მასზე ბევრად მუქი ფერის კანით და არანაკლებ მტრული მზერით.

ჩემი ამბავი (თავი მესამე)

ერთობ ენერგიულად გავიღვიძე რასაც არ ველოდი, ამდენი წევისგან უმეტესად დაბღვერილი სახე მაქვს ხოლმე უთენია, წამოვხტი წყალი გადავივლე მივდექ მოვდექი როგორც ჩემი მგზავრობის საწყის ახასიათებს და მოკლდე ლოცვით და პრჯვრის წერით დავტოვე სახლი. ცხელი დღე იყო

ჩემი ამბავი (თავი მეორე)

არა ნარკოტიკს...80 იანი წლების ლისაბონი განსხვავებდებოდა ყველამხრივ ახლანდელისგან, ნარკოტიკების ზღვას მიქონდა აქაურობა როგორც დანამდვილებითი ცნობები მაუწყებენ, ევროპის უდიდესი ბაზარი ნარკოტიკის სწორედ აქ მდებარეობდა, კერძოდ უბნის სახელი სადაც ეს

ჩემი ამბავი (თავი პირველი)

უბრალო სამუშაო დღე გათენდა, ზანტად ავდექი ფეხზე და მზადებას შევუდექი, სამუშაო ადგილამდე დაახლოებით ერთი საათი მჭირდება ხოლმე რომ მივიდე, 10 -15 წუთი ავტობუს 30 წუთი მეტროს და 10-15 წუთიც ფეხით ავლას კიბეებისას, რომელიც ჩემს დანიშნულების ადგილს

უსიტყვოდ...( ნამდვილი ამბავი) ~2~

მართლაც ვერ დავიძინე მაგრამ FB-ზე აღარ შევსულვარ მალე ჩემი დაბადების დღე მოდიოდა და გახარებულს ყველაფერი დამავიწყდა ჰო და აი ახლა 24 მარტს ჩემი დაბადების დღე იყო როგორც ყოველთვის FB-ზე ვიყავი გვიანობამდე და მანაც მომილოცა -ბოთე დაბადების დღეს

უსიტყვოდ... (ნამდვილი ამბავი)

ვიცი ალბათ გამაკრიტიკებთ ასე რატომ აკეთებო მაგრამ რა ვქნა უბრალოდ არ შემიძლია, მოგიყვებით ამ ამბავს და რჩევა მომეცით რა ვქნა უბრალოდ მირჩუეთ მეტს არაფერს ვითხივ <3 <3 სულ დამავიწყდა ეს ამბავი მე მეხება

ერთი სიყვარულის ისტორია (ნამდვილი ამბავი)

90-იანი წლები იდგა. ერთი სიმპათიური გოგონა ღრმა ტაიგიდან ვლადივოსტოკში მიემგზავრებოდა. ის ამაოდ ცდილობდა ტრანსციმბირულ მატარებელში ასვლას. გამცილებელმა აუხსნა, რომ თავისუფალი ადგილი საერთოდ არ ჰქონდათ. იყო მხოლოდ ერტადერთი ადგილი ორადგილიან კუპეში,

თბილისური ამბავი (სრულად)

„იყო და არა იყო რა“-ო ხომ გაგიგიათ? რა „იყო და არა იყო რა“,როდესაც არაფერი არ ყოფილა. ყველაფერი თბილისის ხლართებია და.... მგონი ახალი პრეზიდენტისაც.მაგრამ მაგ უბედურმა რა დააშავა. ალბათ ყველაფერში წვლილი მაინც იმ ოხერს მიუძღვის. ვერ გაიხსენეთ?

როდესაც ორი გული ერთმანეთს პოულობს – შთამაგონებელი ამბავი

ახლა შენ ენერგიული, დატვირთული დღის ბოლოს უზრუნველად ჩაგიხუტებია ბალიში. ღიმილით მოფენილ შენს სახეზე საკუთარ სახელს ვკითხულობ და მეც მეღიმება უნებლიედ… ამბობენ, მონათესავე სულები შეხვედრამდე გაცილებით უფრო ადრეც იცნობდნენო ერთმანეთს, ამიტომ როდესაც