მეორადი ბედნიერება [11]

ორი თვე გავიდა გეგას გარდაცვალებიდან.. გარეგნულად თითქოს უკეთესადა იყო, მაგრამ ისევ სტკიოდა.. გამოკვლევევებმა აჩვენეს, რომ პატარის მდგომარეობა უკეთესი იყო, ისევე როგორც დედის. გამოიღო შედეგი მშობლების მზრუნველობამ..

ბედნიერება

ალბათ ვისაც გაქვთ , ჩემი ჩანახატები წნაკითხი , გეცოდინებათ , რომ მგონი ყველა ტკივილზეა შექმნილი . რათქმაუნდა არის იმედის მომცემი სიტყვებიც , მაგრამ ჩანახატი მაინც ტკვიის გარშემო ტრიალებს .. სწორედ ამიტომ ვცვლი თემას. ხო ვცვლი , გარშემო მარტო ტკივი

მეორადი ბედნიერება [10]

გონს რომ მოვიდა, ირგვლივ მიმოიხედა და ისევ ტირილი დაიწყო. მთელი გულით მოთქვამდა, ვერ ამშვიდებდნენ, ბოლოს ისევ დამამშვიდებელი გაუკეთეს და დაეძინა. არც სხვები იყვნენ უკეთეს მდგომარეობაში, ყველა განადგურებული იყო,

მეორადი ბედნიერება [9]

გაბუსხული იჯდა ანნა ტელევიზორთან. დილით რაღაც უაზრობაზე იკამათეს, გეგა დაუმშვიდობებლად წავიდა და გოგოც გაბრაზდა. ამ ბოლო დროს მოუხშირეს კამათებს, თუმცა საბოლოოდ მაინც რიგდებოდნენ.

მეორადი ბედნიერება [8]

ჯვარიც დაიწერეს, ხელიც მოასწერეს და რესტორანში წავიდნენ. საკმაოდ დიდი ქორწილი ჰქონდათ, ყველამ იმხიარულა, იცეკვეს, იმღერეს. აღარც ანნას გახსენებია პეტრე, მეუღლესთან მიხუტებული ცეკვავდა და არაფერი აღელვებდა.

მეორადი ბედნიერება [7]

პირველი საათისთვის ლიკოს დაურეკა, კიდევ ერთხელ გადაამოწმა და დათქმული კაფისკენ წავიდა. ცოტა ლოდინი დასჭირდა და ლიკოც გამოჩნდა. ფეხზე წამოდგა, გოგონა გადაკოცნა და მის პირდაპირ დაიკავა ადგილი.

მეორადი ბედნიერება [6]

სამარშუტოში უკან ისხდნენ, სამივე ერთად და თავს საუბრით ირთობდნენ. მშობლიურ სვანეთში მიდიოდნენ. ჩუმად მხოლოდ პირველი იჯდა. ფიქრობდა, ფიქრობდა ყველაფერზე, ლიაკოთი დაწყებული, ლიკოთი დამთავრებული.

მეორადი ბედნიერება [5]

მანქანაში დარჩენილმა პეტრემ კაცს გზის გაგრძელება სთხოვა. მანაც ლონდონის მატარებლის სადგურზე მიიყვანა. უყოყმანოდ ავიდა მატარებელში და სამშობლოსკენ წამოვიდა. გზაში ყველაფერი მოასწრო, ძილიც და ფიქრიც.

მეორადი ბედნიერება [4]

მე მეათე კლასში ვიყავი, გეგა მეთერთმეტეში. მაშინ სიყვარული რომ ამიხსნა, მეგონა ამაზე ორიგინალურად ვერავინ მოახერხებდა. ახლა მეცინება, გავიზარდე და მივხვდი რომ ეს ყველაფერი ჩემთვის იყო ასეთი ძვირფასი, თორემ ბუშტების ბერვა არავის უკვირს.

მეორადი ბედნიერება [3]

საუზმე შეუკვეთეს. უხმაუროდ ისაუზმეს, ძველი ტანსაცმელი მოირგეს და ქალაქში გავიდნენ. მაღაზიამდეც ფეხით მოუხდათ მისვლა. ორივემ მოსინჯვის გარეშე იყიდა რამდენიმე ხელი სამოსი და სასტუმროში დაბრუნდნენ.