არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (2 თავი)

ეს არის ისტორია გოგონაზე,რომელმაც ცხოვრებაში ყველაფერი დაკარგა და გაიქცა,გაქცეულმა კი იპოვა ის რასაც არც კი ეძებდა თავშესაფარი საყვარელი ადამიანის გულში და მიხვდა, რომ სიცოცხელ შენს გარშემო ჩამონგრეული

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი

ლონდონში ბინა ვიქირავე და გადავწყვიტე ახალი ცხოვრება დამეწყო,სამსახურიც ვიპოვე და ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი დიზაინერი გავხდი, მეგობრებიც გავიჩინე, რომლებიც მუდამ მხარში მედგნენ,სამყაროს გავემიჯნე,აღარც კარგი იყო ჩემს გარშემო და აღარც ცუდი,ვიყავით მე

მკვლელობა შავი იებით (ნაწილი 3 -მისთვის ტრაგედია სხვისთვის არაფერი)

ერთ დღეს ალმას კარებზე დააკაკუნა,არ იცოდა რას ეტყოდა,რას მოუყვებოდა და გაანდობდა. მიესალმა თუ არა მაშინათვე დივნისკენ წავიდა და ჩაესვენა შავ დივანზე. მხოლოდ თავისი სახელი და გვარი უთხრა და მაშინათვე წასვლა დააპირა,საუბარი ვერ დაიწყო და დაემშვიდობა

ჩემეული არაფერი არ დარჩა ჩემში...

გადის დღეები უღიმღამოდ, ერთფეროვნულად... ვხვდები ცოტაც და ეს ცხოვრება ჭკუიდან შემშლის, დავემსგავსები გამოფიტულ არარაობას... დღეს ყველაფერი გაფერმკრთალდა, გარდაისახა... უკვე ვხვდები, რომ ჩემეული არაფერი არ დარჩა ჩემში...

ნუ თითქოს არაფერი

აჟიტირებული?მე?ნუ კარგი ვაღიარებ..ამდენი ხნის მერე მგონი ხვალ გნახავ და უკვე ერთი სული მაქვს როდის გათენდება.ვფიქრობ რა ჩავიცვა,თმები უკვე მოვიფიქრე..ხვალ კულულა გოგო ვიქნები. ჩვენ გვიყვარს კულულები ეს კარგია..კარგია რომ ყველაფერი ერთნაირი

თითქმის არაფერი უკვე არ მახარებს

თითქმის არაფერი უკვე არ მახარებს, უკან რომ მოგყვება ეშმაკის გვარდია, დღევანდელ სამყაროს არავინ ანაღვლებს, ფეხზე რომ დადის მაგრამ, მაინც რომ მკვდარია.

თქვენთვის არაფერი.. ჩემთვის ყველაფერი

ცხრა საათი შესრულდება ნახევარ საათში და მე ტანსაცმელებიანად დავწექი ჩემს საწოლში სადაც ხანდახან ვწევები რადგან ის ჩემი საწოლი არ არის მაგრამ თან არის, ხანდახან სახლის დალაგება ისე მსიამოვნესბს და მინდა თითოეული მტვერის ნაწილაკი გავაქრო... დგეს ასე

მე ვიცი, რომ არაფერი არ ვიცი (1)

ვერც დედა და ვერც ვერავინ იგებდა. ვტიროდი ჩემთვის და ირეალობაში ჩემთვის სანატრელ ოჯახს წარმოვიდგენდა.. დრო გადიოდა ამ წარმოდგენილ ოჯახში მე ჩემი ადგილი დავიმკვიდრე და ღამით, ძილის წინ იქ ვაგრძელებდი ცხოვრებას სადაც ბედნიერი ვიყავი ცოტა ხნით..

ყველაფერი ან არაფერი

ეს იატორია ჩემ გრძნობებზეასიყვარული ყველაფერია მე შემიყვარდა ადამინი რომლის სული სიგიჟემდე მიყვარს ყველაფერი 2015 წლის 2დეკემბერს დაიწყო და დღემდე ერთად ვართ ბევრი სირთულები გადვიტანთ მონატრება იმედგაცრუება ტკივილი ეს დღები ყვეალზე საშინელი იყო ის

მოკლედ, ამ საქმიდან არაფერი გამოვა

"ეჰ, ქალბატონო დეიდა, თქვენ სწორედ ისეთი ადამიანი ბრძანდებით, როგორიც მე წარმომიდგენია, რომ ადამიანი უნდა ბრძანდებოდეს..."